Jeugd & Zorg

Kind te zijn

20 september 2018

De schoolarts die je af en toe onderzocht en die zei dat je op je hand moest blazen en dan tot je verbazing je broek naar beneden trok om te controleren of je ballen wel ingedaald waren. Lange tijd wist ik niet anders dan dat over de jeugdzorg en ik ging ervan uit dat het altijd zo was gebleven. De jeugdzorg breidde zich echter geruisloos uit, nestelde zich in allerlei onderdelen van de zorg en had eigenlijk geen eigen voordeur, tenminste niet een die ik goed kende. Sinds twee jaar geleden de jeugdzorg gedecentraliseerd werd en elke dag voor- en tegenstanders van deze verandering hun mening erover ventileerden, zijn we in korte tijd deskundigen geworden. We weten inmiddels alles over het falen van de jeugdzorg en hebben bovendien een mening.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Kinderen in gevaar door fake fietsers,
fluisterbrommers en
yuppen-canta’s.

13 september 2018

Kunnen onze kinderen nog wel veilig op de fiets naar school? Ben benieuwd naar ķw ervaringen maar ik voel me niet meer safe op de hoofdstedelijke fietspaden. De geringste uitwijking of onoplettendheid en je hebt een luid scheldende e-biker in je nek. …ven anticiperend in de rem knijpen of voor mijn part een bescheiden belletje, het is er niet meer bij. Liefst rijden ze op een fiets waar je op het eerste gezicht niets aan ziet: de accu’s kundig in het frame verscholen. Met een arrogante grijns op het gezicht en opvallend vaak zwaar van lijf spoeden ze zich geluidloos over onze fietspaden, niets en niemand ontziend. Hť kale, kijk ‘s uit! En dat terwijl ik toch de illusie had aardig door te rijden op mijn 7-speed Cortina.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Ze werden geslagen en ik deed niets

5 september 2018

Eigenlijk heb ik het wel geweten. Als Mark me zijn verhaal vertelt, kan ik niet anders dan bedenken dat ik het eigenlijk wel heb geweten. Niet alles natuurlijk, maar toch. Ik had iets moeten doen. Mark is net zo oud als mijn oudste zoon, nu twintig. Zijn broertje is twee jaar jonger en daarmee net zo oud als mijn dochter. Ik ken ze alle twee al vanaf hun geboorte, ze zijn de kinderen van goede bekenden. Onze kinderen konden goed met elkaar overweg en speelden graag met elkaar. Omdat ze een paar dorpen verderop woonden, bleven ze vaak een paar nachten slapen. De vriendschap onder de kinderen is gebleven en de jongens komen nog steeds bij ons over de vloer. Bijzonder waardevol.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Over “Bij Ons” en “Alicia”

1 maart 2018

Bij Ons is een tijdschrift voor pleeggezinnen en gezinshuizen. Voorheen bekend als “Mobiel”. De redactie bestaat uit vrijwilligers, allemaal actief en betrokken in de jeugdzorg. Er staan verhalen in uit de dagelijkse praktijk, nieuwe werkvormen worden tegen het licht gehouden, een juriste licht casuÔstiek toe, de Kinderombudsman is regelmatig te gast en de Nederlandse Vereniging voor Pleegzorg heeft een vast katern. Het blad is altijd erg interessant om te lezen en houdt de lezer op de hoogte van de wereld in de pleegzorg. Als bijlage in Bij Ons een WAT-krant gevouwen. Deze wordt volgeschreven door pleegkinderen; zij vertellen over persoonlijke gebeurtenissen uit hun leven. Bij Ons verschijnt zes keer per jaar, twee keer digitaal en vier keer op papier en daarnaast heeft het magazine een eigen facebookpagina.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Op avontuur met Renald Majoor,
een man met een missie

