Wouter Keijser

Wouter Keijser begeleidt transitieprocessen in de zorg. Keijser volgde zijn medische opleiding aan de Radboud Universiteit Nijmegen en Vrije Universiteit Amsterdam. Na zijn artsexamen in 1997 werkte hij enkele jaren in de huisartsgeneeskunde.

Als transitiecoach werkte Keijser voor o.a. UMC Utrecht; Vrije Universiteit Amsterdam; UMC Groningen; BrabantZorg; Zorggroep Almere. Centraal in zijn werk staan: teamwork en medisch leiderschap.

Wouter is gecertificeerd coach Human Synergistics ™, facilitator voor het National Health Service 'Leadership Framework' (United Kingdom) en (Europa’s eerste) TeamSTEPPS™ master trainer.

Als onafhankelijk reviewer en auditor is Keijser actief voor (semi)overheid, o.a. Europese Commissie, Cyprus en Nederlandse organizaties (zoals NEN, ZonMW, KNMG, RVZ, VWS).

Wouter Keijser werkt voor Wacomed Consulting (Utrecht, Nederland) en is actief publicist en auteur van artikelen en boekhoofdstukken over teamwork, leiderschap en transities in de zorg. Karakteristieke uitspraken van Keijser zijn:
- 'Verandering is een wetenschap: als wetenschappelijk opgeleide experts krijgen dokters krijgen er te weinig van mee’.
- ‘In mijn rol als coach kom ik om weer te gaan’.
- De zorgcultuur kan schadelijk zijn. Verandering van houding en gedrag doet pijn: als je het goed doet’.

Momenteel werkt Keijser aan promotieonderzoek en vervult de rol van voorzitter van de Werkgroep Raamwerk Medisch Leiderschap Competenties, een samenwerking tussen Universiteit Twente en Platform Medisch Leiderschap (http://platformmedischleiderschap.nl).

http://wouterkeijser.wordpress.com/
www.TeamSHOPP.nl


De zorgbestuurder in transitie

24 juli 2014

De betekenis van transitie is ‘overgang’. Veranderkundig gezien resulteert het in een traject waarbij er na afloop een significant andere situatie is.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zo’n foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ‘Veiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteiten’ dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om – in het geval van een ernstig incident of calamiteit – een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten