_________________________________________________________________________________________

Sprekers

drs. Wouter van Ewijk is psychiater, voorzitter Raad van Bestuur van de Forensische Zorgspecialisten, hoofdredacteur van DISCURA, voorzitter van het Dolhuys, voorzitter van de Raad van Toezicht van de Raphaelstichting, en voorzitter van de richtlijn commissie schizofrenie. Wouter van Ewijk studeerde geneeskunde aan de VU en volgde de opleiding tot psychiater in de Valeriuskliniek te Amsterdam. Hij is psychiater sinds 1982 en is voor zijn bestuurlijke activiteiten tien jaar werkzaam geweest als rijdende psychiater. In 2005 behaalde hij zijn MBA bij het IBO te Zeist.

prof. dr. J.J. van Os is hoogleraar in de Psychiatrische Epidemiologie. Van Os kreeg onder meer bekendheid door zijn voorstel in de British Journal of Psychiatry en de Acta Psychiatrica Scandinavica om het het begrip schizofrenie te vervangen door de nauwkeuriger syndromale beschrijving Salience Syndrome. 

drs. J.K. Tijdink is psychiater in het Tergooi in Blaricum en hij heeft nu een promotietraject op de VU naar publicatiedruk in de academische wereld. Tevens is hij redacteur/columnist bij dejongepsychiater.nl en houdt hij van kitesurfen.

dr. C.H. Vinkers is als psychiater en onderzoeker verbonden aan het UMC Utrecht. Hij is in 2009 gepromoveerd op de relatie tussen stress en de lichaamstemperatuurreactie (stress-geinduceerde hyperthermie, voor meer achtergrondinformatie zie de wetenschappelijke publicaties). Dankzij door hem behaalde beurzen hoopt hij de komende jaren zijn lopende onderzoeken binnen het UMC Utrecht uit te breiden.

prof. dr. P. C. Huijgens is hematoloog, gespecialiseerd in lymfeklierkanker en leukemie en was tot oktober 2013 verbonden aan het VU medisch Centrum. Hij is bestuurder van het IKNL (Integraal Kankercentrum Nederland) en voorzitter van de Stichting Hemato-Oncologie voor Volwassenen Nederland (HOVON).

dr. dr. J. van der Stel is lector geestelijke gezondheidszorg aan de Hogeschool Leiden en senior onderzoeker GGZ inGeest/VUmc in Amsterdam. Hij studeerde andragogiek aan de Rijksuniversiteit Groningen en publiceerde twee proefschriften, in 1995 en 2009. Van der Stel was tot 1991 werkzaam in de verslavingszorg en publiceerde diverse artikelen.

Dr. A. van Dalen is verandermanager, onderzoeker en toezichthouder in de zorg. In 2012 is zij gepromoveerd op een onderzoek naar vernieuwing van de zorg in relatie tot organiseren en besturen. Vanuit haar zelfstandige praktijk werkt zij aan het realiseren van zorgvernieuwing en anders organiseren in de GGZ, gehandicaptenzorg, thuiszorg en de jeugdzorg. Zij is auteur van de boeken 'Uit de schaduw van het zorgsysteem' en "Zorgvernieuwing".

Prof. dr. R. Vermeiren is hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie, directeur patiŽntenzorg bij Curium-LUMC te Leiden en hoogleraar forensische jeugdpsychiatrie bij het VUMC - Amsterdam. Eerder is hij academisch ondermeer werkzaam geweest bij het Universitair Centrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie Antwerpen en bij het Yale Child Study Center, New Haven, VS.

Prof. dr. H. Riper is senior onderzoeker, houdt zich bezig met het verbeteren van de geestelijke gezondheid, het welzijn en de kwaliteit van leven,  door middel van e-mental health. 

Just Bent is na een afgebroken studie wiskunde op de TU Delft terechtgekomen bij de ANWB Alarmcentrale in Den Haag. Met een avondstudie heeft hij toen zijn eerstegraads onderwijsbevoegdheid behaald. Vervolgens heeft hij van 1980 tot heden wiskundeles gedoceerd aan middelbare scholen, de laatste 24 jaar op het Stedelijk Gymnasium in Haarlem. Vanaf zijn middelbare schooltijd heeft hij altijd getekend, geschilderd en grafisch ontworpen: logo's, kaartjes, spotprenten, portretten, dat soort werk.

Download hier de brochure.   

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zo’n foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ‘Veiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteiten’ dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om – in het geval van een ernstig incident of calamiteit – een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten