Nepemotionist en nepsocialist

16 april 2015

Diederik Samson heeft stage gelopen bij de thuiszorg van Spijkenisse (ik wist niet dat hij in opleiding tot wijkverpleegkundige was). Iedereen in Nederland moet weten dat de leider van de PvdA nu hij politiek in het nauw is gedreven op een goedkope manier goede sier wil maken met de zorg, een domein dat mede onder zijn verantwoordelijkheid zucht en steunt onder een toenemende bureaucratie (afvinkcultuur) en lijdt onder de macht van de zorgverzekeraars. De PvdA heeft al jaren niet geluisterd naar de geluiden uit het veld: wijkverpleegkundigen die vertellen geen tijd meer te hebben op een menselijke manier zorg te bieden, huisartsen die laten weten alleen nog tijd hebben om op te schrijven wat ze voor een patiŽnt zouden hebben kunnen doen als ze er de tijd voor hadden, en werkers in de GGZ die laten weten dat het onzinnig is te denken dat hun psychiatrische werk ook door de buurvrouw aan de keukentafel kan worden gedaan (Minister Schippers) of vervangen kan worden door hardlopen en vegetarisch eten (Marleen Barth, voorzitter van de Eerste Kamerfractie van de PvdA). 

Alles waar de overheid de sector van de gezondheidszorg de laatste 10 jaar mee heeft geteisterd: de toenemende macht van de zorgverzekeraar, de bijna perverse behoefte aan transparantie en de marktwerking, mogen van Samson nu overboord gezet worden. Volgens Samson is de fundamentele bedreiging voor de nieuwe zorg ‘de beheerszucht en bureaucratie van de zorginstellingen en met name die van de zorgverzekeraars’. 

Samson laat onvermeld dat hij en zijn partij aan de leiband van de VVD hebben gewerkt aan het ontstaan van een stelsel waarin een goede werker in de zorg bijna niet meer kan werken. Het is behoorlijk goedkoop - en doorzichtig - op het moment dat de coalitie tussen de VVD en PvdA onder spanning staat, stelling te nemen tegen het beleid van Minister Schippers en zijn ‘eigen’ staatsecretaris van Rijn om zo aan links Nederland te laten zien dat hij er voor de gewone mensen is. Samson vertelt zijn ‘eerlijke verhaal’ en zijn (nep)emoties meestal op het moment dat hij politiek in het nauw is. In andere tijden hoor je hem niet. 

Het heeft me verbaasd dat er zo weinig ophef is ontstaan over zijn plotselinge en doorzichtige nieuwe inzichten. Ieder weldenkend mens kan doorzien dat hij een nepsocialist is die gebruik maakt van nepemoties om zijn hachje te redden. Een poosje geleden nam ik me na een reis door de gezondheidszorg van Tanzania voor niet meer te klagen en alleen nog maar blij te zijn met (de gezondheidszorg in) Nederland. Maar de hypocrisie en het opportunisme van mensen als Diederik Samson tarten me zo zeer dat me dat niet-klagen moeite kost. Ik kan het er natuurlijk op houden dat Samson echt tot andere inzichten is gekomen en het gaat opnemen voor de linkse mensen, maar ik vrees toch met grote vreze dat deze inzichten zo gauw de verkiezingsbuit binnen is, smelten als sneeuw voor de zon en de teloorgang van de gezondheidszorg aan diezelfde linkse mensen wordt verkocht als een goede richting in de ontwikkeling van zelfredzaamheid en bevordering van de onderlinge solidariteit. 

Mooi toch?

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Kind te zijn

De schoolarts die je af en toe onderzocht en die zei dat je op je hand moest blazen en dan tot je verbazing je broek naar beneden trok om te controleren of je ballen wel ingedaald waren. Lange tijd wist ik niet anders dan dat over de jeugdzorg en ik ging ervan uit dat het altijd zo was gebleven. De jeugdzorg breidde zich echter geruisloos uit, nestelde zich ... Meer

Kinderen in gevaar door fake fietsers,
fluisterbrommers en
yuppen-cantaís.

Kunnen onze kinderen nog wel veilig op de fiets naar school? Ben benieuwd naar ķw ervaringen maar ik voel me niet meer safe op de hoofdstedelijke fietspaden. De geringste uitwijking of onoplettendheid en je hebt een luid scheldende e-biker in je nek. …ven anticiperend in de rem knijpen of voor mijn part een bescheiden belletje, het is er niet meer bij. Liefs... Meer

Reageer |  reacties

Ze werden geslagen en ik deed niets

Eigenlijk heb ik het wel geweten. Als Mark me zijn verhaal vertelt, kan ik niet anders dan bedenken dat ik het eigenlijk wel heb geweten. Niet alles natuurlijk, maar toch. Ik had iets moeten doen. Mark is net zo oud als mijn oudste zoon, nu twintig. Zijn broertje is twee jaar jonger en daarmee net zo oud als mijn dochter. Ik ken ze alle twee al vanaf hun geb... Meer

Reageer |  reacties