Donder toch op, met je 'leefstijl'

11 februari 2016

‘Morbide obesitas is een vorm van kindermishandeling’, zegt de Amsterdamse wethouder Zorg en Welzijn Eric van der Burg in dagblad Trouw. De GGD in de hoofdstad gaat daarom alle kinderen met obesitas langdurig en intensief begeleiden, zodat ze hun leefstijl veranderen.

Amsterdam telt ongeveer 2300 kinderen met morbide obesitas, en nog eens 7000 die ‘gewoon’ obees zijn. De komende drie jaar krijgen ze allemaal een jeugdverpleegkundige langs die hen met een ‘plan op maat’ komt helpen afvallen. Goed idee? Mwah.

Vioolles & superfoods
Obesitas hangt samen met armoede: hoe lager het gezinsinkomen, hoe hoger het percentage kinderen met overgewicht. In de laagste inkomensklasse komt overgewicht bijna twee keer vaker voor dan in de hoogste. Ernstig overgewicht komt zelfs drie keer vaker voor. Wat denkt u, proppen deze mensen zich doelbewust ongegeneerd vol met alle fastfood die ze kunnen verstouwen, om vervolgens heel asociaal ons gezondheidsbudget ook nog eens leeg te vreten? Of kķnnen ze die verantwoordelijkheid misschien veel lastiger nemen dan hoogopgeleide mensen met hun bovengemiddelde inkomen en relatief zorgeloze leven? Een leven waarin genoeg tijd is om je druk te maken over de vraag of boerenkool een superfood is of een hype, waarin je kinderen op vioolles zitten (zůůů goed voor je brein, weten we inmiddels van Erik Scherder), waarin de belangrijkste vraag bij de avondmaaltijd is: waar gaan we in de mei- en de zomervakantie naartoe – kom jongens, googlen jullie die bestemming ‘ns effe op jullie iPads!

Onbespoten spruiten
Arme mensen zijn dagelijks bezig met overleven. Zoals de auteurs van het boek ‘Schaarste’ schrijven: ‘Ze jongleren met de huur, met leningen en rekeningen waarvan de betalingstermijn is verstreken, en ze tellen de dagen totdat hun salaris weer wordt betaald.’ Als ze al salaris hebben.
Wie in welvaart kan leven, is gemakkelijk gezond. Wie schaarste moet managen, heeft wel wat anders aan zijn hoofd dan onbespoten spruiten. Reken maar dat u, beste lezer, u ook niet druk maakt over het percentage foute en gezonde vetten op uw bord als er ontslag dreigt, huisuitzetting door huurachterstand, of een bezoek van de deurwaarder omdat u in wanhoop al die akelige enveloppen al maandenlang onder het matras schuift. Dan twijfelt u niet tussen de wilde, duurzaam gevangen sockeye zalm en de met ‘pole & line’ opgeviste tonijn, maar draait u nog eens een shaggie, want dat helpt even tegen de stress.

Moreel probleem
Obesitas is de cholera van deze tijd,’ zei voedingswetenschapper Jaap Seidell op de kop af een jaar geleden. Het is de sociale ongelijkheid die als eerste bepaalt of een kind overgewicht ontwikkelt of niet. Zoals vroeger cholera als een moreel probleem van de onderklasse werd gezien, gebeurt dat nu voor obesitas: die mensen leven toch zťlf zo ongezond? Wat ‘die mensen’ nodig hebben, zijn dokters die begrijpen dat sommige medische problemen verdelingsvraagstukken zijn en daarom op het bordje van de politiek thuishoren. In plaats daarvan stuurt nu een politicus een jeugdverpleegkundige langs om een plan voor leefstijlverandering te maken. Op die manier medicaliseert ťn individualiseert hij sociaal-maatschappelijke ongelijkheid.
Donder toch op, met je ‘leefstijl’!

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ĎVeiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteitení dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om Ė in het geval van een ernstig incident of calamiteit Ė een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

FACT-werk en specialistische zorg in ťťn team

ĎBinnen GGZ Noord-Holland-Noord hebben we drie programmaís geschreven die de komende drie jaar hun beslag moeten krijgení, vertelt Marijke van Putten, lid van de raad van bestuur. ĎVoorheen werkten we via twee sporen: de FACT-teams en diagnostisch gerichte specialistische teams. Deze voegen we samen tot geÔntegreerde teams die wijk- en herstelgericht zijn. Teams met ervaringsdeskundigen en IPS-medewerkers die mensen begeleiden naar werk, maar ook met specialistische behandelkennis.í
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten