No Guts no Glory!

19 juni 2014

De afgelopen maanden is weer veel discussie gevoerd over “de macht van de zorgverzekeraar”. Terecht of niet, deze discussie brengt de zorgprofessionals die haar voeren niet verder. Het is altijd de bedoeling geweest van het huidige stelsel de zorgverzekeraars hierin de regierol te geven. Wie het niet met deze rol eens is, moet niet de uitvoerders van het stelsel verwijten maken maar de beleidsmakers ervan, VWS dus. 

De zorgverzekeraars zouden een groot probleem hebben als zij hun regierol niet naar behoren vervulden. Natuurlijk valt dan nog te discussiŽren over de vraag wat “naar behoren” is, maar ook dat levert niets op. Het zijn immers niet de burgers (ofwel: verzekerden, patiŽnten) die deze discussie voeren, maar de medische en paramedische beroepsbeoefenaren. En zo lang het niet massaal de burgers zijn, heeft het kabinet onvoldoende reden om het stelsel te herzien. Bovendien plaatsen de discussievoerders zichzelf per definitie op achterstand. Ze organiseren er op geen enkele manier tegenmacht mee, dus de beleidmakers en uitvoerders hoeven zich niet heel veel van hen aan te trekken. Dat doen ze dan ook niet.

Het enige alternatief is uit het stelsel stappen en rechtstreeks zaken doen met de patiŽnt. We zien een toenemende bereidheid onder de fysiotherapeuten om precies dit te doen, en meer zorgprofessionals kunnen het. Het vraagt echter twee dingen: lef en marketing. Wie dit doet, moet de lef hebben om de vertrouwde wereld van de zorgcontractering los te laten en als een echte ondernemer verder te gaan. Een ondernemer is iemand die binnen een bepaalde discipline een aanbod ontwikkelt waarin hij een dusdanige kwaliteit levert dat hij erop kan vertrouwen dat hij er afnemers voor vindt. Die werft hij ook actief, via marketing,. In de discussie over “de macht van de zorgverzekeraar” zijn er heel wat zorgprofessionals die zeggen dat de zorgverzekeraars zich niet moeten bemoeien met de kwaliteit van hun werk. Hun eigen patiŽnten weten zelf wel hoe goed die kwaliteit is, daar hebben zij de zorgverzekeraars niet voor nodig. In deze stellingname ligt al een belangrijke kern van ondernemerschap besloten: klantbesef. Durf dan ook echt ondernemer te zijn. Heb dan ook de lef om tegen je patiŽnten te zeggen: “Je komt niet naar mijn praktijk omdat je je laat sturen door een partij die helemaal niets van mijn werk begrijpt, maar omdat je zelf weet dat ik je kwaliteit lever. Ik help je met je gezondheidsklacht en dat doe ik heel erg goed. Zo goed dat je bereid bent mij daarvoor te betalen als je zorgverzekeraar dat niet doet”. Be good and tell it dus, de basis van marketing.

Betalende klanten hebben omdat je ze kunt overtuigen van de kwaliteit van het werk dat je ze biedt voor hun geld. Schuilt daar niet een zekere redelijkheid in?

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zoín foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ĎVeiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteitení dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om Ė in het geval van een ernstig incident of calamiteit Ė een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten