De toekomst van de psychiatER

6 november 2014

De psychiatrie staat op dit moment onder druk. Een enorme bezuinigingsgolf heeft zijn weerslag op de psychiatrie: mensen worden ontslagen en behandelingen worden niet meer vergoed. De psychiatrie is bij deze beslissingen niet meer in de lead. Verzekeraars bepalen steeds meer wat een goede behandeling is en beleidsmakers beslissen zonder gedegen onderzoek hoe de (jeugd)zorg moet worden gereorganiseerd. Er wordt zelfs door beleidsmakers openlijk getwijfeld aan de noodzaak van behandelingen in de psychiatrie.

Ondanks deze tijdsgeest zijn er de afgelopen decennia op wetenschappelijk gebied vorderingen gemaakt. Deze ontwikkelingen geven ons meer zicht op ons brein en hoe deze functioneert. We zijn er nog lang niet, zeker waar het om voor de patiŽnt bruikbare kennis gaat, maar er worden wel stapjes gezet. Deze kennis zal de komende jaren de patiŽnten moeten bereiken via de behandelkamer van de psychiater.

En de psychiater? Die moet met deze kennis aan de slag. Die heeft de kennis nodig voor goede diagnostiek en effectieve behandeling. Immers, wetenschappelijke kennis is een van de grondslagen van ons vak en we moeten die kennis gebruiken om weer in de lead te komen. Alleen zo kunnen psychiaters weer aan het roer staan van onze behandelingen, kunnen wij direct betrokken zijn bij de definiŽring van ziekte en gezondheid en kunnen wij zelf bepalen hoe wij de psychiatrie willen organiseren.

Op 21 november zal ik samen met mijn goede collega Christiaan Vinkers reflecteren op de toekomst van de psychiatrie en een richting proberen te geven aan bovenstaande ontwikkelingen.
Wij nemen u mee op reis langs de wetenschappelijke velden. We geven een statusupdate van de huidige psychiatrische wetenschap. We vliegen langs de Research Domain Criteria (RDoC), weerleggen de uitspraak van Thomas Insel (de Aartjan Beekman van de VS) dat de psychiatrie al jaren niet is opgeschoten en onderzoeken of personalised medicine daadwerkelijk voor grote doorbraken gaat leiden. Met die kennis kijken we vooruit naar de toekomst. Met die kennis kunnen wij onze patiŽnten in de toekomst optimaal behandelen. Persoonlijk en doelgericht. Dat is de nieuwe psychiatrie.

In die nieuwe psychiatrie is de psychiater in de lead en staat de patiŽnt centraal. Denkt u met ons mee? 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

De zorg: geen roeping, maar universele heroÔne

In het boek ĎDokter worden', een essaybundel van Arko Oderwald en drie andere auteurs (2005), staat: ĎLaten we elkaar niets wijsmaken over naastenliefde, hulpverlening is een benigne vorm van machtsuitoefening. Daarom is het zo leuk. Universele heroÔne!' Kijk, daar kun je wat mee. Zo'n uitspraak getuigt van intelligentie, zelfspot, nuchterheid en eerlijkheid... Meer

Reageer |  reacties

Volg je hart - met verstand

Je hart volgen, doen wat je hart je ingeeft, met hart en ziel je werk doen. Uitdrukkingen die suggereren dat je, door je hart voorop te zetten, de dingen doet waar je de meeste voldoening van hebt en het meeste plezier uithaalt. En dat Ūs vaak ook zo. Maar er zit een addertje onder het gras, en niet zo'n kleintje ook. Want wie zijn hart volgt, vindt het vaak... Meer

Reageer |  reacties

CreŽer waarde, geen producten

Wie vroeger in de zorg ging werken motiveerde de keuze vaak als een roeping. Het geloof diende als een belangrijke inspiratiebron. Zo doen we het nu meestal niet meer. Intrinsieke motivatie en bevlogenheid staan nu centraal. Plezier in het werk wordt belangrijk gevonden, en dat telt in het bijzonder in de zorg. Missie is een modern woord voor roeping, en bei... Meer

Reageer |  reacties