Hoe meer data, hoe minder solidariteit

30 augustus 2018

Het klinkt als een ouderwets woord, solidariteit, en dat is het ook. Tegenwoordig viert de empathie hoogtij, en dat betekent dat we alleen op individuele basis meevoelen met mensen. Niet voor niets krijgen campagnes om geld voor specifieke ziekten in te zamelen, steeds vaker letterlijk een persoonlijk gezicht – denk bijvoorbeeld aan de succesvolle ‘Ik ben inmiddels overleden’-campagne van ALS.

Risicoprofielen
We zijn ‘solidair’ met mensen die overduidelijk enorme pech hebben; die iets vreselijks mankeren waar ze zelf helemaal niets aan kunnen doen. Dat kan onszelf ook zo maar overkomen. Buiten dat is het toch vooral je eigen verantwoordelijkheid om niet ziek te worden en geen onnodige risico’s te lopen. Een eigen verantwoordelijkheid die prima gemeten kan worden, en waarop we mensen ook prima kunnen afrekenen.
‘Door Big Data en data analytics-toepassingen krijgen verzekeraars steeds meer inzicht in risicoprofielen,’ schrijven Edgar Karssing (Nyenrode) en Ton de Bruin (oud-medewerker bij het Verbond van Verzekeraars) in hun artikel ‘Verzekeren, technische solidariteit en morele solidariteit’.  ‘Hierdoor kunnen steeds meer subcategorieŽn worden onderscheiden. Komt hiermee de solidariteit onder druk te staan?’

Eigen schuld
Karssing en De Bruin maken een onderscheid tussen morele solidariteit – mensen hebben iets voor elkaar over omdat ze zich met elkaar verbonden voelen; solidariteit als ‘wij-waarde’ – en technische solidariteit: solidariteit als onbedoeld, maar positief neveneffect van op jezelf gericht gedrag. Die laatste vorm van solidariteit treedt steeds meer op de voorgrond sinds het mogelijk is bloeddruk, cholesterol, BMI-score, wel/niet roken en wel/niet alcohol gebruiken gemakkelijk in cijfers uit te drukken; inclusief de bijbehorende (kans op) gezondheidsproblemen.
Staan die cijfers grotendeels in de min, dan is er werk aan de winkel voor de persoon bij wie de alarmbellen rinkelen. Want het is diens persoonlijke verantwoordelijkheid om op al die terreinen het licht weer op groen te krijgen. Sterker nog, steeds meer Nederlanders vinden dat mensen die ongezond leven meer premie moeten betalen

Solidariteitsparadox
Dankzij de beschikbaarheid van big data-analysetechnieken is duidelijk dat ziek worden vaak geen botte pech is. Ziekten die eerst een onbekende kans waren, zijn een calculeerbaar risico geworden dat iemand door zijn eigen leefstijl kan beÔnvloeden. ‘En dan treedt de solidariteitsparadox op,’ zeggen Karssing en De Bruin, en dat betekent: ‘Hoe meer we weten over de manier waarop we met anderen subsidiŽrend solidair zijn, hoe minder we hiertoe bereid zijn.’
Of dat laatste inderdaad het geval is, staat niet vast. Maar dat de combinatie van hyperindividualisering en dataÔsering solidariteit als ‘wij-waarde’ geen goed doet, is duidelijk. Doen alsof er geen data zijn, is ook geen optie. Maar we kunnen er wel voor kiezen ze niet te gebruiken om met individuele mensen af te rekenen en ze te straffen voor hun gedrag. In plaats daarvan kunnen we deze data beter inzetten om op individueel en maatschappelijk niveau een zo gezond mogelijk leven voor iedereen dichterbij te brengen. Van die ‘wij-waarde’ profiteert uiteindelijk iedereen.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Trajectum is ůůk GGZ-zorg,
ůůk forensische psychiatrie

Het beeld bestaat dat Trajectum staat voor Ďgehandicaptenzorg'. Dat beeld wil bestuurslid Evert Jan van Maren bijstellen. ĎWe richten ons op mensen met een licht verstandelijke beperking, maar altijd in combinatie met GGZ-behandeling en forensische zorg. Het werken op dit snijvlak maakt werken bij Trajectum zo interessant, juist ook voor mensen uit de GGZ.'V... Meer

Reageer |  reacties

Het trieste bestaan van het inactieve
geslachtsorgaan

Hoe ik in deze situatie terecht ben gekomen, weet ik niet precies. Volgens mij had het niet zozeer te maken met goesting, dan wel met eenzaamheid. In het deurgat kijken twee gezichten in mijn richting: een bleekbroos meisje onder invloed en een wellicht niet zo oude, maar afgeleefde pooier.ĎHoe heet jij?' vraag ik aan het meisje. Ze antwoordt niet.ĎJe hebt e... Meer

Reageer |  reacties

Navel als troostputje

Ik besteed alleen aandacht aan mijn navel als ik eenzaam ben. Het kuiltje in mijn buikheuvel is een relict uit de mooiste tijd van mijn leven. Mijn navelvorm heet een innie; een ovale of ronde holte. Er zijn ook mensen met een outie, een bolletje of een knoopje. Mijn innie vult zich soms met navelpluis, het mooiste woord voor viezigheid dat ik ken. De binnen... Meer

Reageer |  reacties