Een goede geest bestaat niet

Auteur
Amy Besamusca-Ekelschot
Prijs
€ 25,00
Uitgever
Uitgeverij Mik Schots
EAN
978-90-822310-0-7

SAMENVATTING

De Rwandese genocide in 1994 kostte aan naar schatting achthonderdduizend mensen het leven. Meer dan twee miljoen mensen moesten vluchten om in leven te blijven. Wie aan een gewelddadige dood ontsnapte, kon daarna alsnog, net als minstens vijftigduizend anderen, omkomen door cholera. De doden leven in de onzichtbare wereld en sturen de levenden aan, die misschien wel doden in de zichtbare wereld zijn geworden. De Belgische Rwandees Victor verplicht zichzelf om zijn gevaarlijke leven tussen gif en dodelijke wapens te reconstrueren. Het wordt een gevecht tussen kijken en zijn ogen sluiten. Pas als hij ontdekt wie zijn tegenstander is geweest, kan hij het onzichtbare zien en zijn verloren gewaande traditie accepteren. Het is de moedige getuigenis van Victor over een verstoorde samenleving en de vraag wat vrijheid zonder goede geest waard is. Getuigenissen zijn een middel om de macht en de trots van het volk te hervinden.

Amy Besamusca-Ekelschot (Nederland, 1952) is psychiater. Zij behandelt dikwijls getraumatiseerde mensen en werkt sinds 2007 met regelmaat in het Grote Merengebied in Afrika. Zij schreef eerder het boek ‘Wij zijn allemaal nomaden’ (2014, Uitgeverij Mik Schots) over haar belevenissen in Burundi. 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Hoe fout is lastig?

Wat is mijn grootste fout? Mijn grootste fout gaat in meervoud. Zoals de keer dat ik een spiraalbed wilde doorzagen en een reeks tanden verloor. Of dat ik veel te jong trouwde, al maakte ik dat wel weer goed door een paar jaar later weer van haar te scheiden. En niet te vergeten dat ik ongeveer zeven jaar manager was bij een RIAGG. Maar de allergrootste fout... Meer

Reageer |  reacties

Struikelen en opstaan

Ik moet eerlijk bekennen dat ik moeite had met het thema voor deze column. ‘Mijn grootste fout',- ik raakte niet geÔnspireerd, ik ‘voelde m niet'. Het is niet dat ik geen fouten maak, ik kan alleen niet goed kiezen of, en zo ja welke van mijn fouten ik een medaille zou willen toekennen. Is het het moment dat ik als eerstejaars studente journalistiek besloot ... Meer

Reageer |  reacties

Na de achtbaan van de transitie nu de focus op verbinden

De trein van de transitie binnen de GGZ is tot stilstand gekomen. Ook bij Reinier van Arkel. Minder specialistische zorg in de kliniek, meer ambulante zorg dicht bij de cliŽnt. Medewerkers en hun expertise zijn verspreid over buitenpoli's en wijkteams. Nu het stof is opgewaaid, is de vraag: hoe verder? GZ-psycholoog Laurien Willems-Passtoors is bij Reinier v... Meer

Reageer |  reacties