Veilige zorg is niet gegarandeerd!

27 november 2012

Professionals in de zorgsector willen hun patiŽnten op de veiligste manier de beste zorg aanbieden. Hier zal niemand het mee oneens zijn. Toch worden vaak afspraken over veiligheid niet nagekomen waardoor gezondheidszorgorganisaties en hun professionals nogal eens slecht in het nieuws komen. Het blijkt in de praktijk voor professionals moeilijk te zijn elkaar aan te spreken op gedrag en gewoontes betreffende veiligheid. Het elkaar durven aanspreken en verantwoording afleggen is voorwaarde voor het bieden van veilige zorg. Helaas blijkt dit in veel gevallen niet te gebeuren en dat is een gevaar voor de patiŽnt.

Kunnen we toestaan dat onze patiŽnten zich onveilig voelen? Zij mogen er immers vanuit gaan dat veilig werken juist in de gezondheidszorg de standaard is en dat de professionals zich dat realiseren en samenwerken.

Tot nu toe wordt geprobeerd op basis van afspraken en protocollen de veiligheid te organiseren, maar bij overtreding ervan blijkt er geen systeem aanwezig te zijn dat individuen aanspreekt op het door hen veroorzaakte risico voor de patiŽnten.

De zorgsector kan nog heel veel leren van bedrijfstakken als bijvoorbeeld de chemie, de olie-industrie en de luchtvaart, waar hoge normen gelden voor veiligheid en kwaliteit. Zij hebben inmiddels geleerd van fouten uit het verleden en nemen zo nodig strenge maatregelen als aan de norm niet wordt voldaan.

In onze sector zal er een paradigmashift moeten plaatsvinden om te bereiken dat veilig werken de standaard is. Er zijn goede best practices voorhanden, zoals bij Shell: “hier werkt men veilig of niet, zonder grijs tussengebied ”. Leidinggevenden dienen het goede voorbeeld te geven en veilig werken niet alleen met de mond belijden. De CEO van een chemiebedrijf laat zijn bezoekers zelf de veiligheidsvideo zien voordat hij met ze in gesprek gaat. In slechts 10-20% van de ziekenhuizen wordt voorafgaande aan een operatieve ingreep een veiligheidscheck volgens vast protocol uitgevoerd. Het blijkt nog behoorlijk weerbarstig afspraken te maken over het dragen van sieraden, de mondkapjes (neus- en mond bedekt), de kledingwissel na toiletbezoek, het verlaten en betreden van steriele ruimtes en het aantal malen dat een operatiekamerdeur open en dicht kan. Het zijn allemaal zaken die eenvoudig lijken, maar lastig blijken.

Elkaar aanspreken op veiligheid en onveiligheid zou van hoog tot laag moeten worden beloond. Mogelijk voorkomt het ook dat zorginstellingen sancties moeten bedenken om veilig gedrag af te dwingen.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Waar oneindigheid ontstaat

Het was iets in die fonkelende ogen van je. Iets waardoor ik het meteen wist. Jij was degene met wie ik oud wilde worden. Al snel werd ik verliefd op elk klein detail van je. Op je houterige geur, op de kuiltjes in je wangen als je lachte. Op onze gesprekken, tot midden in de nacht. Je vertelde me hoe je baalde van al het onrecht in de wereld, dat je een nie... Meer

Reageer |  reacties

Verzuip maar in die soep!

Hij vertelde hoe hij naar zijn auto had lopen zoeken. Hij wist zeker dat hij hem hier had geparkeerd. Hij liep een rondje door de parkeergarage, en toen nog een, allengs ongeruster. Hij was al zeker twintig minuten aan het zoeken Ė het parkeerkaartje was allang niet meer geldig Ė toen hij de hulp inriep van de parkeerwachter. De jongen straalde de rust uit v... Meer

Reageer |  reacties

Schurende steentjes

Hij zit er weer. Ik zie alleen zijn achterhoofd met grijs, dik haar. Elke dag rond het middaguur zit hij in z'n eentje op het bankje dat uitkijkt over de vijver die middenin het industrieterrein ligt. Ik bekijk hem vanachter licht getint glas, zeshoog in een kantorencomplex. Ik wiebel op mijn hakken. Hij zit daar om zijn dag te breken en ik ren de hele dag m... Meer

Reageer |  reacties