"e-Health, ik verlang ernaar!"

15 augustus 2012

Vroeg of laat komen we allemaal in de rol van patiŽnt terecht, we stappen er zelf in of we worden erin geduwd, getrokken, of anderszins gesluisd. Niet getreurd, alles wijst erop dat die sociale rol als patiŽnt binnenkort erg aantrekkelijk wordt. Althans zo lijkt het als we de overheid, de beleidsmakers, de ziekenhuisdirecties, de managers in de GGZ en – niet te vergeten – de zorgverzekeraars zelf mogen geloven. Zij laten ons keer op keer weten hoe het worden zal: straks staan we als kleine elektronische machientjes bij voortduring geprogrammeerd in de volgende ‘mode’: autonome, verantwoordelijke en optimaal zelfredzame, kostenreducerende, en natuurlijk nog meer dan nu al op een klein beeldscherm gefixeerde zorgconsumenten. Het woord consument is eigenlijk niet op zijn plaats, zorgbespaarders, gezond omgaan met ziekte en zorg, past beter. Volgens mission statements als Personalized medicine, participatory medicine, of in modern Nederlands de patiŽnt als partner kunnen we op elk gewenst moment, vanaf elke zelfgekozen plek via internet, portals en communities contact leggen met onze zorgverlener en met medepatiŽnten. Elke patiŽnt bekijkt zijn elektronisch dossier op elk gewenst moment en versterkt zijn autonomie op deze wijze; alles onder controle, niets overgelaten aan toeval, geluk of pech. De COPD patiŽnt registreert zijn pufjes via zijn mobiel en krijgt indien noodzakelijk een sms van de zorgverlener. In de GGZ wordt in hoog tempo een achterstand weggewerkt nu er zoveel fantastische, wetenschappelijk goed onderbouwde behandelprogramma’s beschikbaar zijn waarmee tot voor kort in onze samenleving veel te weinig werd gedaan. De parels van de zorg worden terstond veel dichter bij huis aan de vrouw en de man gebracht en dus vooral veel (kosten) effectiever gedistribueerd. De zwangerschapstest, de glucosemeter, de elektronische bloeddrukmeter, en andere wetenschappelijk goed onderbouwde producten zijn beschikbaar voor het grote publiek; er komt al lang geen dokter meer aan te pas. Dit wordt nu ook geregeld voor psychotherapie, gewoon in het winkelcentrum; tijdens het boodschappen doen, profiteert de burger van hetgeen de onderzoekers naar psychotherapie-effect op intelligente wijze uit de overdaad aan data met betrekking tot de werkzame elementen hebben geplukt en hopsake als je thuis komt, ben je niet alleen van toiletpapier voorzien maar ook een ander mens geworden aangezien je snel en efficiŽnt van je neurose werd verlost. Je alcoholverslaving wordt relaxed achter de computer met een borreltje erbij behandeld zonder dat er in het hele succesvolle traject ook maar ťťn psychotherapeut aan te pas komt. Zorgverleners roepen momenteel de hulp in van marketing specialisten en bereiden ‘disruptive innovations’ voor; de vindingen van onderzoekers zijn tenslotte zo vernieuwend dat de gehele markt op de schop kan. Denk even terug aan hoe de geldautomaten het leven voor de burger en het wijkbankkantoor hebben veranderd. Je emotionele intelligentie score kan door een automaat in de winkelstraat worden gepresenteerd, je hartritmestoornis via je iPhone-5, de stress in de file kan door een in de bolide ingebouwd personal coach on the job worden behandeld, een overzicht van je glucose, bloeddruk en testosteron die dag verschijnt op hetzelfde scherm (met tips voor de komende uren) als even later het wereldnieuws. Wellicht kunnen we beide in aangewezen gevallen ook laten samenvallen. Person centered care is personalized care geworden. De person is geen doorontwikkeld zoogdier meer maar een actor van de sociale media wiens identiteit samenvalt met digitale communicatie. Dit laatste is niet onbelangrijk; je identiteit kan en mag ook niet meer omvatten dat datgene wat communicatief is vormgegeven. Alles wat nog doet denken aan dat zoogdier van weleer kan op plastisch chirurgische wijze worden verwijderd. Want het heeft toch geen nut en bewijst niemand een dienst als er een persoon niet in de ‘mode’ van cognitief door ontwikkelde, zelfstandige en boven gemiddeld intelligente zorgbespaarder staat. Wat kunnen we tenslotte nog met een meer complex menstype waarbij gedacht moet worden aan beperkt rationeel, beperkt intelligent, emotioneel ambivalent, vaak emotioneel in conflict, wensgestuurd, voorzien van motieven en strevingen die zich aan bewuste beleving onttrekken en toch het gedrag sturen. En ziek. Want als je ziek bent ben je zwak, heb je koorts, of paniek, kun je niet goed denken en handelen, niet goed op het schermpje typen en kijken, dan is er zorg noodzakelijk. Dit laatste past niet in deze toekomst. Mensen die zo in elkaar zitten, worden straks vast ook chirurgisch of medicamenteus geholpen voordat het zover is dat ze in een hoekje gaan zitten huilen en snakken naar menselijk contact. Kortom: heb vertrouwen, met de e-Health komt de verlossing.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Staat de patiŽnt wel centraal?

Enige tijd geleden sprak ik een vrijgevestigd klinisch psychologe over haar ervaringen binnen de geestelijke gezondheidszorg. Zij vertelde over een depressieve patiŽnte die zij wilde verwijzen naar de crisisdienst van de regionale GGZ-instelling. Zij vertelde dat zij deze patiŽnte niet kon/mocht doorverwijzen, dat de huisarts dat moest doen, maar dat die op vakantie was en zijn waarnemer de patiŽnte eerst wilde zien voordat hij zou kunnen doorverwijzen, dat deze waarnemer deze patiŽnte niet wilde doorverwijzen, omdat hij het met de diagnose niet eens was, dat de psychologe de patiŽnte toen presenteerde aan een bevriende psychiater, die patiŽnte vervolgens terstond verwees naar de crisisdienst, die de patiŽnte tijdelijk in behandeling nam, en om het af te sluiten niet met de klinisch psychologe, de behandelaar overlegde maar met de bevriende psychiater, die de patiŽnte na ťťn gesprek had doorverwezen, en haar nauwelijks kende.
Meer

Reageer |  reacties

Millennials missen een ontwikkeld backoffice

De Facebookgeneratie ofwel de millennials (geboren tussen 1980 en 2000) overbevolken onze GGZ. In tien jaar tijds nam bij deze generatie het slikken van antidepressiva met 40% toe. 72.000 zitten er vanwege arbeidsongeschiktheid thuis; in grote meerderheid gaat het om psychische themaís. In de GGZ trakteren wij ze op een etikettenepidemie: dyslexie, ADHD, ADD, hoogbegaafdheid, PTSS, autisme, Asperger, NLD, dyscalculie, borderline.
Meer

Reageer |  reacties

Voorkůmen is beter dan genezen

Denkt u eens na over het volgende rijtje: een jurist, een kantoorbeambte cq boekhouder, een rechtsgeleerde, een leraar, een voormalig metaalarbeider en vakbondsbestuurder, een arts, een jurist, een scheikundige, een voormalig secretaresse, een politicoloog en jurist, een TV-producer, een arts, een econoom, een historicus annex internationale betrekkingen-expert, een socioloog en een politicoloog. Weet u al waar ik op doel? Dat is de achtergrond van de ministers die de afgelopen 40 jaren Volksgezondheid in hun portefeuille hebben gehad.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten