De IGZ blaft veel maar bijt niet altijd op het goede moment!

5 juli 2012

De Nationale ombudsman heeft in enkele recente klachtzaken de professionaliteit van het onderzoek door de IGZ kritisch beoordeeld, ook als het gaat om het indienen van een klacht bij het tuchtcollege. Tegelijkertijd zijn kabinet en Tweede Kamer geneigd om steeds meer nieuwe taken en bevoegdheden aan de IGZ toe te kennen.

De vraag is of het, alvorens nieuwe taken en bevoegdheden aan de IGZ te geven, niet beter is eerst na te gaan hoe de Inspectie bestaande bevoegdheden hanteert. Hoe verhoudt de groeiende taakverbreding zich tot het feit dat de IGZ blijkbaar niet in staat is om tijdig het onderzoek van grote calamiteiten af te doen? Aanleiding voor die vraag is ook de afhandeling van de zaak Jelmer, die in 2011 ruim in de publiciteit is gekomen omdat de IGZ daarin voor het eerst een eerder uitgebracht inspectierapport terugnam omdat dit onvoldoende werd gedragen door de feiten. In een persbericht hierover meldde de Inspecteur-Generaal dat er medio 2011 nog “zo’n 25 langlopende calamiteiten onderzoeken” bij de IGZ in behandeling waren die nog niet zijn afgerond.

Hoe is een dergelijke achterstand te rijmen met het feit dat de IGZ bij het formuleren van haar ambities de patiŽntveiligheid als ‘topprioriteit’ bestempelt en in dat kader de wettelijke meldings¨plicht van instellingen krachtig onderstreept? De vraag kan worden gesteld of het bij een dergelijke achterstand in de afdoening van calamiteitenmeldingen wel opportuun is om de IGZ met nieuwe taken te belasten die ver van haar kerntaak zijn verwijderd.

Een andere vraag is hoe de IGZ omgaat met de bevoegdheid om klachten in te dienen bij het tuchtcollege voor de gezondheidszorg en het College voor Medisch Toezicht (CMT)? In het jaarverslag 2010 beklaagt de voorzitter van het Centraal Tuchtcollege zich erover dat de IGZ weinig klachten aanhangig maakt.

Ook van andere zijde klinkt soms duidelijke kritiek op het feit dat de IGZ geen gebruik maakt van de bevoegdheid een klacht aanhangig te maken. Beide onderzoekscommissies in de zaak van de neuroloog Jansen Steur (Medisch Spectrum Twente) concludeerden dat de IGZ een ‘afwachtende houding’ had aangenomen. Als gevolg van dit ‘stilzitten’ van de IGZ is, aldus de kritiek, ook geen procedure bij het CMT aanhangig gemaakt.

 Lees het gehele artikel "De IGZ van stille kracht naar publieke waakhond" 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Staat de patiŽnt wel centraal?

Enige tijd geleden sprak ik een vrijgevestigd klinisch psychologe over haar ervaringen binnen de geestelijke gezondheidszorg. Zij vertelde over een depressieve patiŽnte die zij wilde verwijzen naar de crisisdienst van de regionale GGZ-instelling. Zij vertelde dat zij deze patiŽnte niet kon/mocht doorverwijzen, dat de huisarts dat moest doen, maar dat die op vakantie was en zijn waarnemer de patiŽnte eerst wilde zien voordat hij zou kunnen doorverwijzen, dat deze waarnemer deze patiŽnte niet wilde doorverwijzen, omdat hij het met de diagnose niet eens was, dat de psychologe de patiŽnte toen presenteerde aan een bevriende psychiater, die patiŽnte vervolgens terstond verwees naar de crisisdienst, die de patiŽnte tijdelijk in behandeling nam, en om het af te sluiten niet met de klinisch psychologe, de behandelaar overlegde maar met de bevriende psychiater, die de patiŽnte na ťťn gesprek had doorverwezen, en haar nauwelijks kende.
Meer

Reageer |  reacties

Millennials missen een ontwikkeld backoffice

De Facebookgeneratie ofwel de millennials (geboren tussen 1980 en 2000) overbevolken onze GGZ. In tien jaar tijds nam bij deze generatie het slikken van antidepressiva met 40% toe. 72.000 zitten er vanwege arbeidsongeschiktheid thuis; in grote meerderheid gaat het om psychische themaís. In de GGZ trakteren wij ze op een etikettenepidemie: dyslexie, ADHD, ADD, hoogbegaafdheid, PTSS, autisme, Asperger, NLD, dyscalculie, borderline.
Meer

Reageer |  reacties

Voorkůmen is beter dan genezen

Denkt u eens na over het volgende rijtje: een jurist, een kantoorbeambte cq boekhouder, een rechtsgeleerde, een leraar, een voormalig metaalarbeider en vakbondsbestuurder, een arts, een jurist, een scheikundige, een voormalig secretaresse, een politicoloog en jurist, een TV-producer, een arts, een econoom, een historicus annex internationale betrekkingen-expert, een socioloog en een politicoloog. Weet u al waar ik op doel? Dat is de achtergrond van de ministers die de afgelopen 40 jaren Volksgezondheid in hun portefeuille hebben gehad.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten