Een lange, koude winter voor de
jeugdzorg

11 oktober 2018

De uitgaven voor de jeugdzorg rijzen de pan uit. ‘Er moet meer geld bij’, roepen jeugdzorgmedewerkers. Vorige maand nog voerden ze actie in Den Haag om de werkdruk en de administratieve rompslomp in de jeugdzorg te verlagen. Volgens hen moet minister Hugo de Jonge van VWS extra geld uittrekken voor de jeugdzorg. Die geeft geen krimp, want ‘geld is het probleem niet’, zegt hij. De Jonge ziet meer in het verruimen van de aanbestedingsregels waar gemeenten mee te maken hebben. Wie daarna toch nog problemen blijft houden, mag zich bij de minister melden.

Het is de uitkomst van een slepende kwestie. In juni van dit jaar luidden gemeenten ůůk al de noodklok. De media namen de alarmistische taal dankbaar over: ‘Er is dringend meer geld nodig voor de jeugdzorg’, kopten Trouw, Skipr en Hart van Nederland. FNV Zorg en Welzijn onderschreef de noodkreet. Sinds de verantwoordelijkheid voor de jeugdzorg in 2015 is overgeheveld van de rijksoverheid naar de gemeenten, lopen de wachtlijsten op en krijgen kinderen niet de zorg die ze nodig hebben, aldus de vakbond. Of het Rijk nog maar eens de portemonnee wil trekken: 750 miljoen euro extra graag, dankuwel.

Psychiaters maken zich al veel langer ernstig zorgen over de kwaliteit van die zorg aan kinderen en gezinnen. Jaarlijks gaat er 3,9 miljard euro naar de jeugdzorg. Goed besteed geld, zegt u? Nou, dat valt te bezien. Neem een stad als Rotterdam. Ook daar halen incidenten in de jeugdzorg regelmatig de krant. Soms zijn die diep tragisch. In 2015 werd baby Efe uit Charlois door haar stiefvader met het hoofd tegen de muur geslagen, met de dood tot gevolg. Twaalf instanties hielden bezig zich met het gezin. Had meer geld bij de jeugdzorg het kind kunnen redden? Was dit verschrikkelijke voorval niet gebeurd als een dertiende instantie zich met het gezin had bemoeid?

De Jonge wil een verdiepend onderzoek naar de tekorten in de jeugdhulp. Misschien is het een idee als de Jonge wat verder kijkt dan die aanbestedingsregels en zich ook eens buigt over de bedroevend slechte samenwerking tussen allerlei instanties. Veel lijkt die zorg niet op te leveren, terwijl de kosten hoog zijn. Een voorbeeld: de stad Rotterdam kreeg 50 miljoen euro voor interventies gericht op jeugdigen. Bijna al het geld ging op aan onbewezen ideetjes. Als u mij niet gelooft, moet u het rapport ‘Samen lerend doen wat werkt’ van het Nederlands Jeugdinstituut er maar eens op naslaan. Daarin staat dat 5,2 procent van het budget werd uitgegeven aan evidence-based interventies. 94,3 procent ging naar allerlei therapieŽn die niet zijn opgenomen in de database van het Nederlands Jeugdinstituut. Slechts 0,5 procent van het geld ging naar bewezen effectieve interventies. De gemeente heeft de ambitie om daar in 2020 veertig procent van te maken. Ik zou zeggen: dat werd ook wel eens tijd.

Daarnaast zouden gemeenten er goed aan doen om eens te kijken wat er nu echt nodig is om kinderen te helpen. Is dat nůg een uurtje extra begeleiding vanuit de jeugdzorg? En is het nu echt nodig om een dure, hbo-opgeleide professional in te zetten bij dat gezin dat kampt met laaggeletterdheid en schulden? Of zet armoedebestrijding en praktische hulp van een mbo-‘er misschien wel veel meer zoden aan de dijk? De FNV heeft al aangekondigd om door te gaan met actievoeren tot er wťl meer geld komt. Het enige wat De Jonge ondertussen kan doen, is zijn poot stijf houden. Het zou wel eens een lange, koude winter kunnen worden.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Snor

Het enige geluid dat ik hoor is het getik van de klok. Zo nu en dan springt er een vogeltje uit tevoorschijn, dat een paar keer hard roept. Gelukkig hoef ik daar niets meer mee.Ooit was ik een echt feestbeest, kon ik nachten doorhalen met mijn buurtgenoten. Maar de laatste tijd hoefde ik niet meer zo nodig. Overbodig voelde ik me. Ik was leeg, waar ik ooit v... Meer

Reageer |  reacties

Mensen helpen die Ďde droad effe kwiet biní

Mediant Geestelijke Gezondheidszorg in Twente opende in 2015 de Helmer-Es, een nieuwe High Intensive Care (HIC). Teampsychiater Marije Vermaas voelt zich hier als een vis in het water. Er is ťťn probleem: ze is de enige psychiater op de afdeling, er moet nodig een collega bij. Maar dat is lastig. Veel collega's zien Twente als een uithoek. Ze gooit graag een... Meer

Reageer |  reacties

Deze cliŽnt zit nog steeds in mijn hoofd

AriŽtte van Reekum, psychiater en lid raad van bestuur van GGZ Breburg in Brabant, heeft een open inborst. Niet te beroerd om een fout toe te geven. Toch zit ze soms in een spagaat: een organisatie heeft een structuur en cultuur nodig om open te zijn over fouten en ervan te leren. Maar na een uitzending van Zembla is ze naar de buitenwereld voorzichtiger. ĎH... Meer

Reageer |  reacties