8 februari 2018

De afgelopen week heeft de Stichting ‘de Stilte Verbroken’ haar site gelanceerd. Ik ben voorzitter van deze stichting waarvan Renald Majoor de initiatiefnemer is en tevens ons gezicht naar buiten. Ik ken Renald al jaren. Hij is geboren in HaÔti en geadopteerd door een Nederlands gezin. Toen de opvoeding thuis niet meer ging naar de De Glind, een jeugdzorginstelling in de buurt van Barneveld. Jaren later ben ik daar directeur geworden. Renald organiseerde er als volwassene een grote reŁnie en zo heb ik hem ontmoet. Het klikte tussen ons. Ik vind hem een bijzondere kerel, altijd in de weer met van alles en nog wat. Hij had een eigen leven opgebouwd, maar voelde zich ook nog steeds verbonden met De Glind. Wij wisten allemaal dat hij een erg goede voetballer was, hij had zelfs bij Vitesse in de jeugdselectie gespeeld. Maar daar was hij mee gestopt, al was het toen niet helemaal duidelijk hoe dat was gekomen.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

…n zorg ťn kennis, daar zit mijn liefde

23 november 2017

Kinderpsychiater Bertine Lahuis werkt sinds 2009 als voorzitter van de raad van bestuur van Karakter, expertisecentrum voor kinder- en jeugdpsychiatrie in Gelderland en Overijssel. Als destijds onervaren bestuurder krijgt ze de transitie van GGZ-zorg naar gemeenten op haar bordje. Nu staat er een ‘getransformeerde organisatie die ook voor de toekomst stevig in de schoenen staat’. In 2016 wordt ze gekozen tot Zorgmanager van het jaar. Per 1 december 2017 is ze lid van de raad van bestuur van Radboudumc. Wat zijn haar ervaringen als bestuurder?
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Alicia

21 november 2017

Het afgelopen weekend ging de film Alicia van Maasja Ooms in premiŤre op het IDFA. Een bijzondere film over een heel speciaal meisje dat het liefst gewoon gevonden wil worden. Maasja heeft een indringend beeld geschetst van het jeugdzorg-leven van Alicia, het is knap gefilmd, dicht op de huid en zo gemonteerd dat het verhaal zich als vanzelfsprekend ontrolt. Ik raad iedereen aan om de film te gaan bekijken (woensdag 22 november, Nederland 2, VPRO om 20.25 uur), zeker mensen die zijn geÔnteresseerd in de sector jeugdzorg. En dat zou iedereen toch eigenlijk moeten zijn, want als volk hebben we verantwoordelijkheid voor de zorg voor onze kinderen, voor alle kinderen.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

31 augustus 2017

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Kind te zijn

De schoolarts die je af en toe onderzocht en die zei dat je op je hand moest blazen en dan tot je verbazing je broek naar beneden trok om te controleren of je ballen wel ingedaald waren. Lange tijd wist ik niet anders dan dat over de jeugdzorg en ik ging ervan uit dat het altijd zo was gebleven. De jeugdzorg breidde zich echter geruisloos uit, nestelde zich ... Meer

Kinderen in gevaar door fake fietsers,
fluisterbrommers en
yuppen-canta’s.

Kunnen onze kinderen nog wel veilig op de fiets naar school? Ben benieuwd naar ķw ervaringen maar ik voel me niet meer safe op de hoofdstedelijke fietspaden. De geringste uitwijking of onoplettendheid en je hebt een luid scheldende e-biker in je nek. …ven anticiperend in de rem knijpen of voor mijn part een bescheiden belletje, het is er niet meer bij. Liefs... Meer

Reageer |  reacties

Ze werden geslagen en ik deed niets

Eigenlijk heb ik het wel geweten. Als Mark me zijn verhaal vertelt, kan ik niet anders dan bedenken dat ik het eigenlijk wel heb geweten. Niet alles natuurlijk, maar toch. Ik had iets moeten doen. Mark is net zo oud als mijn oudste zoon, nu twintig. Zijn broertje is twee jaar jonger en daarmee net zo oud als mijn dochter. Ik ken ze alle twee al vanaf hun geb... Meer

Reageer |  reacties