Kamervragen naar de bekende weg

19 november 2015

Pia Dijkstra (lid van D66) heeft eind oktober aan de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport vragen gesteld over het bericht dat een GGZ-instelling geweigerd heeft nog langer VGZ-klanten te behandelen toen het plafond van het met de zorgverzekeraar afgesproken budget was bereikt. Haar vragen hebben allemaal betrekking op zaken die de zorgaanbieders betreffen, zoals ‘vind u het terecht dat een patiŽnt aan het einde van het jaar niet meer terechtkan bij de arts van zijn voorkeur?’ of wordt nog wel voldaan aan de zorgplicht als een patiŽnt niet bij een door de verzekeraar gecontracteerde aanbieder terechtkan? En mag een zorgaanbieder weigeren om patiŽnten te behandelen, indien er sprake is van een contractueel overeengekomen doorleverplicht met de zorgverzekeraar? Geen van de vragen heeft betrekking op het gegeven dat de zorgverzekeraar de instelling onvoldoende budget geeft om zijn patiŽnten het hele jaar door te blijven behandelen. Deze vragen zijn exemplarisch voor de verbazing die politici steeds overvalt als zij de gevolgen van hun beleid zien (maar zij zich kennelijk niet willen realiseren dat zij zelf dat beleid hebben gemaakt). Zo is het bijzonder dat Wilders zo fulmineert tegen de stroom vluchtelingen, omdat hij zelf heeft bijgedragen aan een beleid dat dat mogelijk maakte (nou ja zo bijzonder is het niet, want het gekrakeel levert hem veel kiezers op). 

Politici hebben van alles bedacht om het budget van de gezondheidszorg te beheersen. Een van de pijlers waarop het beleid is gebaseerd, is de marktwerking en daarmee samenhangend de onderhandelingen over het volume en de prijs van de behandelingen. Een andere pijler is dat de zorgverzekeraars willen bepalen welke diagnoses wel en niet mogen worden gesteld, en ook wie de mensen mogen behandelen die een diagnose hebben gekregen die de zorgverzekeraar welgevallig is. En tot slot is het natuurlijk van groot belang dat er door de zorgaanbieders zeer gedetailleerd verantwoording wordt afgelegd (alle zorgaanbieders kunnen de verleiding om de boel op te lichten immers niet weerstaan). Zo deed een zorgverzekeraar laatst een grote ontdekking: er was in een DBC vijf minuten overlap tussen de ene behandelaar en de andere behandelaar. Deze misstand werd direct keihard aangepakt en de hele DBC werd niet betaald. Knap staaltje beheersing van de kosten. De schatting is dat de hele rimram aan bureaucratische maatregelen om de kosten in de zorg te beheersen meer dan drie miljard euro bedraagt. Voor dat bedrag kunnen heel wat patiŽnten van VGZ behandeld worden als VGZ dat geld tenminste aan de zorg zou willen besteden. 

Om terug te komen op de verbazing van mevrouw Dijkstra. Haar vragen moeten door de minister met ja worden beantwoord. Ja het is terecht dat een patiŽnt aan het einde van het jaar niet meer terecht kan bij een zorgverzekeraar als het budget op is. Ik vermoed dat geen garagehouder bereid zou zijn zomerbanden gratis te vervangen voor winterbanden als het budget winterbanden dat hem door Profile Tyre Insurance ter beschikking is gesteld, op is. En ja de zorgverzekeraar heeft de verplichting te regelen dat de patiŽnt terecht kan bij de arts van zijn keuze. Dat is werkelijk niet ingewikkeld.

Alle zorgaanbieders worden inmiddels tureluurs van al die maatregelen die bedoeld zijn om de kosten te verminderen, en hun patiŽnten lijden er onder. Alleen de zorgverzekeraars lachen in hun vuistje want zij bouwden grote reserves op. Niemand weet wat ze daarmee doen (behalve in heel mooie kantoren werken). En de politici zullen zich blijven verbazen over de nadelige gevolgen van hun beleid. Zij kunnen helaas niet beter. 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zoín foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ĎVeiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteitení dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om Ė in het geval van een ernstig incident of calamiteit Ė een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten