De arts-patiŽnt-Google-relatie

18 september 2014

“Goedemorgen dokter, ik heb op basis van de beoordelingen op Zorgkaartnederland.nl voor uw afdeling gekozen en ik had in een interview gelezen dat u graag per email met uw patiŽnten communiceert. Dat komt goed uit, want ik werk 48 uur per week en ben veel onderweg, dus zo’n telefonisch consult loopt bij mij meestal in de soep. Heel onhandig hoor; ook de assistente van mijn huisarts heeft me wel eens verzocht tussen 11 uur ’s morgens en 3 uur ’s middags stand-by te zijn, omdat de huisarts kon bellen over zoiets futiels als de uitslag van mijn schildklierfunctie. Weet u wat ik in die 4 uur allemaal aan het doen ben? Ik kan toch niet continu naast mijn telefoon gaan zitten wachten tot die beste man belt, als hij Łberhaupt al belt. Hopeloos ouderwets allemaal. Anyway, waar ik dus voor kom is een sterilisatie, niet zo een waarbij je onder narcose moet, nee, mijn beste vriendinnetje heeft laatst haar eileiders laten pluggen met van die veertjes. Gewoon even tussendoor, in haar lunchpauze! Dat sprak me meteen enorm aan. Ik ben inmiddels 42, heb een schat van een man maar 2 draken van pubers dus no way dat daar nog een kleintje bijkomt. Sowieso, alleen de gedachte al om weer terug te moeten naar die luiers doet me wankelen op mijn benen. Zou wat zijn zeg, begint eindelijk dat glazen plafond in mijn carriŤre wat barsten te vertonen, zou ik weer 3 stappen teruggeworpen worden. Dat gaan we dus niet doen dokter. Enfin, u liep al wat uit dus inmiddels heb ik nog een minuut of 7 voor u om een en ander aan noodzakelijk kwaad te regelen dus zeg het maar: wat moeten we nog doen?”

Nog even bijkomend van dit wat ongebruikelijke begin van een consult leg ik patiŽnte uit hoe de procedure in elkaar steekt en de mogelijke complicaties die erbij kunnen optreden, bespreek ik pro forma de alternatieven, stel wat aanvullende gezondheidsvragen en doe een gynaecologisch onderzoek om geen onverwachte afwijkingen te missen. Vervolgens meld ik dat een sterilisatie voor de vrouw niet in het basispakket zit, maar dat er aanvullende verzekeringen zijn die dit wel tot een bepaald bedrag vergoeden. Ik adviseer haar met haar zorgverzekeraar te overleggen en noem de prijs van de behandeling in ons ziekenhuis. PatiŽnte vraagt of ze me per email op de hoogte kan houden van de uitkomst. Uiteraard kan ik niet meer terug en geef ik haar mijn emailadres.

Drie dagen later verschijnt er een email van haar. “Beste dokter, nogmaals dank voor uw alleraardigste ontvangst en prima bejegening. Ik heb u een online beoordeling gegeven maar het volgende is het geval: in het ziekenhuis X is de procedure €180 goedkoper. Wilt u alstublieft mijn gegevens naar hen toesturen en vragen of ze mij willen inplannen voor de procedure? Zeg er dan meteen even bij dat ik het liefst de 2e helft van week 39 wil, ergens aan het eind van de middag. Alvast bedankt!”

Deze enigszins gechargeerde en geanonimiseerde casus schetst de transitie naar een nieuwe tijd, waarin de patiŽnt niet alleen mondiger maar ook grondiger wordt. Het internet zorgt voor patiŽnt empowerment in optima forma. Bent u er al klaar voor?

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Snor

Het enige geluid dat ik hoor is het getik van de klok. Zo nu en dan springt er een vogeltje uit tevoorschijn, dat een paar keer hard roept. Gelukkig hoef ik daar niets meer mee.Ooit was ik een echt feestbeest, kon ik nachten doorhalen met mijn buurtgenoten. Maar de laatste tijd hoefde ik niet meer zo nodig. Overbodig voelde ik me. Ik was leeg, waar ik ooit v... Meer

Reageer |  reacties

Mensen helpen die Ďde droad effe kwiet biní

Mediant Geestelijke Gezondheidszorg in Twente opende in 2015 de Helmer-Es, een nieuwe High Intensive Care (HIC). Teampsychiater Marije Vermaas voelt zich hier als een vis in het water. Er is ťťn probleem: ze is de enige psychiater op de afdeling, er moet nodig een collega bij. Maar dat is lastig. Veel collega's zien Twente als een uithoek. Ze gooit graag een... Meer

Reageer |  reacties

Deze cliŽnt zit nog steeds in mijn hoofd

AriŽtte van Reekum, psychiater en lid raad van bestuur van GGZ Breburg in Brabant, heeft een open inborst. Niet te beroerd om een fout toe te geven. Toch zit ze soms in een spagaat: een organisatie heeft een structuur en cultuur nodig om open te zijn over fouten en ervan te leren. Maar na een uitzending van Zembla is ze naar de buitenwereld voorzichtiger. ĎH... Meer

Reageer |  reacties