Drs. Linda van Ingen

25 oktober 2017

Drs. Linda van Ingen (1965) is van huis uit slavist en schreef in de jaren negentig veel in opdracht van verschillende overheden, bijvoorbeeld over hoger onderwijs. Sinds haar overstap naar de gezondheidszorg heeft vooral de care haar aandacht. Zo schrijft ze veel over de verbetering van de verpleeghuiszorg: dementie, zelfsturende teams, samenwerking met mantelzorger. Ook de inzet van technologische hulpmiddelen om de nog thuiswonende cliŽnt zo zelfstandig mogelijk te houden is een onderwerp dat regelmatig terugkeert.
Binnen de cure heeft Van Ingen veel ervaring met het onderwerp ‘beter plannen’: hoe stem je de patiŽntenstromen en resources goed op elkaar af, hoe zorg je ervoor dat het ‘hollen en stilstaan’ tot een minimum wordt beperkt zodat zorgprofessional en patiŽnt een zo stabiel mogelijke omgeving hebben?
Linda van Ingen schrijft als freelancer allerlei soorten (web)teksten voor uiteenlopende opdrachtgevers, ook congresverslagen.

www.linkedin.com/in/lindavaningen/

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Waar oneindigheid ontstaat

Het was iets in die fonkelende ogen van je. Iets waardoor ik het meteen wist. Jij was degene met wie ik oud wilde worden. Al snel werd ik verliefd op elk klein detail van je. Op je houterige geur, op de kuiltjes in je wangen als je lachte. Op onze gesprekken, tot midden in de nacht. Je vertelde me hoe je baalde van al het onrecht in de wereld, dat je een nie... Meer

Reageer |  reacties

Verzuip maar in die soep!

Hij vertelde hoe hij naar zijn auto had lopen zoeken. Hij wist zeker dat hij hem hier had geparkeerd. Hij liep een rondje door de parkeergarage, en toen nog een, allengs ongeruster. Hij was al zeker twintig minuten aan het zoeken – het parkeerkaartje was allang niet meer geldig – toen hij de hulp inriep van de parkeerwachter. De jongen straalde de rust uit v... Meer

Reageer |  reacties

Schurende steentjes

Hij zit er weer. Ik zie alleen zijn achterhoofd met grijs, dik haar. Elke dag rond het middaguur zit hij in z'n eentje op het bankje dat uitkijkt over de vijver die middenin het industrieterrein ligt. Ik bekijk hem vanachter licht getint glas, zeshoog in een kantorencomplex. Ik wiebel op mijn hakken. Hij zit daar om zijn dag te breken en ik ren de hele dag m... Meer

Reageer |  reacties