Wij zijn allemaal nomaden

Auteur
Amy Besamusca-Ekelschot
Prijs
€ 25
Uitgever
Uitgeverij Mik Schots
EAN
978-90-822310-0-7

SAMENVATTING

Werken in de psychiatrie is een ervaring die het vak ver overstijgt in Burundi. Het is onderdompeling in een mix van armoede, stilzwijgend lijden, acceptatie en veerkracht, met een traditie van inheemse geneeswijzen. Met ťťn opgeleide psychiater op acht miljoen inwoners.

Het kost tijd om uit te vinden wat je niet weet, en pas daarna kun je gaan proberen te ontdekken en begrijpen. Hoe kunnen mensen die elkaar uitmoorden zo vriendelijk zijn? Hoe kunnen zij leven met zo weinig kansen, in een gewapende vrede? Hoe groeien kinderen op tot stabiele volwassenen? En wat betekent dit voor de hulp vanuit het ontwikkelde Noorden?

Amy Besamusca-Ekelschot is sinds 1982 praktiserend psychiater met expertise in de interculturele psychiatrie en haar competentie strekt zich uit tot posttraumatische problematiek bij Defensie. Daarnaast heeft zij ruime bestuurlijke en redactionele ervaring. Sinds 2007 consulteert ze regelmatig in het enige psychiatrische behandelcentrum van Burundi, waar ze tevens lesgeeft aan artsen, verpleegkundigen en psychologen. Ook bezoekt zij diverse GGZ-projecten in dit Afrikaanse land. Over haar ervaringen daar schreef ze verhalen, die hier zijn gebundeld.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Waar oneindigheid ontstaat

Het was iets in die fonkelende ogen van je. Iets waardoor ik het meteen wist. Jij was degene met wie ik oud wilde worden. Al snel werd ik verliefd op elk klein detail van je. Op je houterige geur, op de kuiltjes in je wangen als je lachte. Op onze gesprekken, tot midden in de nacht. Je vertelde me hoe je baalde van al het onrecht in de wereld, dat je een nie... Meer

Reageer |  reacties

Verzuip maar in die soep!

Hij vertelde hoe hij naar zijn auto had lopen zoeken. Hij wist zeker dat hij hem hier had geparkeerd. Hij liep een rondje door de parkeergarage, en toen nog een, allengs ongeruster. Hij was al zeker twintig minuten aan het zoeken – het parkeerkaartje was allang niet meer geldig – toen hij de hulp inriep van de parkeerwachter. De jongen straalde de rust uit v... Meer

Reageer |  reacties

Schurende steentjes

Hij zit er weer. Ik zie alleen zijn achterhoofd met grijs, dik haar. Elke dag rond het middaguur zit hij in z'n eentje op het bankje dat uitkijkt over de vijver die middenin het industrieterrein ligt. Ik bekijk hem vanachter licht getint glas, zeshoog in een kantorencomplex. Ik wiebel op mijn hakken. Hij zit daar om zijn dag te breken en ik ren de hele dag m... Meer

Reageer |  reacties