drs. J.T.M.F. (Hanneke) Beijer

Ik ben bestuurskundige en heb mijn naam als organisatie- en bestuursadviseur in de gezondheidszorg sinds 1989 opgebouwd met adviesopdrachten, onderzoeksprojecten en publicaties. Mijn portefeuille bestaat uit drie soorten opdrachten.

  • Ik word ingeschakeld als bestuursadviseur door raden van toezicht en bestuurders in de zorg voor ‘governance vraagstukken’: evaluaties van raden van toezicht en het samenspel met de bestuurder, de (nieuwe) samenstelling van raden van toezicht en bestuur, de samenwerking tussen bestuurders onderling en met hun ‘geledingen’ als het MT, de OR en de CR.
  • Daarnaast houd ik mij bezig met vraagstukken die betrekking hebben op het thema (medische) professionals en management. In ziekenhuizen betekent dit de samenwerking tussen raad van bestuur en stafbestuur, het functioneren van maatschappen, de positie van medisch managers en samenwerking met organisatorisch managers. In andere sectoren betreft dit het samenspel tussen professionals en managers.
  • Het derde deel van mijn portefeuille is coaching van bestuurders, topmanagers en medisch bestuurders/managers in de zorg en word ik door mijn mediationopleiding- en ervaring regelmatig gevraagd te bemiddelen bij conflicten.

Op basis van deze ervaringen heb ik een aantal bestuursprincipes ontwikkeld, die een handvat bieden voor de structuur, cultuur en leiderschap in gezondheidszorginstellingen. De belangrijkste is dat besturen ten dienste staat van het primaire proces van de organisatie. Een open deur die echter in de praktijk nog wel eens gepasseerd wordt… Een ander principe is dat de ‘hardware’ (structuur en systemen) en ‘software’ (cultuur, leiderschapstijl) van een organisatie consistent met elkaar verbonden moeten worden.
Vertaald naar mijn stijl als adviseur betekent dit dat ik mijn inhoudelijke kennis, wat betreft de gezondheidzorg en veranderingsprocessen, koppel aan vaardigheden op het gebied van persoonlijke ontwikkelprocessen van bestuurders en managers in de zorg. En die combinatie maakt mij effectief.
Tot 2009 was ik partner bij Zorg Consult Nederland. Vanaf november van dat jaar heb ik mij aangesloten bij DamhuisElshoutVerschure.

 

Opinie door Drs. J.T.M.F. (Hanneke) Beijer:

Ziekenhuisorganisatie en medische staf; Together apart

30 oktober 2012

Ziekenhuizen veranderen: de ineffectiviteit van de besturing wordt steeds zichtbaarder
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zo’n foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ‘Veiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteiten’ dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om – in het geval van een ernstig incident of calamiteit – een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten