prof.dr. A.M. (Bert) van Hemert

Prof dr A.M. (Bert) van Hemert is afdelingshoofd en hoogleraar Psychiatrie bij het Leids Universitair Medisch Centrum. Hij is opgeleid als psychiater en epidemioloog. Onder het motto "Maatschappelijk betrokken – Academisch sterk" ziet hij het als een uitdaging om fundamentele onderzoekslijnen van de academische psychiatrie te verbinden met behandeling in de dagelijkse praktijk. 

Zijn epidemiologisch onderzoek richtte zich in de loop der jaren op uiteenlopende onderwerpen, waaronder osteoporose, lichamelijk onverklaarde klachten, crisispsychiatrie, suÔcidaliteit en epidemiologie van de openbare geestelijke gezondheidszorg. Een rode draad is steeds dat onderzoek moet bijdragen aan verdieping van onze kennis, maar ook aan verbetering van de patiŽntenzorg. In zijn huidige werk concentreert hij zich op de ontregeling van emoties bij stemmings-, angst- en somatoforme stoornissen (SAS) en op principes van "balanced care". Hij heeft een actieve belangstelling voor kennistheoretische aspecten van de psychiatrie.


DSM-5 discussies zetten de wereld op zijn kop

7 maart 2013

DSM-5 discussies zetten de wereld op zijn kop
Lees meer >>

Reageer |  reacties

 


Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Koning Maarten

Het begon met mijn ergernis over de eindeloze bangmakerij van het KWF om kanker de grote bedreiging van een gelukkige toekomst te maken teneinde voldoende geld in te kunnen zamelen om meer en meer onderzoek te doen. We zijn volgens allerlei onderzoeken zo'n gelukkig en tevreden volkje, maar het zou nog beter zijn als er geen kanker bestond. Meer onderzoek! N... Meer

Reageer |  reacties

Helemaal alleen in het heelal

Een halve eeuw geleden bracht Space Oddity van David Bowie een astronaut tot leven. Er werd een raket gelanceerd met Major Tom aan boord. Die kijkt sindsdien van een afstand naar de aarde. Hij is al die jaren kalm gebleven en is nog in de veronderstelling dat het contact met ground control ieder moment kan worden hervat.Als het nummer voorbijkomt op de radio... Meer

Reageer |  reacties

Waar oneindigheid ontstaat

Het was iets in die fonkelende ogen van je. Iets waardoor ik het meteen wist. Jij was degene met wie ik oud wilde worden. Al snel werd ik verliefd op elk klein detail van je. Op je houterige geur, op de kuiltjes in je wangen als je lachte. Op onze gesprekken, tot midden in de nacht. Je vertelde me hoe je baalde van al het onrecht in de wereld, dat je een nie... Meer

Reageer |  reacties