Groene vingers: Beter luisteren naar zorgprofessionals uit de praktijk

20 januari 2010

Een paar weken geleden organiseerde de gemeente een ‘bollen-plant-dag’. Ik weet niks van alles wat groen is en hou er al helemaal niet van om in de aarde te wroeten. Ik meldde ik me echter uit plichtsbesef ’s ochtends vroeg. Het was miezerig weer maar het werd met alle buren toch een gezellige en nuttige dag. De tuinman die ons begeleidde, leerde me bollen planten. Duizenden hebben we er in de grond gestopt. Ik verheug me op het voorjaar wanneer ik vanaf mijn balkonnetje kan genieten van vrolijke, kleurige narcissen en tulpen. De tuinman vertelde me dat er door dit soort acties, waarbij bewoners verantwoordelijkheid nemen voor hun omgeving, veel minder vernield wordt in de wijken. De bewoners zijn trots op hun bloeiende bloemen!

Ik kan me goed herinneren dat toen ik zelf nog fulltime als medisch specialist werkzaam was, ik regelmatig verbaasd en zelfs boos was over de projecten die vanuit ‘centraal’ over de afdelingen en professionals werden uitgestort. Zo werd er een project ‘cliŽntgericht werken’ gelanceerd. ‘Belachelijk, dat deed ik toch al?’ Nu jaren later, schaam ik me als ik daaraan terugdenk. Want ook bij mij viel nog wel wat te verbeteren aan cliŽntgericht werken. Misschien mopperde mijn directeur toen wel dat hij zo moest trekken en sjorren om professionals, waaronder mij, te motiveren om mee te werken aan kwaliteitsontwikkeling. Dat mopperen doe ik nu regelmatig zelf.

Mijn kantoor is in een prachtig oud pand in de binnenstad van Amsterdam. Als ik, op de trap, in de lift, of wanneer ik een broodje bij de slager om de hoek haal, met de professionals over het werk praat, vertellen ze enthousiast over de patiŽnten die ze ontmoeten en de verbeteringen die ze in de kwaliteit van hun werk zouden willen aanbrengen. Van het ten uitvoer brengen van die ideeŽn komt het soms wel, vaak ook niet.

Het hogere management van organisaties is zich te weinig bewust van de goede ideeŽn die op de werkvloer ontstaan. Veel professionals hangen hun ideeŽn niet aan de grote klok, zijn bescheiden of murw. Grote ambitieuze projecten vergezeld van communicatieplannen worden op centraal niveau ontwikkeld door raad van bestuur, directeuren en stafmedewerkers. Vervolgens moet elke afdeling een ‘implementatieplan’ maken. Dit is veel minder leuk dan je eigen idee, waar dan geen tijd meer voor is, verder ontwikkelen. Professionals hebben daarnaast weinig kaas gegeten van ‘verandermanagement’: hoe kom je van idee naar plan en uitvoering van dat plan? Dus veel ideeŽn blijven in de planvorming steken en sterven in de uitvoering een stille dood. En soms is er een ‘vroeger was alles beter’ of een ‘ja-maar’ cultuur op een afdeling. In die sfeer heeft elk goed idee, elk verandering, geen schijn van kans.

Wat moeten we doen om van ons werk een bloeiende bloemenzee te maken? Zullen we stoppen met grote, centralistische top-down projecten? We sporen de kiemplantjes op die passen bij onze visie op de zorg. De professionals ondersteunen we met kennis op het gebied van verandermanagement. We creŽren een omgeving waarin we ‘best practices’ uitdragen waardoor ook anderen enthousiast worden en meedoen. En de ‘vroeger was alles beter’ en ‘ja-maar’ professionals spreken we aan en onderzoeken of en hoe zij in de ontwikkelingen mee kunnen doen.

Managers met groene vingers!

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Als e-health meerwaarde
heeft, zijn we er als eerste bij

Iemand die zelf verslaafd is geweest, is eigenlijk de enige die een verslaafde begrijpt', zegt Dick Trubendorffer. Hij was zelf verslaafd aan alcohol, partydrugs, werken en seks. Na een mislukte behandeling in Nederland herstelde hij in Amerika. In Nederland zette hij daarna Trubendorffer ĎHulp bij Verslaving' op. De zorg is ambulant, E-health en beeldtelefo... Meer

Van bajes naar zorginstelling,
van cipier naar groepsleider

ĎEens kijken of het me lukt', dacht hoofd behandeling Peter van der Sanden, toen hij in 2011 in jeugdzorginstelling Almata in Ossendrecht ging werken. De Ďbajes voor jongeren' moest worden omgevormd van een justitiŽle instelling naar een gesloten jeugdzorginstelling. Cipiers werden groepsleiders. Het lukte. Met Van der Sanden als grote inspirator. Juni 2019 ... Meer

Waarom e-health tůch succesvol wordt

Ik kan me goed voorstellen dat gelouterde zorgbestuurders als Wouter van Ewijk niet geloven in e-health (Discura, 25 januari jl.). Je gaat doorgaans niet naar de dokter voor je plezier. Je vermoedt iets ernstigs in je unieke lijf. En wilt daarbij de arts wel in de ogen kijken. Je wilt geziťn worden. Je zoekt, wellicht impliciet, de vertrouwensband. En dat is... Meer

Reageer |  reacties