Moet Louis van Gaal op de zwarte lijst?

2 juli 2014

Moet Louis van Gaal - wanneer het Nederlands elftal er aanstaande zaterdag niet in slaagt door een overwinning op Costa Rica de halve finales van het WK te bereiken - op een zwarte lijst van disfunctionerende trainer/coaches geplaatst worden?

Ik ga er voor het gemak maar van uit dat heel voetbalminnend/hatend Nederland van mening zal zijn dat hij dan gefaald heeft, ook al gaf niemand voor het begin van het WK een cent voor ‘onze’ kansen. Zou de kwaliteit van trainend en coachend Nederland door deze verregaande maatregel toenemen? Zouden ‘we’ door die maatregel in het vervolg weer mooier aanvallend voetbal gaan spelen?

Ik stelde mezelf deze vragen, opgeslokt als ik ben door het WK en de successen van Van Gaal en zijn team, toen ik het berichtje las waarin stond dat men in Engeland het voornemen heeft een openbare zwarte lijst samen te stellen met daarop de namen van artsen die de diagnose kanker bij een patiŽnt ten onrechte niet gesteld of gemist hebben. Ik vroeg me af of men werkelijk het idee heeft door dit soort maatregelen de gezondheidszorg kwalitatief beter en veiliger te maken.

Het is allang bekend dat zulke maatregelen de kwaliteit van de zorg niet verhogen, omdat de angst om te falen dan gaat regeren en omdat angst nu eenmaal geen goede raadgever is. Ik liet me vertellen dat er in de Verenigde Staten van Amerika gynaecologen zijn die geen keizersnede meer durven doen uit angst later gerechtelijk vervolgd te kunnen worden.

Die kant - het is een open deur - moeten we niet opgaan, maar het aantal repressieve regels dat misstanden moet tegengaan neemt ook in Nederland hand over hand toe. Helaas zal dit geen einde maken aan het voorkomen van misstanden, maar slechts het aantal fouten doen toenemen. Ik zei het al: (faal)angst is een slechte raadgever. Ik vermoed dat iedereen dat weet, maar de automatische reflex wanneer er iets niet goed is gegaan - dat hoeft natuurlijk helemaal niet het gevolg te zijn van falen van een dokter, coach of een bestuurder - is nu eenmaal nieuwe regels uit te vaardigen of de arts of vaker nog de coach of de bestuurder te ontslaan, en die op een zwarte lijst te plaatsen.

Nu is het te billijken wanneer een arts als Jansen Steur voor het leven wordt geschorst en daarmee in zeker zin op een zwarte lijst wordt geplaatst, omdat hij klaarblijkelijk vele malen willens en wetens verkeerde diagnoses heeft gesteld en verkeerde behandelingen heeft ingezet, maar veruit de meeste werkers in de gezondheidszorg zijn er op gericht goede zorg te leveren net zo goed als de voetballers van het Nederlands elftal willen scoren en winnen.

Het zal niet vaak voorkomen - behalve bij matchfixing - dat een speler opzettelijk naast het lege doel schiet, een arts een diagnose bewust niet stelt of de coach onnodig zijn beste speler wisselt - dat deed Dick Advocaat tijdens het EK van 2004 wel en kwam hem op zeer veel kritiek te staan. Dus heeft het geen zin artsen, voetballers en coaches die per ongeluk fouten maken op een zwarte lijst te plaatsen. Het enige wat zin heeft, is de bereidheid om van gemaakte fouten te leren. Helaas is daar bij ons geen ruimte voor. Kennelijk is het gemakkelijker mensen die fouten maken uit te sluiten door ze op een zwarte lijst te plaatsen.

Op een zwarte lijst geplaatst worden, omdat je een fout hebt gemaakt is niet fijn, maar wat van Gaal overkomt, is nog erger: hij moet volgens sommige commentatoren - ook al verloopt dit WK nog zo succesvol - sowieso op die zwarte lijst geplaatst worden, omdat hij het poldercatenaccio heeft geÔntroduceerd en winnen boven mooi voetballen stelt. Je zal maar winnen en op de zwarte lijst geplaatst worden. Daar is zelfs voor Louis van Gaal geen kruid - of moet ik Cruijff zeggen - tegen gewassen. 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zoín foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ĎVeiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteitení dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om Ė in het geval van een ernstig incident of calamiteit Ė een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten