Alain Verbeek

Mijn naam is Alain Verbeek. Ik ben werkzaam als arbeids- en organisatiepsycholoog en ben medeeigenaar van AVOP (Adviesgroep Voor Organisatiepsychologie).

Het werken met groepen en individuen en alle begeleiding en advisering daarom heen vindt plaats tegen de achtergrond van de werkcontext. Dat is geen beletsel om met hen persoonlijk te zijn.

Van origine ben ik assessmentadviseur die het vak van coach en trainer heb toegevoegd. Als assessmentadviseur wil ik diepgang en daardoor kwaliteit toevoegen door in te gaan op persoonlijke ontwikkelthematiek die bij voorbeeld speelt bij het leiding geven of het beÔnvloeden van anderen.
Groepcoaching is een werkvorm die me erg na aan het hart ligt omdat het deelnemers ‘ triggert’ om zich over zichzelf te buigen. Als begeleider ben je enerzijds een buitenstaander (die professionele distantie moet bewaren) en anderzijds sta je midden in de groep omdat je meevoelt met wat zij ervaren.
Daarnaast verzorg ik binnen diverse organisaties en instituten(profit zowel als non profit) leiderschapsontwikkelingstrajecten soms gecombineerd met cultuurverandering.
In de loop der jaren heb ik ontdekt geleerd dat mijn kracht in het contactgemak; een mix van openheid, spontaniteit waardoor het vertrouwen relatief snel komt en ik gelegitimeerd ben om direct te mogen zijn. Ik heb twee zoons in de leeftijd van 15 (Menno) en 18 jaar (Emile) .

 

Opinie door Alain Verbeek:

"Feedback geven en ontvangen; het vraagt verantwoordelijkheid (op maat) van beiden!"

16 juli 2012

Feedback geven is een kunst omdat onze eigen blinde vlekken , en geraaktheid er tussen kan staan..
Lees meer >>

Reageer |  reacties

"Ballen"

16 mei 2012

Het vraagt “ballen” om te reflecteren op jezelf, om eerlijk ‘in je eigen ziel te knijpen’ en de angsten aan de basis van je optreden onder ogen te zien.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Waar oneindigheid ontstaat

Het was iets in die fonkelende ogen van je. Iets waardoor ik het meteen wist. Jij was degene met wie ik oud wilde worden. Al snel werd ik verliefd op elk klein detail van je. Op je houterige geur, op de kuiltjes in je wangen als je lachte. Op onze gesprekken, tot midden in de nacht. Je vertelde me hoe je baalde van al het onrecht in de wereld, dat je een nie... Meer

Reageer |  reacties

Verzuip maar in die soep!

Hij vertelde hoe hij naar zijn auto had lopen zoeken. Hij wist zeker dat hij hem hier had geparkeerd. Hij liep een rondje door de parkeergarage, en toen nog een, allengs ongeruster. Hij was al zeker twintig minuten aan het zoeken – het parkeerkaartje was allang niet meer geldig – toen hij de hulp inriep van de parkeerwachter. De jongen straalde de rust uit v... Meer

Reageer |  reacties

Schurende steentjes

Hij zit er weer. Ik zie alleen zijn achterhoofd met grijs, dik haar. Elke dag rond het middaguur zit hij in z'n eentje op het bankje dat uitkijkt over de vijver die middenin het industrieterrein ligt. Ik bekijk hem vanachter licht getint glas, zeshoog in een kantorencomplex. Ik wiebel op mijn hakken. Hij zit daar om zijn dag te breken en ik ren de hele dag m... Meer

Reageer |  reacties