Weigerspecialisten

17 juni 2015

Ik geloofde het eerst niet, toen ik de kop voor het eerst zag: ‘Eenderde van medisch specialisten wil behandeling weigeren bij ongezonde leefstijl’. Het nieuws werd gebracht door Brandpunt, dat een onderzoek had laten uitvoeren onder medisch specialisten. Natuurlijk lag het allemaal genuanceerder, maar toch: 40 procent van de specialisten zou graag het recht hebben om een behandeling te weigeren aan ongezond levende mensen. Dat is nogal wat.

Een behandeling weigeren? Dat is niet des dokters, schreef collega-journalist Malou van Hintum al. En inderdaad: nog niet eerder spraken artsen zich zo duidelijk uit over zogenaamd ongezond leven en dan ook nog in relatie tot de steeds maar stijgende kosten in de gezondheidszorg.

Ik heb er even de Eed van Hippocrates op nageslagen, die alle jonge artsen afleggen. Daarin staat: ‘Ik stel het belang van de patiŽnt voorop en eerbiedig zijn opvattingen.’ Er staat niet: ‘Ik waak bij de keuze voor het starten van een behandeling over de uitgaven in de gezondheidszorg.’ Er staat ook niet: ‘Ik stel het belang van minister Schippers voorop en eerbiedig haar niet aflatende voorstellen om de laatste splinter solidariteit uit ons zorgstelsel te slopen.’

Of de kosten door een ongezonde leefstijl echt zo vreselijk zullen stijgen is verre van glashelder. In de praktijk is het recht om behandelingen te kunnen weigeren niet gemakkelijk te verwezenlijken. Want wat is ongezond gedrag? Ga dat maar eens definiŽren. Dat is nog niet zo gemakkelijk als het klinkt. Sporters die op zaterdagmiddag met hun blessure op de spoedeisende hulp belanden, doen dan wel gezond, maar voeren de kosten van de acute zorg behoorlijk op. En, zoals medisch ethicus Ghislaine van Tiel onlangs op twitter scherp opmerkte: ‘Kijken de artsen ook naar hun eigen ongezonde stress of worden alleen de rokers en de dikkerds bestraft?’ Over eigen verantwoordelijkheid gesproken.

Stigma op ziekte: we moeten het gewoon niet willen. Iemand die dat heel goed heeft begrepen is Marcel Canoy, de kersverse voorzitter van Longkanker Nederland. Hij lanceerde in dezelfde week dat de weigerspecialisten hun stem roerden de campagne ‘Niemand verdient longkanker’. De campagne is opgezet omdat 55 procent van de Nederlanders vindt dat longkankerpatiŽnten de ziekte over zich zelf hebben afgeroepen. Harder kan niet: Je zal maar longkanker hebben en steeds de vraag moeten beantwoorden of je gerookt hebt. Ja, en wat dan nog? Niemand vraagt erom ziek te worden.

Rokers en mensen met obesitas krijgen al genoeg voor hun kiezen: ze hebben niet alleen een slechtere gezondheid, maar schamen zich ook waardoor depressie en een sociaal isolement op de loer liggen. ‘Eigen schuld, dikke bult’-denken, bedacht door VVD-achtige types die het eigen verantwoordelijkheidsmantra prediken, hoort niet thuis in de gezondheidszorg. Dan kunnen we ook die 40 procent artsen met burn-outklachten blijven behandelen. Deal? 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Als e-health meerwaarde
heeft, zijn we er als eerste bij

Iemand die zelf verslaafd is geweest, is eigenlijk de enige die een verslaafde begrijpt', zegt Dick Trubendorffer. Hij was zelf verslaafd aan alcohol, partydrugs, werken en seks. Na een mislukte behandeling in Nederland herstelde hij in Amerika. In Nederland zette hij daarna Trubendorffer ĎHulp bij Verslaving' op. De zorg is ambulant, E-health en beeldtelefo... Meer

Van bajes naar zorginstelling,
van cipier naar groepsleider

ĎEens kijken of het me lukt', dacht hoofd behandeling Peter van der Sanden, toen hij in 2011 in jeugdzorginstelling Almata in Ossendrecht ging werken. De Ďbajes voor jongeren' moest worden omgevormd van een justitiŽle instelling naar een gesloten jeugdzorginstelling. Cipiers werden groepsleiders. Het lukte. Met Van der Sanden als grote inspirator. Juni 2019 ... Meer

Waarom e-health tůch succesvol wordt

Ik kan me goed voorstellen dat gelouterde zorgbestuurders als Wouter van Ewijk niet geloven in e-health (Discura, 25 januari jl.). Je gaat doorgaans niet naar de dokter voor je plezier. Je vermoedt iets ernstigs in je unieke lijf. En wilt daarbij de arts wel in de ogen kijken. Je wilt geziťn worden. Je zoekt, wellicht impliciet, de vertrouwensband. En dat is... Meer

Reageer |  reacties