mr. drs. Jilles Heringa

Jilles Heringa, eigenaar van Jillesģ - advies in de zorg, is jurist en neerlandicus. Jillesģ adviseert, schrijft, traint en inspireert.

Naast zijn werkzaamheden voor Jillesģ is Heringa als juridisch secretaris verbonden aan de Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO).

Heringa was voorheen advocaat, gespecialiseerd in de zorg en het gezondheidsrecht. Tijdens de financiŽle crisis (2008/2009) was hij persvoorlichter van de minister van FinanciŽn.

Heringa blogt op persoonlijke titel www.jilles.nu

 

Opinie door Jilles Heringa:

Uitglijder op Facebook, het mag niet, het mag nooit

4 december 2014

De richtlijn ‘Seksueel contact tussen arts en patiŽnt’ van de KNMG heeft als ondertitel: Het mag niet, het mag nooit.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Een papieren tijger zonder tanden!

21 februari 2013

Een verplichting schriftelijke informatie te verstrekken, lijkt voor helderheid te zorgen maar doet dat juist niet.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Iedere dokter zijn eigen kerkhof

5 december 2012

Een bekend gezegde onder artsen. De vraag is wie er op dat kerkhof liggen.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

De waarde van het medisch beroepsgeheim *

22 februari 2012

Stelt het medisch beroepsgeheim nu helemaal niets voor of is het juist te zeer in beton gegoten?
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Social media in de zorg: wat kan en wat mag?

21 december 2011

Social media in de zorg zijn hot. Het gebruik van social media biedt ongekende mogelijkheden voor meer efficiŽntie, snelheid en laagdrempeligheid in de zorg.
Lees meer >>

Reageer |  reacties
 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ‘Veiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteiten’ dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om – in het geval van een ernstig incident of calamiteit – een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

FACT-werk en specialistische zorg in ťťn team

‘Binnen GGZ Noord-Holland-Noord hebben we drie programma’s geschreven die de komende drie jaar hun beslag moeten krijgen’, vertelt Marijke van Putten, lid van de raad van bestuur. ‘Voorheen werkten we via twee sporen: de FACT-teams en diagnostisch gerichte specialistische teams. Deze voegen we samen tot geÔntegreerde teams die wijk- en herstelgericht zijn. Teams met ervaringsdeskundigen en IPS-medewerkers die mensen begeleiden naar werk, maar ook met specialistische behandelkennis.’
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten