Op avontuur met Renald Majoor,
een man met een missie

8 februari 2018

De afgelopen week heeft de Stichting ‘De Stilte Verbroken’ haar site gelanceerd. Ik ben voorzitter van deze stichting waarvan Renald Majoor de initiatiefnemer is en tevens ons gezicht naar buiten. Ik ken Renald al jaren. Hij is geboren in Haïti en geadopteerd door een Nederlands gezin. Toen de opvoeding thuis niet meer ging naar de De Glind, een jeugdzorginstelling in de buurt van Barneveld. Jaren later ben ik daar directeur geworden. Renald organiseerde er als volwassene een grote reünie en zo heb ik hem ontmoet. Het klikte tussen ons. Ik vind hem een bijzondere kerel, altijd in de weer met van alles en nog wat. Hij had een eigen leven opgebouwd, maar voelde zich ook nog steeds verbonden met De Glind. Wij wisten allemaal dat hij een erg goede voetballer was, hij had zelfs bij Vitesse in de jeugdselectie gespeeld. Maar daar was hij mee gestopt, al was het toen niet helemaal duidelijk hoe dat was gekomen.

Het is inmiddels jaren later als ik Renald opnieuw ontmoet. Na mijn werk in De Glind ben ik bij een andere organisatie in Brabant gaan werken en jarenlang directeur van Maashorst geweest. Uiteindelijk heb ik mijzelf wegbezuinigd en nu heb ik een nieuwe carrière en ben actief als bestuursadviseur, executive coach en executive searcher. Dat laatste doe ik bij Van Der Hoef & Partners, de organisatie die achter de mooie D!scura-site zit waarop u dit artikel hebt gevonden.

Door mijn hernieuwde ontmoeting met Renald is daar nog een taak bijgekomen want ik ben zijn belangenbehartiger geworden. Afgelopen zomer belde hij mij en vroeg of ik hem wilde helpen door hem te coachen bij de grote taak die hij op zijn schouders had genomen.

Hij had namelijk stichting ‘De Stilte Verbroken’ opgericht en deze zet zich in tegen seksueel misbruik in de sport. Renald had vlak voor onze afspraak met een groot interview in de Volkskrant gestaan: het was zijn coming out als slachtoffer van seksueel misbruik. Dat bleek dus de reden waarom hij bij Vitesse is gestopt en zijn voetbalschoenen aan de wilgen heeft gehangen. Zelf heb weinig met sport, ik volg het niet en had hem ook niet in de krant of op tv gezien (na het Volkskrant-interview heeft hij ook bij Umberto Tan aan tafel zijn verhaal vertelt).
Het feit dat hij dit heeft meegemaakt, het litteken dat het veroorzaakte en de veerkracht die hij toont, raken me. Hij is enorm gedreven en wil dat het misbruik de wereld uitgaat; dat de stilte écht wordt doorbroken. Ik was onder de indruk en besloot hem te helpen met zijn stichting.

Renald gaat door. Hij heeft een groot netwerk in de sport opgebouwd en weet iedereen enthousiast te maken voor het doel dat hij nastreeft. Samen zijn wij de stichting verder gaan opbouwen. Er is een bestuur gevormd en er wordt nu een bedrijfsplan geschreven dat we als onderlegger kunnen gebruiken voor subsidieaanvragen. Want er is natuurlijk geld nodig om onze plannen uit te kunnen voeren. Een kleine greep uit de activiteiten die wij samen in gang zetten; de website www.destilteverbroken.nl (is klaar en gelanceerd, kijk naar de meest recente activiteiten), posters in elke sportkleedkamer in Nederland en sportkantines, er wordt een lotgenotengroep opgezet (wordt onderzocht en eerste contacten zijn gelegd), mensen actief steunen die met misbruik in de sport te maken hebben gehad of nog hebben (zijn we mee begonnen).

Daarnaast zetten we een netwerk op. De NCO-NSF, de KNVB, Slachtofferhulp, Vitesse, burgermeester Marcouch van Arnhem, Toon Gerbrands van PSV, Umberto Tan; Renald krijgt ze te spreken en iedereen wil helpen. Bij het uitkomen van het onderzoeksrapport van Klaas de Vries (https://simonderzoeksport.nl/) vroeg de redactie van Jinek hem aan tafel en opnieuw heeft hij daar zijn indrukwekkende verhaal vertelt.

Al deze contacten helpen ons om een goede positie te krijgen in de grote wereld die de sport vormt. Onze stichting gaat aanjagen, wordt de horzel in de pels, wil het onderwerp blijvend op de agenda houden en zorgen voor preventie. Onze ambitie is ook om uit te groeien tot een kenniscentrum. De te volgen koers wordt steeds duidelijker.

Willem Veenstra, de journalist van de Volkskrant die hem in mei al portretteerde, heeft opnieuw contact opgenomen en bij de lancering van de site 26 januari jl. een tweede stuk in de Volkskrant geschreven. Steeds minder gaat het over wat Renald zelf heeft moeten meemaken en steeds meer over de Stichting en de hulp die het anderen biedt ook uit hun schulp te kruipen.

Voetbal Inside, wereldberoemd mannenprogramma op RTL7 (naar het schijnt) zocht contact en Wilfred Genee heeft hem een interview afgenomen dat vrijdag 26 januari op tv was (ik heb voor het eerst naar VI gekeken en vind het mooi om te zien hoe ze dit onderwerp met groot respect behandelen, kijk het terug op de site www.destilteverbroken.nl. Terwijl ik dit schrijf is de uitnodiging van Radio 1 om langs te komen bij het programma “Langs de Lijn en Omstreken” van NPO Radio 1 net binnen.

Het is fijn om hiermee in de weer te zijn. Sport betekent veel in het leven van mensen. Het helpt je om mens te worden, leert je om te naar je lijf te luisteren, leert je omgaan met anderen en met winnen en verliezen en het levert je vaak vrienden voor het leven op.

Er is echter ook een andere kant; de schaduw van het misbruik treft veel kinderen (lees het rapport van Klaas de Vries, 1 op de 10 kinderen krijgt er in de sport mee te maken!). Geweldig dat Renald zijn verdriet en trauma weet om te zetten in positieve energie en er tegelijk een levenswerk van weet te maken. Hij kan een gezicht en voorbeeld worden voor velen. Bijvoorbeeld voor de kinderen die opgroeien in moeilijke situaties, voor wie het leven niet vanzelf lijkt te gaan. Veerkracht bestaat, vriendschap bestaat, er zijn mensen die je kunnen helpen en die voor je kunnen en willen opkomen. Je bent nooit alleen. Tijd dus om de stilte blijvend te verbreken!


Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Kind te zijn

De schoolarts die je af en toe onderzocht en die zei dat je op je hand moest blazen en dan tot je verbazing je broek naar beneden trok om te controleren of je ballen wel ingedaald waren. Lange tijd wist ik niet anders dan dat over de jeugdzorg en ik ging ervan uit dat het altijd zo was gebleven. De jeugdzorg breidde zich echter geruisloos uit, nestelde zich ... Meer

Kinderen in gevaar door fake fietsers,
fluisterbrommers en
yuppen-canta’s.

Kunnen onze kinderen nog wel veilig op de fiets naar school? Ben benieuwd naar úw ervaringen maar ik voel me niet meer safe op de hoofdstedelijke fietspaden. De geringste uitwijking of onoplettendheid en je hebt een luid scheldende e-biker in je nek. Éven anticiperend in de rem knijpen of voor mijn part een bescheiden belletje, het is er niet meer bij. Liefs... Meer

Reageer |  reacties

Ze werden geslagen en ik deed niets

Eigenlijk heb ik het wel geweten. Als Mark me zijn verhaal vertelt, kan ik niet anders dan bedenken dat ik het eigenlijk wel heb geweten. Niet alles natuurlijk, maar toch. Ik had iets moeten doen. Mark is net zo oud als mijn oudste zoon, nu twintig. Zijn broertje is twee jaar jonger en daarmee net zo oud als mijn dochter. Ik ken ze alle twee al vanaf hun geb... Meer

Reageer |  reacties