Het verpleeghuis is het einde!

Auteur
Freya Angenent en Lauke Bisschops
Prijs
€ 24,95
EAN
978-90-826904-3-9

SAMENVATTING

Het verpleeghuis komt regelmatig in het nieuws, maar de mensen die er wonen komen zelden aan het woord. DŠŠr willen Freya Angenent en Lauke Bisschops – beide arts in opleiding tot specialist ouderengeneeskunde – met dit boek wat aan veranderen. Ze lieten de bewoners, in hun eigen woorden, vertellen hoe het leven er nou ťcht uitziet in het verpleeghuis. Ook wordt de lezer door een beeldverhaal meegenomen in de wereld van het verpleeghuis.

Ze vroegen bewoners: Hoe lukt het u om, binnen de omstandigheden, het beste van uw leven te maken? En welke tips wilt u geven aan degenen die op de drempel van het verpleeghuis staan? (Tipje van de sluier: neem een snelle internetverbinding om met familie te Skypen en ga, als het even kan, naar buiten.) Naast de vele positieve verhalen gingen de samenstellers ook in op verbeterpunten die de bewoners aandragen. Persoonlijke aandacht van de mensen die voor hen zorgen, en vaak het gebrek aan tijd hiervoor, blijkt belangrijk. De bewoners pleiten voor meer tijd en voor meer knuffels! Daarnaast deelt een twintigtal artsen de liefde voor hun vak en hun toekomstvisie voor langdurige zorg.

Hugo Borst en Carin Graemers schrijven het voorwoord voor dit boek. Omdat het doel van beide partijen dezelfde is; ons sterk maken voor de zorg van kwetsbare ouderen in verpleeghuizen.

‘Het verpleeghuis is het einde!’ is bedoeld voor iedereen die met het verpleeghuis te maken heeft. Voor mensen die er al wonen, voor mensen die er misschien heen gaan en voor hun families. Maar zeker ook voor (toekomstige) zorgprofessionals zoals dokters en managers ťn voor politici omdat het niet om theorie gaat, maar over de praktijk.
Een praktijk vol mooie mensen en dito verhalen. Het einde! met een uitroepteken.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Waar oneindigheid ontstaat

Het was iets in die fonkelende ogen van je. Iets waardoor ik het meteen wist. Jij was degene met wie ik oud wilde worden. Al snel werd ik verliefd op elk klein detail van je. Op je houterige geur, op de kuiltjes in je wangen als je lachte. Op onze gesprekken, tot midden in de nacht. Je vertelde me hoe je baalde van al het onrecht in de wereld, dat je een nie... Meer

Reageer |  reacties

Verzuip maar in die soep!

Hij vertelde hoe hij naar zijn auto had lopen zoeken. Hij wist zeker dat hij hem hier had geparkeerd. Hij liep een rondje door de parkeergarage, en toen nog een, allengs ongeruster. Hij was al zeker twintig minuten aan het zoeken – het parkeerkaartje was allang niet meer geldig – toen hij de hulp inriep van de parkeerwachter. De jongen straalde de rust uit v... Meer

Reageer |  reacties

Schurende steentjes

Hij zit er weer. Ik zie alleen zijn achterhoofd met grijs, dik haar. Elke dag rond het middaguur zit hij in z'n eentje op het bankje dat uitkijkt over de vijver die middenin het industrieterrein ligt. Ik bekijk hem vanachter licht getint glas, zeshoog in een kantorencomplex. Ik wiebel op mijn hakken. Hij zit daar om zijn dag te breken en ik ren de hele dag m... Meer

Reageer |  reacties