Kinderen in gevaar door fake fietsers,
fluisterbrommers en
yuppen-canta’s.

13 september 2018

Kunnen onze kinderen nog wel veilig op de fiets naar school? Ben benieuwd naar úw ervaringen maar ik voel me niet meer safe op de hoofdstedelijke fietspaden. De geringste uitwijking of onoplettendheid en je hebt een luid scheldende e-biker in je nek. Éven anticiperend in de rem knijpen of voor mijn part een bescheiden belletje, het is er niet meer bij. Liefst rijden ze op een fiets waar je op het eerste gezicht niets aan ziet: de accu’s kundig in het frame verscholen. Met een arrogante grijns op het gezicht en opvallend vaak zwaar van lijf spoeden ze zich geluidloos over onze fietspaden, niets en niemand ontziend. Hé kale, kijk ‘s uit! En dat terwijl ik toch de illusie had aardig door te rijden op mijn 7-speed Cortina.
Ook de bakfiets, tot voor kort eigenlijk maar een hinderlijk traag obstakel, heeft vleugels gekregen. Moderne kleuters zitten zonder helm in een houten bakje dat met grote snelheid vooruit wordt getrapt over de meest drukke kruispunten. Zonder enige moeite want zwaar ondersteund.
En dan hebben we het nog niet eens over het meest irritante elektrische voertuigje van allemaal: de Biro. Een peperdure Canta-variant met sexy carrosserie en licht metalen velgen. Waar de Canta was bedoeld voor minderbedeelden en –validen spot je de Biro vooral op de lommerrijke fietspaden en trottoirs van Amsterdam-zuid en de Grachtengordel. Voor 15.000 euro is er al een instapmodelletje. Maar, zoals op de site staat: u komt altijd droog aan en mag overal op het trottoir parkeren. En je kunt er al vanaf je zestiende mee door de stad scheuren want een rijbewijs is niet nodig. Cool!
Gisteren nog probeerde een goed geklede veertiger me in zijn kekke Biro’tje voorbij te karren op een veel te smal fietspad. Wat wíl zo’n man? Moet ik de stoep op vluchten? Verdwijnen? Tyf op zeg! Sorry hoor. Rákelings heb ik deze speeltjes al langs argeloos slingerende kinderfietsen zien snellen. Ik stel voor dat we massaal alle Biro-rijders met een enthousiast thumbs-down gaan begroeten.
Het is gewoon wachten op ongelukken met al deze voertuigen want fietspaden zijn er niet op ingericht, niemand verwacht hun snelheid en je hoort ze absoluut niet aankomen.
Zo meldden recent enige grote dagbladen dat het aantal verkeersongevallen met elektrische fietsen dit jaar fors is toegenomen. In de eerste vijf maanden van 2017 waren nog 270 e-bikers betrokken bij ongevallen, in diezelfde periode in 2018 zijn dit er al 341. En volgens traumachirurg Jeroen Poos raken e-bikers vaker ernstig en meervoudig of zelfs dodelijk gewond dan gewone fietsers. Het Centraal Bureau voor de Statistiek maakte bekend dat dit jaar voor het eerst meer fietsers om het leven zijn gekomen dan inzittenden van auto’s, mogelijk samenhangend met de populariteit van de elektrische fiets. En het wordt snel erger want van alle nieuw verkochte velo’s in Nederland heeft ongeveer een derde trapondersteuning. Ook de ANWB waarschuwt: „Automobilisten, houd e-bikers in de gaten. Er zijn er steeds meer, ze zijn snel en letten niet altijd goed op.”
Toegegeven, er is weinig specifieke informatie over het aantal kinderen dat gewond raakt door elektrisch fietsverkeer. Maar jongeren slingeren, letten niet op en zijn kwetsbaar. Tenzij ze misschien gewoon méégaan in de rat race? Op het jeugdjournaal was onlangs te zien dat steeds meer kinderen zélf op de e-bike stappen. Maar of dat nou zo’n goede ontwikkeling is...
Inderdaad, de vraag is of er binnenkort überhaupt nog van die sukkels zijn, oud of jong, die zich een ongeluk blijven trappen op een ordinaire fiets.
Want intussen werkt de rijksdienst voor het wegverkeer naarstig aan goedkeuring van een hele generatie nieuwe elektrisch voortgestuwde ‘personal transporters’ zoals steppen, hover boards, steeds betere en snellere Segways en een elektrisch skateboard dat 40 km/uur kan. Die zie je trouwens al regelmatig in het stadsbeeld verschijnen. Meestal op de rijweg, want het fietspad is te hobbelig. Op zich een grappige aanblik want ook de urban speed-boarders dragen geen skate-outfitje meer maar een heftig wapperend maatpak.

Is dit nu een zuur pleidooi tegen duurzaamheid en innovatie? Iedereen wil toch schone lucht? Alle steden uitstootvrij in 2025? Kan best wezen maar door de opkomst van al deze hippe vehikels zal geen auto minder worden verkocht want ze vormen allemaal een alternatief voor de doodgewone fiets. En we gaan het missen, dat beeld van stevig door weer en wind trappende, of dromerig in de zon slingerende, gezonde Hollandse koters. Onschuldig en veilig, op een fietspad zonder e-geweld. 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Trajectum is óók GGZ-zorg,
óók forensische psychiatrie

Het beeld bestaat dat Trajectum staat voor ‘gehandicaptenzorg'. Dat beeld wil bestuurslid Evert Jan van Maren bijstellen. ‘We richten ons op mensen met een licht verstandelijke beperking, maar altijd in combinatie met GGZ-behandeling en forensische zorg. Het werken op dit snijvlak maakt werken bij Trajectum zo interessant, juist ook voor mensen uit de GGZ.'V... Meer

Reageer |  reacties

Het trieste bestaan van het inactieve
geslachtsorgaan

Hoe ik in deze situatie terecht ben gekomen, weet ik niet precies. Volgens mij had het niet zozeer te maken met goesting, dan wel met eenzaamheid. In het deurgat kijken twee gezichten in mijn richting: een bleekbroos meisje onder invloed en een wellicht niet zo oude, maar afgeleefde pooier.‘Hoe heet jij?' vraag ik aan het meisje. Ze antwoordt niet.‘Je hebt e... Meer

Reageer |  reacties

Navel als troostputje

Ik besteed alleen aandacht aan mijn navel als ik eenzaam ben. Het kuiltje in mijn buikheuvel is een relict uit de mooiste tijd van mijn leven. Mijn navelvorm heet een innie; een ovale of ronde holte. Er zijn ook mensen met een outie, een bolletje of een knoopje. Mijn innie vult zich soms met navelpluis, het mooiste woord voor viezigheid dat ik ken. De binnen... Meer

Reageer |  reacties