Veilige zorg is niet gegarandeerd!

27 november 2012

Professionals in de zorgsector willen hun patiŽnten op de veiligste manier de beste zorg aanbieden. Hier zal niemand het mee oneens zijn. Toch worden vaak afspraken over veiligheid niet nagekomen waardoor gezondheidszorgorganisaties en hun professionals nogal eens slecht in het nieuws komen. Het blijkt in de praktijk voor professionals moeilijk te zijn elkaar aan te spreken op gedrag en gewoontes betreffende veiligheid. Het elkaar durven aanspreken en verantwoording afleggen is voorwaarde voor het bieden van veilige zorg. Helaas blijkt dit in veel gevallen niet te gebeuren en dat is een gevaar voor de patiŽnt.

Kunnen we toestaan dat onze patiŽnten zich onveilig voelen? Zij mogen er immers vanuit gaan dat veilig werken juist in de gezondheidszorg de standaard is en dat de professionals zich dat realiseren en samenwerken.

Tot nu toe wordt geprobeerd op basis van afspraken en protocollen de veiligheid te organiseren, maar bij overtreding ervan blijkt er geen systeem aanwezig te zijn dat individuen aanspreekt op het door hen veroorzaakte risico voor de patiŽnten.

De zorgsector kan nog heel veel leren van bedrijfstakken als bijvoorbeeld de chemie, de olie-industrie en de luchtvaart, waar hoge normen gelden voor veiligheid en kwaliteit. Zij hebben inmiddels geleerd van fouten uit het verleden en nemen zo nodig strenge maatregelen als aan de norm niet wordt voldaan.

In onze sector zal er een paradigmashift moeten plaatsvinden om te bereiken dat veilig werken de standaard is. Er zijn goede best practices voorhanden, zoals bij Shell: “hier werkt men veilig of niet, zonder grijs tussengebied ”. Leidinggevenden dienen het goede voorbeeld te geven en veilig werken niet alleen met de mond belijden. De CEO van een chemiebedrijf laat zijn bezoekers zelf de veiligheidsvideo zien voordat hij met ze in gesprek gaat. In slechts 10-20% van de ziekenhuizen wordt voorafgaande aan een operatieve ingreep een veiligheidscheck volgens vast protocol uitgevoerd. Het blijkt nog behoorlijk weerbarstig afspraken te maken over het dragen van sieraden, de mondkapjes (neus- en mond bedekt), de kledingwissel na toiletbezoek, het verlaten en betreden van steriele ruimtes en het aantal malen dat een operatiekamerdeur open en dicht kan. Het zijn allemaal zaken die eenvoudig lijken, maar lastig blijken.

Elkaar aanspreken op veiligheid en onveiligheid zou van hoog tot laag moeten worden beloond. Mogelijk voorkomt het ook dat zorginstellingen sancties moeten bedenken om veilig gedrag af te dwingen.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Staat de patiŽnt wel centraal?

Enige tijd geleden sprak ik een vrijgevestigd klinisch psychologe over haar ervaringen binnen de geestelijke gezondheidszorg. Zij vertelde over een depressieve patiŽnte die zij wilde verwijzen naar de crisisdienst van de regionale GGZ-instelling. Zij vertelde dat zij deze patiŽnte niet kon/mocht doorverwijzen, dat de huisarts dat moest doen, maar dat die op vakantie was en zijn waarnemer de patiŽnte eerst wilde zien voordat hij zou kunnen doorverwijzen, dat deze waarnemer deze patiŽnte niet wilde doorverwijzen, omdat hij het met de diagnose niet eens was, dat de psychologe de patiŽnte toen presenteerde aan een bevriende psychiater, die patiŽnte vervolgens terstond verwees naar de crisisdienst, die de patiŽnte tijdelijk in behandeling nam, en om het af te sluiten niet met de klinisch psychologe, de behandelaar overlegde maar met de bevriende psychiater, die de patiŽnte na ťťn gesprek had doorverwezen, en haar nauwelijks kende.
Meer

Reageer |  reacties

Millennials missen een ontwikkeld backoffice

De Facebookgeneratie ofwel de millennials (geboren tussen 1980 en 2000) overbevolken onze GGZ. In tien jaar tijds nam bij deze generatie het slikken van antidepressiva met 40% toe. 72.000 zitten er vanwege arbeidsongeschiktheid thuis; in grote meerderheid gaat het om psychische themaís. In de GGZ trakteren wij ze op een etikettenepidemie: dyslexie, ADHD, ADD, hoogbegaafdheid, PTSS, autisme, Asperger, NLD, dyscalculie, borderline.
Meer

Reageer |  reacties

Voorkůmen is beter dan genezen

Denkt u eens na over het volgende rijtje: een jurist, een kantoorbeambte cq boekhouder, een rechtsgeleerde, een leraar, een voormalig metaalarbeider en vakbondsbestuurder, een arts, een jurist, een scheikundige, een voormalig secretaresse, een politicoloog en jurist, een TV-producer, een arts, een econoom, een historicus annex internationale betrekkingen-expert, een socioloog en een politicoloog. Weet u al waar ik op doel? Dat is de achtergrond van de ministers die de afgelopen 40 jaren Volksgezondheid in hun portefeuille hebben gehad.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten