De arts-patiŽnt-Google-relatie

18 september 2014

“Goedemorgen dokter, ik heb op basis van de beoordelingen op Zorgkaartnederland.nl voor uw afdeling gekozen en ik had in een interview gelezen dat u graag per email met uw patiŽnten communiceert. Dat komt goed uit, want ik werk 48 uur per week en ben veel onderweg, dus zo’n telefonisch consult loopt bij mij meestal in de soep. Heel onhandig hoor; ook de assistente van mijn huisarts heeft me wel eens verzocht tussen 11 uur ’s morgens en 3 uur ’s middags stand-by te zijn, omdat de huisarts kon bellen over zoiets futiels als de uitslag van mijn schildklierfunctie. Weet u wat ik in die 4 uur allemaal aan het doen ben? Ik kan toch niet continu naast mijn telefoon gaan zitten wachten tot die beste man belt, als hij Łberhaupt al belt. Hopeloos ouderwets allemaal. Anyway, waar ik dus voor kom is een sterilisatie, niet zo een waarbij je onder narcose moet, nee, mijn beste vriendinnetje heeft laatst haar eileiders laten pluggen met van die veertjes. Gewoon even tussendoor, in haar lunchpauze! Dat sprak me meteen enorm aan. Ik ben inmiddels 42, heb een schat van een man maar 2 draken van pubers dus no way dat daar nog een kleintje bijkomt. Sowieso, alleen de gedachte al om weer terug te moeten naar die luiers doet me wankelen op mijn benen. Zou wat zijn zeg, begint eindelijk dat glazen plafond in mijn carriŤre wat barsten te vertonen, zou ik weer 3 stappen teruggeworpen worden. Dat gaan we dus niet doen dokter. Enfin, u liep al wat uit dus inmiddels heb ik nog een minuut of 7 voor u om een en ander aan noodzakelijk kwaad te regelen dus zeg het maar: wat moeten we nog doen?”

Nog even bijkomend van dit wat ongebruikelijke begin van een consult leg ik patiŽnte uit hoe de procedure in elkaar steekt en de mogelijke complicaties die erbij kunnen optreden, bespreek ik pro forma de alternatieven, stel wat aanvullende gezondheidsvragen en doe een gynaecologisch onderzoek om geen onverwachte afwijkingen te missen. Vervolgens meld ik dat een sterilisatie voor de vrouw niet in het basispakket zit, maar dat er aanvullende verzekeringen zijn die dit wel tot een bepaald bedrag vergoeden. Ik adviseer haar met haar zorgverzekeraar te overleggen en noem de prijs van de behandeling in ons ziekenhuis. PatiŽnte vraagt of ze me per email op de hoogte kan houden van de uitkomst. Uiteraard kan ik niet meer terug en geef ik haar mijn emailadres.

Drie dagen later verschijnt er een email van haar. “Beste dokter, nogmaals dank voor uw alleraardigste ontvangst en prima bejegening. Ik heb u een online beoordeling gegeven maar het volgende is het geval: in het ziekenhuis X is de procedure €180 goedkoper. Wilt u alstublieft mijn gegevens naar hen toesturen en vragen of ze mij willen inplannen voor de procedure? Zeg er dan meteen even bij dat ik het liefst de 2e helft van week 39 wil, ergens aan het eind van de middag. Alvast bedankt!”

Deze enigszins gechargeerde en geanonimiseerde casus schetst de transitie naar een nieuwe tijd, waarin de patiŽnt niet alleen mondiger maar ook grondiger wordt. Het internet zorgt voor patiŽnt empowerment in optima forma. Bent u er al klaar voor?

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ĎVeiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteitení dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om Ė in het geval van een ernstig incident of calamiteit Ė een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

FACT-werk en specialistische zorg in ťťn team

ĎBinnen GGZ Noord-Holland-Noord hebben we drie programmaís geschreven die de komende drie jaar hun beslag moeten krijgení, vertelt Marijke van Putten, lid van de raad van bestuur. ĎVoorheen werkten we via twee sporen: de FACT-teams en diagnostisch gerichte specialistische teams. Deze voegen we samen tot geÔntegreerde teams die wijk- en herstelgericht zijn. Teams met ervaringsdeskundigen en IPS-medewerkers die mensen begeleiden naar werk, maar ook met specialistische behandelkennis.í
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten