De verdwaalde vrouw

Auteur
Margreet Bijkerk
Prijs
€ 15,95
Uitgever
Lecturium Uitgeverij
EAN
9048441943

SAMENVATTING
Dit is het tijdloze reisverhaal van een diepbedroefde vrouw die na een verschrikkelijke gebeurtenis en hierop volgende desastreuze keuzes - die zij zich niet meer kan herinneren - jammerlijk verdwaalt. Ze komt op een plek terecht waar niemand terecht wil komen, laat staan verblijven. De vrouw kan de weg terug niet vinden en vraagt om hulp. De door (non-)professionals aangeboden hulp past niet bij haar, is niet toereikend of bereikt haar zelfs helemaal niet.

Gebroken en teleurgesteld in alles en iedereen doolt ze dan in haar eentje verder. De verdwaalde vrouw stort helemaal in en min of meer onbewust pakt ze de hulp aan van iemand die ze eerder niet wilde kennen. Ze straalt weer, zwaait haar onwelkome metgezellen uit en viert feest met haar hernieuwd gevonden kompanen. Maar aan elk feest komt een eind.

Terwijl zij alleen haar roes uit slaapt dendert het echte lijden in een niet te stuiten vaart op haar af. Dit lijden kan ze niet overleven zonder de steun van... degene die zij zelf gedachteloos en wreed had verstoten.

Wil diegene haar nog wel onbevangen en zonder enig voorbehoud helpen? Durft de vrouw diegene nog wel zonder enig voorbehoud in de ogen te kijken en de hulp onvoorwaardelijk te aanvaarden?

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ‘Veiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteiten’ dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om – in het geval van een ernstig incident of calamiteit – een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

FACT-werk en specialistische zorg in ťťn team

‘Binnen GGZ Noord-Holland-Noord hebben we drie programma’s geschreven die de komende drie jaar hun beslag moeten krijgen’, vertelt Marijke van Putten, lid van de raad van bestuur. ‘Voorheen werkten we via twee sporen: de FACT-teams en diagnostisch gerichte specialistische teams. Deze voegen we samen tot geÔntegreerde teams die wijk- en herstelgericht zijn. Teams met ervaringsdeskundigen en IPS-medewerkers die mensen begeleiden naar werk, maar ook met specialistische behandelkennis.’
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten