De toekomst van de psychiatER

6 november 2014

De psychiatrie staat op dit moment onder druk. Een enorme bezuinigingsgolf heeft zijn weerslag op de psychiatrie: mensen worden ontslagen en behandelingen worden niet meer vergoed. De psychiatrie is bij deze beslissingen niet meer in de lead. Verzekeraars bepalen steeds meer wat een goede behandeling is en beleidsmakers beslissen zonder gedegen onderzoek hoe de (jeugd)zorg moet worden gereorganiseerd. Er wordt zelfs door beleidsmakers openlijk getwijfeld aan de noodzaak van behandelingen in de psychiatrie.

Ondanks deze tijdsgeest zijn er de afgelopen decennia op wetenschappelijk gebied vorderingen gemaakt. Deze ontwikkelingen geven ons meer zicht op ons brein en hoe deze functioneert. We zijn er nog lang niet, zeker waar het om voor de patiŽnt bruikbare kennis gaat, maar er worden wel stapjes gezet. Deze kennis zal de komende jaren de patiŽnten moeten bereiken via de behandelkamer van de psychiater.

En de psychiater? Die moet met deze kennis aan de slag. Die heeft de kennis nodig voor goede diagnostiek en effectieve behandeling. Immers, wetenschappelijke kennis is een van de grondslagen van ons vak en we moeten die kennis gebruiken om weer in de lead te komen. Alleen zo kunnen psychiaters weer aan het roer staan van onze behandelingen, kunnen wij direct betrokken zijn bij de definiŽring van ziekte en gezondheid en kunnen wij zelf bepalen hoe wij de psychiatrie willen organiseren.

Op 21 november zal ik samen met mijn goede collega Christiaan Vinkers reflecteren op de toekomst van de psychiatrie en een richting proberen te geven aan bovenstaande ontwikkelingen.
Wij nemen u mee op reis langs de wetenschappelijke velden. We geven een statusupdate van de huidige psychiatrische wetenschap. We vliegen langs de Research Domain Criteria (RDoC), weerleggen de uitspraak van Thomas Insel (de Aartjan Beekman van de VS) dat de psychiatrie al jaren niet is opgeschoten en onderzoeken of personalised medicine daadwerkelijk voor grote doorbraken gaat leiden. Met die kennis kijken we vooruit naar de toekomst. Met die kennis kunnen wij onze patiŽnten in de toekomst optimaal behandelen. Persoonlijk en doelgericht. Dat is de nieuwe psychiatrie.

In die nieuwe psychiatrie is de psychiater in de lead en staat de patiŽnt centraal. Denkt u met ons mee? 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zoín foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ĎVeiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteitení dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om Ė in het geval van een ernstig incident of calamiteit Ė een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten