Vertrouwen is een verraderlijk begrip

26 april 2018

In ‘De moord op Commendatore’ van Haruki Marukami zegt Menshiki tegen de hoofdpersoon:’…Deze man is te vertrouwen. Deze man zal mijn manier van kijken en manier van denken zonder meer op een natuurlijke manier accepteren. Hoe vreemd en hoe krom mijn manier van kijken en manier van denken ook mogen zijn’. Ik moest aan deze zin denken, toen Premier Mark Rutte zijn onvoorwaardelijke steun uitspraak aan Halbe Zijlstra, nadat hij in opspraak was geraakt, omdat hij had gelogen over een ontmoeting met Poetin en bovendien wat hij uit een geheime bron had gehoord ook nog verkeerd interpreteerde. Zou Mark Rutte het boek van Marukami hebben gelezen en begrepen hebben wat de implicatie is van diens woorden. Ik denk het van niet, want zoals zo vaak luidde dit uitgesproken vertrouwen van de premier binnen de kortste keren de val van de minister in. Ook in de voetballerij is dit een bekend patroon. Op het moment dat de voorzitter van een club zijn volste vertrouwen in de trainer uitspreekt zijn zijn dagen geteld. Het kan ook andersom. Tegen Marcel Keizer (de ontslagen trainer van Ajax) werd vlak voor de winterstop van de competitie gezegd, dat de directie niet het vertrouwen had dat hij het elftal na die winterstop aan de gang zou krijgen, terwijl zo klaar als een klontje was (zie de ruime overwinning tegen PSV) dat hij het elftal al aan de gang had gekregen. De betrekkelijkheid van het begrip vertrouwen werd door een collega van mij eens treffend uitgedrukt: ’Vertrouwen heb je zolang als je het krijgt’. En dat vertrouwen kreeg Keizer kennelijk niet.
In de wereld van de media is het ook niet best gesteld: Een maand voordat Humbert Tan te horen kreeg dat RLT niet met hem doorwilde in zijn late night-show werd hij door zijn werkgever nog volop in de rug gesteund: ‘We geloven in het programma, in het team en in Humberto’. Humberto zag het niet aankomen, maar anderen wel.
Wat heb je aan vertrouwen als het zo flinterdun is? Hoe kun je als psychiater het vertrouwen van je patiŽnt winnen, wanneer die zich realiseert dat vertrouwen in het algemeen is als ijs na een paar dagen vorst. Je kunt er niet op vertrouwen, het kraakt vervaarlijk als je erop gaat staan, maar je kunt het wel proberen…tot het mis gaat. En toch is vertrouwen waar het tussen mensen om gaat, tussen een psychiater en zijn patiŽnt, tussen de trainer en zijn spelers, en tussen de trainer en zijn bestuur. Zonder dat vertrouwen gaat het niet. Het is alleen jammer dat vertrouwen niet te meten is en niet na te gaan is hoe het er voor staat zodat je je maatregelen kunt nemen. Wanneer je zou kunnen vertrouwen op het vertrouwen zou het hele leven wat gemakkelijker zijn. 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

De zorg: geen roeping, maar universele heroÔne

In het boek ĎDokter worden', een essaybundel van Arko Oderwald en drie andere auteurs (2005), staat: ĎLaten we elkaar niets wijsmaken over naastenliefde, hulpverlening is een benigne vorm van machtsuitoefening. Daarom is het zo leuk. Universele heroÔne!' Kijk, daar kun je wat mee. Zo'n uitspraak getuigt van intelligentie, zelfspot, nuchterheid en eerlijkheid... Meer

Reageer |  reacties

Volg je hart - met verstand

Je hart volgen, doen wat je hart je ingeeft, met hart en ziel je werk doen. Uitdrukkingen die suggereren dat je, door je hart voorop te zetten, de dingen doet waar je de meeste voldoening van hebt en het meeste plezier uithaalt. En dat Ūs vaak ook zo. Maar er zit een addertje onder het gras, en niet zo'n kleintje ook. Want wie zijn hart volgt, vindt het vaak... Meer

Reageer |  reacties

CreŽer waarde, geen producten

Wie vroeger in de zorg ging werken motiveerde de keuze vaak als een roeping. Het geloof diende als een belangrijke inspiratiebron. Zo doen we het nu meestal niet meer. Intrinsieke motivatie en bevlogenheid staan nu centraal. Plezier in het werk wordt belangrijk gevonden, en dat telt in het bijzonder in de zorg. Missie is een modern woord voor roeping, en bei... Meer

Reageer |  reacties