drs. Roxanne Vernimmen

In haar eerste werkjaren heeft Roxanne als psychiater/hoofd behandelzaken bij psychiatrisch Ziekenhuis Vogelenzang met veel enthousiasme binnen de klinische langdurige zorg de rehabilitatiemethodieken geÔntroduceerd. CliŽnten die al jaren uitbehandeld waren kregen weer vertrouwen en met veel trots behaalden ze hun eigen doelstellingen.
Na vier jaar werd Roxanne directeur bij Riagg Stad Utrecht. Haar opdracht was de samenwerking met het APZ te bevorderen. Uiteindelijk resulteerde dit in een fusie tot Altrecht, alwaar ze zelf divisiedirecteur Stad Utrecht en geneesheer-directeur van Altrecht werd.
In 2002 verliet Roxanne Altrecht en werd projectleider stedelijke crisisdienst Amsterdam. In de politieke, strategische arena wist zij de partijen weer om de tafel te krijgen met een goed functionerende crisisdienst als resultaat.
In 2004 werd Roxanne lid van de Raad van Bestuur van de GGZ-instelling Dijk en Duin. Daarnaast trad zij in 2006 toe tot het bestuur van GGZ Nederland. Uiteindelijk werd zij in augustus 2007 benoemd tot Bestuursvoorzitter van Altrecht GGZ.

  

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Kind te zijn

De schoolarts die je af en toe onderzocht en die zei dat je op je hand moest blazen en dan tot je verbazing je broek naar beneden trok om te controleren of je ballen wel ingedaald waren. Lange tijd wist ik niet anders dan dat over de jeugdzorg en ik ging ervan uit dat het altijd zo was gebleven. De jeugdzorg breidde zich echter geruisloos uit, nestelde zich ... Meer

Kinderen in gevaar door fake fietsers,
fluisterbrommers en
yuppen-canta’s.

Kunnen onze kinderen nog wel veilig op de fiets naar school? Ben benieuwd naar ķw ervaringen maar ik voel me niet meer safe op de hoofdstedelijke fietspaden. De geringste uitwijking of onoplettendheid en je hebt een luid scheldende e-biker in je nek. …ven anticiperend in de rem knijpen of voor mijn part een bescheiden belletje, het is er niet meer bij. Liefs... Meer

Reageer |  reacties

Ze werden geslagen en ik deed niets

Eigenlijk heb ik het wel geweten. Als Mark me zijn verhaal vertelt, kan ik niet anders dan bedenken dat ik het eigenlijk wel heb geweten. Niet alles natuurlijk, maar toch. Ik had iets moeten doen. Mark is net zo oud als mijn oudste zoon, nu twintig. Zijn broertje is twee jaar jonger en daarmee net zo oud als mijn dochter. Ik ken ze alle twee al vanaf hun geb... Meer

Reageer |  reacties