DSM high

15 maart 2013

Ik wacht op mijn crackverslaafde patiŽnt Wim. Al een kwartiertje. Hij komt vaak niet opdagen. Teleurgesteld noteer ik een ‘no show’. Teleurgesteld? Alsof Wim mij iets heeft aangedaan door niet te komen. Hmm, interessant.

In de tijd die eigenlijk voor Wim bestemd was surf ik op internet naar de DSM-5 veranderingen voor Wim. Wim is een DSM-surviver. Hij was al verslaafd ten tijde van de DSM II. Hij gebruikt al ruim 30 jaar crack wat te zien is aan zijn gebit. De crack heeft zijn tanden opgegeten. Volgens de DSM-IV voldoet hij aan de classificatie afhankelijkheid. Wim is afhankelijk van crack. Althans, dat vind ik.
Wim denkt er anders over. De vorige keer vertrouwde hij me toe;
“ik zou zo kunnen stoppen als ik zou willen, dokter.”

Het internet leert me dat in de DSM-5 geen onderscheid meer gemaakt wordt tussen misbruik en afhankelijkheid. Er is nog maar 1 classificatie voor verslaving, waarbij het aantal criteria de ernst van de verslaving weergeeft. Een meer hybride classificatiesysteem. Wim voldoet aan alle criteria en dat maakt Wim ernstig verslaafd.
‘t Zal Wim niets kunnen schelen. En iedere afspraak verzekert hij me weer; ‘ik ben helemaal niet verslaafd, dokter’.

Dan gaat de telefoon. De secretaresse verbindt me door.
‘He dokter, U spreek met Wim’.
Ik kan een klein geluksgevoel niet onderdrukken; Wim denkt aan onze afspraak.
‘Moet u luisteren, dokter’,Wim’s stem klinkt zorgeloos met een onvervalst Amsterdams accent.
‘Vandaag ken ik nie komen, maar heb u voor morguh nog een gaatje? Ik wil iets met u bespreken’.
Glimlachend maak ik een nieuwe afspraak voor morgen met Wim. Maar waarom word ik zo vrolijk van Wim’s telefoontje?

Ik moet denken aan een artikel in Molecular Psychiatry (Jensen et al.) dat ik eind januari las over de invloed van behandelingsresultaten op de dokter. Het artikel stelt dat bij dokters het positief kunnen helpen van een patiŽnt direct is gerelateerd aan verhoogde activatie van het gebied in het brein wat betrokken is bij beloning. Conclusief geeft een succesvollere behandeling meer beloning.
Het effectief en empathisch behandelen van patiŽnten werkt dus als een drug waarbij een beter gemaakte patiŽnt euforisch en verslavend werkt. Een natural high!
DŠt maakt dokters dus verslaafd aan patiŽnten. PatiŽnten als drugs en dokters als junks.

Die natural high krijg ik al als Wim iets van zich laat horen en een nieuwe afspraak maakt.
Wim is mijn drug.

Ben ik nu verslaafd aan Wim?
Beduusd click ik de nieuwe criteria weg en zak verslagen achterover in mijn bureaustoel: ik heb een flinke patiŽntverslaving.
‘Ik zou zo kunnen stoppen, hoor ‘ protesteer ik fluisterend tegen m’n computer.

De volgende dag wacht ik weer op Wim.
Wim kwam niet. Zelfs geen telefoontje.
Geen high voor mij.


Reference List

Jensen, K. B., et al. "Sharing pain and relief: neural correlates of physicians during treatment of patients." Mol.Psychiatry (2013).


Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Verzuip maar in die soep!

Hij vertelde hoe hij naar zijn auto had lopen zoeken. Hij wist zeker dat hij hem hier had geparkeerd. Hij liep een rondje door de parkeergarage, en toen nog een, allengs ongeruster. Hij was al zeker twintig minuten aan het zoeken Ė het parkeerkaartje was allang niet meer geldig Ė toen hij de hulp inriep van de parkeerwachter. De jongen straalde de rust uit v... Meer

Reageer |  reacties

Schurende steentjes

Hij zit er weer. Ik zie alleen zijn achterhoofd met grijs, dik haar. Elke dag rond het middaguur zit hij in z'n eentje op het bankje dat uitkijkt over de vijver die middenin het industrieterrein ligt. Ik bekijk hem vanachter licht getint glas, zeshoog in een kantorencomplex. Ik wiebel op mijn hakken. Hij zit daar om zijn dag te breken en ik ren de hele dag m... Meer

Reageer |  reacties

Navel als troostputje

Ik besteed alleen aandacht aan mijn navel als ik eenzaam ben. Het kuiltje in mijn buikheuvel is een relict uit de mooiste tijd van mijn leven. Mijn navelvorm heet een innie; een ovale of ronde holte. Er zijn ook mensen met een outie, een bolletje of een knoopje. Mijn innie vult zich soms met navelpluis, het mooiste woord voor viezigheid dat ik ken. De binnen... Meer

Reageer |  reacties