Gender en veiligheid

11 juli 2013

Met veel plezier lees ik in het weekend de column in het Financieele dagblad over koken en keuken van Hilary Akers. De ene keer gaat het over echt goede messen (pittig aan de prijs overigens), de andere keer over kappertjes.
Laatst ging het over het verschil tussen een keuken met mannen en een keuken met vrouwen. Ze gaf interessante observaties:
‘In een keuken met alleen maar vrouwen kan ik, als ik niet meer precies weet wat de verhoudingen van een bavarois zijn, het gewoon vragen. In een keuken met alleen maar mannen is dat volstrekt onmogelijk, waardoor er opvallend vaak wat misgaat bij de voorbereidingen, en dat voert de spanning nog eens extra op.’

Bij die zin schoot ik wakker: ‘waardoor er opvallend vaak wat misgaat’.
Een prachtige observatie en ik zag meteen operatiekamers of andere plekken van intensieve medische zorg voor me. Een mislukte bavarois is nog tot daar aan toe, maar een mislukte operatie is iets heel anders. Als we het even niet meer weten vragen we niet om raad en als een ander iets vraagt zijn we niet scheutig met ons antwoord.
Hoe creŽren we in de zorg een klimaat waarin je het kunt vragen als je iets even niet meer weet wat je ‘hoort’ te weten of wat je voorheen wel wist?

Deze column van Hilary Akers verscheen in dezelfde tijd dat verschillende mannelijke topkoks, waaronder Sergio Herman van Oud Sluis, aangaven er mee te willen stoppen. Het bestaan als topkok is uitputtend: ‘ik wil ook wel eens een keer om 12 uur in bed liggen’, ‘het is als elke dag de champions league spelen’, ’je maakt dagen van 9 tot half ťťn’. Dergelijke opmerkingen maken duidelijk wat de achterkant is van het culinaire genoegen van de klanten.
Kennelijk speelt het testosteron toch wel een heel grote rol in de topkeuken. Van Sergio Herman wordt beschreven hoe hij elke dag aan het kookproces begint: hij drinkt een glas champagne leeg en zegt; ‘mannen, het is begonnen, rammen!’ ‘Kokende mannen voeren elke dag een wedstrijd’ aldus Hilary Akers.

‘En dus gaat er veel meer mis’

Gender en veiligheid. Interessant en relevant thema. In hoeverre is ook het thema veiligheid in de zorg gender-gerelateerd? Vragen mannen minder om hulp? Bieden ze minder hulp als ze een risico zien? Staat ambitie op gespannen voet met veiligheid?
Wat zegt dit over de noodzaak van diversiteit in besturen en in maatschappen en vakgroepen?

Ik nodig de lezer uit zijn ervaringen op dit vlak te delen!

Paul Wormer.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Staat de patiŽnt wel centraal?

Enige tijd geleden sprak ik een vrijgevestigd klinisch psychologe over haar ervaringen binnen de geestelijke gezondheidszorg. Zij vertelde over een depressieve patiŽnte die zij wilde verwijzen naar de crisisdienst van de regionale GGZ-instelling. Zij vertelde dat zij deze patiŽnte niet kon/mocht doorverwijzen, dat de huisarts dat moest doen, maar dat die op vakantie was en zijn waarnemer de patiŽnte eerst wilde zien voordat hij zou kunnen doorverwijzen, dat deze waarnemer deze patiŽnte niet wilde doorverwijzen, omdat hij het met de diagnose niet eens was, dat de psychologe de patiŽnte toen presenteerde aan een bevriende psychiater, die patiŽnte vervolgens terstond verwees naar de crisisdienst, die de patiŽnte tijdelijk in behandeling nam, en om het af te sluiten niet met de klinisch psychologe, de behandelaar overlegde maar met de bevriende psychiater, die de patiŽnte na ťťn gesprek had doorverwezen, en haar nauwelijks kende.
Meer

Reageer |  reacties

Millennials missen een ontwikkeld backoffice

De Facebookgeneratie ofwel de millennials (geboren tussen 1980 en 2000) overbevolken onze GGZ. In tien jaar tijds nam bij deze generatie het slikken van antidepressiva met 40% toe. 72.000 zitten er vanwege arbeidsongeschiktheid thuis; in grote meerderheid gaat het om psychische themaís. In de GGZ trakteren wij ze op een etikettenepidemie: dyslexie, ADHD, ADD, hoogbegaafdheid, PTSS, autisme, Asperger, NLD, dyscalculie, borderline.
Meer

Reageer |  reacties

Voorkůmen is beter dan genezen

Denkt u eens na over het volgende rijtje: een jurist, een kantoorbeambte cq boekhouder, een rechtsgeleerde, een leraar, een voormalig metaalarbeider en vakbondsbestuurder, een arts, een jurist, een scheikundige, een voormalig secretaresse, een politicoloog en jurist, een TV-producer, een arts, een econoom, een historicus annex internationale betrekkingen-expert, een socioloog en een politicoloog. Weet u al waar ik op doel? Dat is de achtergrond van de ministers die de afgelopen 40 jaren Volksgezondheid in hun portefeuille hebben gehad.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten