Doorgestoken (zorg)kaart

14 januari 2016

Weet u het nog? Toen de CQ-index werd afgeschaft in de ouderenzorg – of beter gezegd: bevroren in afwachting van een nieuw instrument om de kwaliteit van zorg te meten – ging er een zucht van verlichting door zorgbestuurlijk Nederland.

Geen wonder. Het was een bureaucratisch gedrocht, een vorm van nutteloze werkverschaffing die menige zorgaanbieder een knallende hoofdpijn bezorgde. Over de zorg zijn cliŽntenorganisaties, zorgbestuurders, professionals, zorgkantoren en de Inspectie voor de Gezondheidszorg het vaak oneens, maar hierin vonden ze elkaar: de CQ-index was een gebrekkig instrument om kwaliteit te meten in de ouderenzorg. De verzamelde gegevens ‘geven onvoldoende houvast en zijn niet zinvol’, aldus de betrokken partijen. Bovendien is het gebruik van de CQ-index administratief (te) belastend. 

De thuiszorg en de wijkverpleging moeten het trouwens nog steeds doen met de CQ-index. Alleen voor de verpleegzorg vervalt de verplichting totdat het kwaliteitskader Verpleegzorg is vastgesteld. Daarin wordt ook een ‘uniform en gevalideerd meetinstrument voor het meten van cliŽntervaringen’ opgenomen. De reviewsite Zorgkaart Nederland staat op de nominatie om uitgeroepen te worden tot dat nieuwe kwaliteitssysteem in de care. NPCF en Actiz zijn in de aanloop daartoe vorig jaar heel toevallig al begonnen met de doorontwikkeling van de website, onder meer met het toevoegen van keuzefilters en keuzehulpen. Het is, kortom, heel goed mogelijk dat cijfers op Zorgkaart Nederland de kwaliteit van zorg in ons land gaan uitdrukken.

En dat wordt geen hoofdpijndossier, wat ik u brom, maar een migrainemonster. Een grote studie onder bijna 52000 deelnemers wees namelijk uit dat dokters die doen wat hun patiŽnten willen hogere klanttevredenheidsscores krijgen. Een chirurg die onder de naam Sceptical Scalpel blogt, legde dit al kort maar krachtig uit. En een nog recenter onderzoek laat zien dat huisartsen in Engeland die minder vaak antibiotica voorschrijven slechter scoren op het gebied van patiŽnttevredenheid. Een ‘u vraagt, wij draaien’-mentaliteit leidt dus tot topreviews. Ik hoef u niet uit te leggen wat een perverse incentive hiermee wordt gecreŽerd.

Bovendien is Zorgkaart Nederland nogal fraudegevoelig. Beoordelingen worden niet getoetst. En wie er nu precies allemaal belangen hebben bij de site wordt steeds ondoorzichtiger. Zorgkaart Nederland is een oorspronkelijk initiatief van uitgeverij Springer Media. Al snel volgde een partnership met Zilveren Kruis Achmea en patiŽntenfederatie NPCF. Inmiddels zijn er veel partnerschappen gesloten, maar nergens in de lijst staat een medische beroepsvereniging. Wel doen brancheorganisatie Actiz, veel patiŽntenverenigingen en commerciŽle marktonderzoekers(!) mee. Om met dermatoloog Kees-Peter de Roos te spreken, (hij schreef in Medisch Contact een kritisch artikel over Zorgkaart Nederland): het is een site die eventuele fraude wel ťrg gemakkelijk faciliteert. En wat te denken van die commerciŽle pakketten vanaf 99 euro per jaar die Zorgkaart Nederland aanbiedt, waarmee ze zorginstellingen en artsen stimuleert zichzelf te promoten? 

Die CQ-index is een administratief onding, maar tenminste wel een wetenschappelijk gevalideerd administratief onding. Toch blijft minister Schippers roepen dat Zorgkaart Nederland net zo betrouwbaar is als de CQ-index. Wel wat spijtig dat ze die uitspraak tot nu toe niet heeft kunnen onderbouwen. Wat gaat de toekomst brengen? Sterkte, zorgbestuurders. 

 

Bovenstaande foto is gemaakt door Marcel Braam, braamfotografie.nl. Copyright Marcel Braam fotografie.  

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Solidariteit, we doen net alsof.

Onlangs wandelde ik met een vriend een paar dagen door Berlijn (een heerlijke stad, maar daar wil ik het nu niet over hebben). Er wordt hard gewerkt om de stad steeds mooier te krijgen. Overal waar we waren, werd er aan de huizen gewerkt, en vaak was de stoep overkapt om de voetgangers te beschermen tegen vallend puin. Ik ben bijgelovig (ik schoor me ook noo... Meer

Onderling verbonden pilaren

Ik ben oud genoeg om me te herinneren hoe ik midden jaren '80 een foldertje van de verboden vakbond Solidarno?? in handen kreeg. Dat was in een propvolle stadsbus in Wroc?aw in West-Polen. Een paar jaar later was ik er weer. Toen ging ik met mijn gastvrouw mee naar de stembus. Voor het eerst in haar toch al zestigjarige leven zou haar stem er toe doen. Op da... Meer

Reageer |  reacties

Over betrokkenheid en solidariteit

Plaats van handeling: het terras van een Nijmeegs cafť dat vaker in de prijzen viel vanwege de uitgebreide collectie bieren op fust en fles. Het is een van die zwoele avonden in de meimaand die ons na afloop van het werk uitgeput, uitgedroogd en super dorstig (dus enigszins zwak en weinig standvastig) niet direct naar huis maar even naar de kroeg dirigeert. ... Meer

Reageer |  reacties