Wij zijn allemaal nomaden

Auteur
Amy Besamusca-Ekelschot
Prijs
€ 25
Uitgever
Uitgeverij Mik Schots
EAN
978-90-822310-0-7

SAMENVATTING
Burundi is net als buurland Rwanda getekend door genocide als gevolg van conflicten tussen Hutu’s en Tutsi’s. Maar het is toch anders en veel minder bekend. Een klein land vol mensen, met geweld afgesneden van hun verleden, naast expats die vanuit Afrika en andere plekken op de wereld tijdelijk samenkomen. Allemaal mensen die letterlijk en figuurlijk afstanden hebben afgelegd. Allemaal nomaden.

Werken in de psychiatrie is een ervaring die het vak ver overstijgt in Burundi. Het is onderdompeling in een mix van armoede, stilzwijgend lijden, acceptatie en veerkracht, met een traditie van inheemse geneeswijzen. Met ťťn opgeleide psychiater op acht miljoen inwoners.

Het kost tijd om uit te vinden wat je niet weet, en pas daarna kun je gaan proberen te ontdekken en begrijpen. Hoe kunnen mensen die elkaar uitmoorden zo vriendelijk zijn? Hoe kunnen zij leven met zo weinig kansen, in een gewapende vrede? Hoe groeien kinderen op tot stabiele volwassenen? En wat betekent dit voor de hulp vanuit het ontwikkelde Noorden?

Amy Besamusca-Ekelschot is sinds 1982 praktiserend psychiater met expertise in de interculturele psychiatrie en haar competentie strekt zich uit tot posttraumatische problematiek bij Defensie. Daarnaast heeft zij ruime bestuurlijke en redactionele ervaring. Sinds 2007 consulteert ze regelmatig in het enige psychiatrische behandelcentrum van Burundi, waar ze tevens lesgeeft aan artsen, verpleegkundigen en psychologen. Ook bezoekt zij diverse GGZ-projecten in dit Afrikaanse land. Over haar ervaringen daar schreef ze verhalen, die hier zijn gebundeld.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Kind te zijn

De schoolarts die je af en toe onderzocht en die zei dat je op je hand moest blazen en dan tot je verbazing je broek naar beneden trok om te controleren of je ballen wel ingedaald waren. Lange tijd wist ik niet anders dan dat over de jeugdzorg en ik ging ervan uit dat het altijd zo was gebleven. De jeugdzorg breidde zich echter geruisloos uit, nestelde zich ... Meer

Kinderen in gevaar door fake fietsers,
fluisterbrommers en
yuppen-canta’s.

Kunnen onze kinderen nog wel veilig op de fiets naar school? Ben benieuwd naar ķw ervaringen maar ik voel me niet meer safe op de hoofdstedelijke fietspaden. De geringste uitwijking of onoplettendheid en je hebt een luid scheldende e-biker in je nek. …ven anticiperend in de rem knijpen of voor mijn part een bescheiden belletje, het is er niet meer bij. Liefs... Meer

Reageer |  reacties

Ze werden geslagen en ik deed niets

Eigenlijk heb ik het wel geweten. Als Mark me zijn verhaal vertelt, kan ik niet anders dan bedenken dat ik het eigenlijk wel heb geweten. Niet alles natuurlijk, maar toch. Ik had iets moeten doen. Mark is net zo oud als mijn oudste zoon, nu twintig. Zijn broertje is twee jaar jonger en daarmee net zo oud als mijn dochter. Ik ken ze alle twee al vanaf hun geb... Meer

Reageer |  reacties