Minister Schippers, waar zijn we nou helemaal mee bezig?

29 september 2016

Als ik onze Minister en Staatssecretaris mag geloven, gaat het fantastisch in de zorg. De Prinsjesdag-boodschap is duidelijk: ‘de zorgkosten zijn beteugeld!’
Chapeau. Zal ik alvast de champagne ontkurken? Sigaartje erbij. Hollandsch bitterballetje erbij.

Dat het door het huidige zorgbeleid komt, is voor ons VWS-team klip en klaar. Gewoon vermarkten die zorg, dan wordt het vanzelf goedkoper, toch? Of toch niet?

Maar als ik de zorgbegroting bekijk, zie ik nog een enorme som geld naar ziekenhuiszorg gaan. Zorg die nodig is, wanneer er duidelijk wat met je aan de hand is. Is dat nou iets om trots op te zijn, zo’n enorme kostenpost, ook al stijgt ie dan – nu – niet zo denderend veel? Ik vind van niet.

Sowieso vind ik een overheid, een ministerie dat zich niet wťrkelijk bekommert om de gezondheid van haar burgers niet iets om trots op te zijn. Ik zie een overheid die de prijzen van sigaretten met mate - onder de noemer 'ontmoediging' - ophoogt, maar tegelijk forse accijnzen voor de staatskas heft. Een overheid die de exorbitante hoeveelheden van suikers in dranken en voeding geenszins reguleert. Ik zie een overheid die preventie en beweging allerminst prioriteert. Ik zie een overheid die allerlei kul-labels op voeding toestaat. Een overheid die zich amper bezig houdt met alcoholsterfte (minstens 5x zo veel als het huidig aantal verkeersdoden!). Een overheid die obesitas als gevaar voor de volksgezondheid erkent, maar zich nog maar amper bemoeit met 'wat er op ons bord ligt'. Een overheid die niets doet aan de enorme hoeveelheid medico-bullshit die dagelijks de wereld in gepompt wordt (hallo, extra druk ochtendspreekuur met bezorgde burgers!). Een overheid die alternatieve charlatans alle ruimte geeft, of claimt ze domweg niet te kunnen reguleren, omdat ze niet onder dezelfde BIG-wetgeving vallen waar geschoolde zorgverleners wťl onder vallen. Een overheid die chronisch zieken en armen systematisch benadeelt door ze een eigen risico te laten betalen. Een overheid die psychiatrisch patiŽnten stigmatiseert en het belang van de GGZ ontkent. Een overheid die enerzijds de psychiatrische zorg ‘ambulantiseert’, maar tegelijk een aanjaagteam voor verwarde mensen op straat optuigt. Een overheid die onder de noemer van gokpreventie een monopolie op casino’s heeft.

Maar ik begrijp dat Ministers tegenwoordig te rade gaan in het bedrijfsleven om af te kijken hoe het beter kan. Dat is een goed plan! Zo kunnen we een boel leren van de – vrij briljante – voedsel-filosofie van Google. Van het sigaretten-op-recept-plan van IJsland. Van huisartsen die liever gaan wandelen met hun patiŽnten, in plaats van ze recepten voor te schrijven. Van rennende psychiaters.

Met zulke innovaties kunnen we een enorme afname van de zorgkosten verwachten. Mogelijkerwijs zullen we de longartsen, en de diabetologen moeten omscholen. Receptenblokken kunnen de prullenbak in. Geen artsenbezoekers meer, maar vertegenwoordigers van de Google-koelkast, van Fitbits en van sportscholen. Dit uiteraard allemaal onder toeziend oog van het Ministerie van Preventie. Om het goede voorbeeld te geven zal de Ministerraad wekelijks voor de vrijdagvergadering haar gezamenlijke spinningsessie live streamen naar de bevolking. De publieke omroepen zijn al bezig met de voorbereidingen van ‘Heel Holland Sport’.

Ik heb inmiddels al een onderonsje gehad met Minister Schippers, onder het genot van die zalige bitterbal. Over het Ministerie van Preventie.

Mag u raden wie daar de baas wordt…


U kunt Angela Carper op twitter volgen via: @csidokter 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ĎVeiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteitení dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om Ė in het geval van een ernstig incident of calamiteit Ė een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

FACT-werk en specialistische zorg in ťťn team

ĎBinnen GGZ Noord-Holland-Noord hebben we drie programmaís geschreven die de komende drie jaar hun beslag moeten krijgení, vertelt Marijke van Putten, lid van de raad van bestuur. ĎVoorheen werkten we via twee sporen: de FACT-teams en diagnostisch gerichte specialistische teams. Deze voegen we samen tot geÔntegreerde teams die wijk- en herstelgericht zijn. Teams met ervaringsdeskundigen en IPS-medewerkers die mensen begeleiden naar werk, maar ook met specialistische behandelkennis.í
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten