Voorkůmen is beter dan genezen

28 september 2017

Denkt u eens na over het volgende rijtje: een jurist, een kantoorbeambte c.q. boekhouder, een rechtsgeleerde, een leraar, een voormalig metaalarbeider en vakbondsbestuurder, een arts, een jurist, een scheikundige, een voormalig secretaresse, een politicoloog en jurist, een TV-producer, een arts, een econoom, een historicus annex internationale betrekkingen-expert, een socioloog en een politicoloog. Weet u al waar ik op doel? Dat is de achtergrond van de ministers die de afgelopen 40 jaren Volksgezondheid in hun portefeuille hebben gehad.

Dat de gezondheid van het volk niet altijd prominent op de agenda van de politiek stond, valt te lezen op de website van de Rijksoverheid. Pas aan het begin van de 19e eeuw ontstond er enige overheidsbemoeienis met het welzijn en de gezondheid van de onderdanen. Tot die tijd waren de armen, invaliden en ouderen in hun lot overgelaten aan de liefdadigheid van anderen; een soort participatiesamenleving avant la lettre. Tijdens de Bataafse Republiek (1795-1806) werd voor het eerst erkend dat volksgezondheid en armenzorg aandacht verdiende van de regering. Rond 1860 werden de Armenwet en het Staatstoezicht op de Geneeskunde ingesteld, om zowel een einde te maken aan de epidemieŽn als aan de kwakzalvers, voor wie het goed zaken doen was in die tijden. In 1933 werd Volksgezondheid toebedeeld aan het nieuwe departement Sociale Zaken. Het toenemende belang van de volksgezondheid binnen de rijksoverheid werd duidelijk in 1971 bij de vorming van het nieuwe ministerie van Volksgezondheid en MilieuhygiŽne en na nog een omzwerving kennen we het sinds 1994 als het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Kunnen we stellen dat de evolutie van onze beleidsmatige gezondheid nu voltooid is? Wat mij betreft allerminst.

Recent werd bekend dat de kosten in de zorg (opnieuw) blijven stijgen, hoewel onder Schippers minder hard dan voorheen. Dat dit ten koste gaat van wat strubbelingen in de GGZ en de ouderenzorg heeft u ongetwijfeld meegekregen. Van het totale budget aan gezondheidszorg gaf het afgelopen kabinet slechts 2,9% uit aan preventie. Mijns inziens is dit mede gevolg van het feit dat de volksgezondheid onder een ministerie valt: niks ten nadele van al die hardwerkende ambtenaren die daar wellicht meerdere decennia werken, een minister zal toch vooral zijn of haar blik op de aankomende 4 jaar gericht hebben. En we weten ook van preventie dat het zich pas vele jaren na de initiŽle investering terug laat betalen. Zo kan tot nu toe niemand mij uitleggen waarom een pakje sigaretten nog steeds geen €10 kost.

Daarom gooi ik bij deze de knuppel in het hoenderhok: we moeten de Minister voor Volksgezondheid afschaffen! Uiteraard moet er wel een instantie blijven die waakt over onze zorgkosten en het langetermijnbeleid, maar dat kan waarschijnlijk ook het medisch equivalent van een Autoriteit FinanciŽle Markten zijn. Deze instantie zal dan geleid moeten worden door mensen die daar voor onbepaalde tijd worden aangesteld en die niet de hete adem van een volgende baan bij een zorgverzekeraar of financiŽle instelling in hun nek voelen hijgen. Sommige dingen zijn te belangrijk om aan de politiek over te laten; onze gezondheid zou daar best wel eens bij kunnen horen.

PS: mocht het nieuwe kabinet me bellen voor een functie, dan kunt u bovenstaande als niet-geschreven beschouwen uiteraard. 

Bronnen:
www.rivm.nl / www.parlement.com / www.fd.nl / www.rijksoverheid.nl /
www.eengezondernederland.nl / www.wikipedia.com 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Als e-health meerwaarde
heeft, zijn we er als eerste bij

Iemand die zelf verslaafd is geweest, is eigenlijk de enige die een verslaafde begrijpt', zegt Dick Trubendorffer. Hij was zelf verslaafd aan alcohol, partydrugs, werken en seks. Na een mislukte behandeling in Nederland herstelde hij in Amerika. In Nederland zette hij daarna Trubendorffer ĎHulp bij Verslaving' op. De zorg is ambulant, E-health en beeldtelefo... Meer

Van bajes naar zorginstelling,
van cipier naar groepsleider

ĎEens kijken of het me lukt', dacht hoofd behandeling Peter van der Sanden, toen hij in 2011 in jeugdzorginstelling Almata in Ossendrecht ging werken. De Ďbajes voor jongeren' moest worden omgevormd van een justitiŽle instelling naar een gesloten jeugdzorginstelling. Cipiers werden groepsleiders. Het lukte. Met Van der Sanden als grote inspirator. Juni 2019 ... Meer

Waarom e-health tůch succesvol wordt

Ik kan me goed voorstellen dat gelouterde zorgbestuurders als Wouter van Ewijk niet geloven in e-health (Discura, 25 januari jl.). Je gaat doorgaans niet naar de dokter voor je plezier. Je vermoedt iets ernstigs in je unieke lijf. En wilt daarbij de arts wel in de ogen kijken. Je wilt geziťn worden. Je zoekt, wellicht impliciet, de vertrouwensband. En dat is... Meer

Reageer |  reacties