Minister Schippers, waar zijn we nou helemaal mee bezig?

29 september 2016

Als ik onze Minister en Staatssecretaris mag geloven, gaat het fantastisch in de zorg. De Prinsjesdag-boodschap is duidelijk: ‘de zorgkosten zijn beteugeld!’
Chapeau. Zal ik alvast de champagne ontkurken? Sigaartje erbij. Hollandsch bitterballetje erbij.

Dat het door het huidige zorgbeleid komt, is voor ons VWS-team klip en klaar. Gewoon vermarkten die zorg, dan wordt het vanzelf goedkoper, toch? Of toch niet?

Maar als ik de zorgbegroting bekijk, zie ik nog een enorme som geld naar ziekenhuiszorg gaan. Zorg die nodig is, wanneer er duidelijk wat met je aan de hand is. Is dat nou iets om trots op te zijn, zo’n enorme kostenpost, ook al stijgt ie dan – nu – niet zo denderend veel? Ik vind van niet.

Sowieso vind ik een overheid, een ministerie dat zich niet wťrkelijk bekommert om de gezondheid van haar burgers niet iets om trots op te zijn. Ik zie een overheid die de prijzen van sigaretten met mate - onder de noemer 'ontmoediging' - ophoogt, maar tegelijk forse accijnzen voor de staatskas heft. Een overheid die de exorbitante hoeveelheden van suikers in dranken en voeding geenszins reguleert. Ik zie een overheid die preventie en beweging allerminst prioriteert. Ik zie een overheid die allerlei kul-labels op voeding toestaat. Een overheid die zich amper bezig houdt met alcoholsterfte (minstens 5x zo veel als het huidig aantal verkeersdoden!). Een overheid die obesitas als gevaar voor de volksgezondheid erkent, maar zich nog maar amper bemoeit met 'wat er op ons bord ligt'. Een overheid die niets doet aan de enorme hoeveelheid medico-bullshit die dagelijks de wereld in gepompt wordt (hallo, extra druk ochtendspreekuur met bezorgde burgers!). Een overheid die alternatieve charlatans alle ruimte geeft, of claimt ze domweg niet te kunnen reguleren, omdat ze niet onder dezelfde BIG-wetgeving vallen waar geschoolde zorgverleners wťl onder vallen. Een overheid die chronisch zieken en armen systematisch benadeelt door ze een eigen risico te laten betalen. Een overheid die psychiatrisch patiŽnten stigmatiseert en het belang van de GGZ ontkent. Een overheid die enerzijds de psychiatrische zorg ‘ambulantiseert’, maar tegelijk een aanjaagteam voor verwarde mensen op straat optuigt. Een overheid die onder de noemer van gokpreventie een monopolie op casino’s heeft.

Maar ik begrijp dat Ministers tegenwoordig te rade gaan in het bedrijfsleven om af te kijken hoe het beter kan. Dat is een goed plan! Zo kunnen we een boel leren van de – vrij briljante – voedsel-filosofie van Google. Van het sigaretten-op-recept-plan van IJsland. Van huisartsen die liever gaan wandelen met hun patiŽnten, in plaats van ze recepten voor te schrijven. Van rennende psychiaters.

Met zulke innovaties kunnen we een enorme afname van de zorgkosten verwachten. Mogelijkerwijs zullen we de longartsen, en de diabetologen moeten omscholen. Receptenblokken kunnen de prullenbak in. Geen artsenbezoekers meer, maar vertegenwoordigers van de Google-koelkast, van Fitbits en van sportscholen. Dit uiteraard allemaal onder toeziend oog van het Ministerie van Preventie. Om het goede voorbeeld te geven zal de Ministerraad wekelijks voor de vrijdagvergadering haar gezamenlijke spinningsessie live streamen naar de bevolking. De publieke omroepen zijn al bezig met de voorbereidingen van ‘Heel Holland Sport’.

Ik heb inmiddels al een onderonsje gehad met Minister Schippers, onder het genot van die zalige bitterbal. Over het Ministerie van Preventie.

Mag u raden wie daar de baas wordt…


U kunt Angela Carper op twitter volgen via: @csidokter 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Wantrouwen in de zorg.
Het komt allemaal door
Trump en Batman

Don't trust anyone, ever! Presidentszoon Donald Trump Junior vertelde onlangs openhartig over de vroege lessen van zijn vader die de tip vervolgde met: dear son, do you trust me? Yes of course I trust you, you're my Dad! De 4-jarige Junior keek op met verwachtingsvolle ogen om vervolgens afgeserveerd te worden met: Wrong answer boy, what did I just tell you?... Meer

Reageer |  reacties

Een rolkoffertje vol vertrouwen

Een koude donderdag, eind januari 2015. Ik ging de drempel van het Hengelose ziekenhuis over met mijn rode rolkoffertje. Om er de volgende dag te worden geopereerd door een team van drie chirurgen. Ze zouden er samen een dikke werkdag over doen, zoveel was duidelijk. En aan het einde van de rit zou ik borsten van mijn eigen buikvet en -huid hebben. Want door... Meer

Reageer |  reacties

Regelgekte zet alle seinen op rood

ĎEen psychiater die bij ons vijf dagen in de week werkt, besteedt twee dagen aan bureaucratie', zegt Elsbeth de Ruijter, bestuursvoorzitter van GGZ inGeest. ĎDe passie in de zorg slaat dood op controle en regelgekte. Op wantrouwen. Alle seinen staan op rood, we moeten meer gaan sturen op vertrouwen.'ĎVan de 7 miljard euro gaat in onze sector 1 miljard naar b... Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten