Kamervragen naar de bekende weg

19 november 2015

Pia Dijkstra (lid van D66) heeft eind oktober aan de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport vragen gesteld over het bericht dat een GGZ-instelling geweigerd heeft nog langer VGZ-klanten te behandelen toen het plafond van het met de zorgverzekeraar afgesproken budget was bereikt. Haar vragen hebben allemaal betrekking op zaken die de zorgaanbieders betreffen, zoals ‘vind u het terecht dat een patiŽnt aan het einde van het jaar niet meer terechtkan bij de arts van zijn voorkeur?’ of wordt nog wel voldaan aan de zorgplicht als een patiŽnt niet bij een door de verzekeraar gecontracteerde aanbieder terechtkan? En mag een zorgaanbieder weigeren om patiŽnten te behandelen, indien er sprake is van een contractueel overeengekomen doorleverplicht met de zorgverzekeraar? Geen van de vragen heeft betrekking op het gegeven dat de zorgverzekeraar de instelling onvoldoende budget geeft om zijn patiŽnten het hele jaar door te blijven behandelen. Deze vragen zijn exemplarisch voor de verbazing die politici steeds overvalt als zij de gevolgen van hun beleid zien (maar zij zich kennelijk niet willen realiseren dat zij zelf dat beleid hebben gemaakt). Zo is het bijzonder dat Wilders zo fulmineert tegen de stroom vluchtelingen, omdat hij zelf heeft bijgedragen aan een beleid dat dat mogelijk maakte (nou ja zo bijzonder is het niet, want het gekrakeel levert hem veel kiezers op). 

Politici hebben van alles bedacht om het budget van de gezondheidszorg te beheersen. Een van de pijlers waarop het beleid is gebaseerd, is de marktwerking en daarmee samenhangend de onderhandelingen over het volume en de prijs van de behandelingen. Een andere pijler is dat de zorgverzekeraars willen bepalen welke diagnoses wel en niet mogen worden gesteld, en ook wie de mensen mogen behandelen die een diagnose hebben gekregen die de zorgverzekeraar welgevallig is. En tot slot is het natuurlijk van groot belang dat er door de zorgaanbieders zeer gedetailleerd verantwoording wordt afgelegd (alle zorgaanbieders kunnen de verleiding om de boel op te lichten immers niet weerstaan). Zo deed een zorgverzekeraar laatst een grote ontdekking: er was in een DBC vijf minuten overlap tussen de ene behandelaar en de andere behandelaar. Deze misstand werd direct keihard aangepakt en de hele DBC werd niet betaald. Knap staaltje beheersing van de kosten. De schatting is dat de hele rimram aan bureaucratische maatregelen om de kosten in de zorg te beheersen meer dan drie miljard euro bedraagt. Voor dat bedrag kunnen heel wat patiŽnten van VGZ behandeld worden als VGZ dat geld tenminste aan de zorg zou willen besteden. 

Om terug te komen op de verbazing van mevrouw Dijkstra. Haar vragen moeten door de minister met ja worden beantwoord. Ja het is terecht dat een patiŽnt aan het einde van het jaar niet meer terecht kan bij een zorgverzekeraar als het budget op is. Ik vermoed dat geen garagehouder bereid zou zijn zomerbanden gratis te vervangen voor winterbanden als het budget winterbanden dat hem door Profile Tyre Insurance ter beschikking is gesteld, op is. En ja de zorgverzekeraar heeft de verplichting te regelen dat de patiŽnt terecht kan bij de arts van zijn keuze. Dat is werkelijk niet ingewikkeld.

Alle zorgaanbieders worden inmiddels tureluurs van al die maatregelen die bedoeld zijn om de kosten te verminderen, en hun patiŽnten lijden er onder. Alleen de zorgverzekeraars lachen in hun vuistje want zij bouwden grote reserves op. Niemand weet wat ze daarmee doen (behalve in heel mooie kantoren werken). En de politici zullen zich blijven verbazen over de nadelige gevolgen van hun beleid. Zij kunnen helaas niet beter. 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Regelruimte

In 1991 was ik in Kiev. De stad zat in een transitiefase Ė de schraalheid van het Sovjet-communisme was nog zichtbaar en voelbaar op straat. De prachtige oude gebouwen die het Sovjet tijdperk hadden overleefd, stonden al jaren in de steigers. In de restaurants was overdaad - met name dŠŠr waar de voormalige Sovjet-bobo's zich niet geneerden om hun, op dubieu... Meer

Reageer |  reacties

De slechtste chirurg van Nederland

Wat een nachtmerrie. Je staat levensgroot op de voorpagina van de New York Times als de slechtste hartchirurg van de stad. Het overkwam dokter Richard Dal Col, een hardwerkende collega met, althans tot op die bewuste dag, een prima reputatie. Zo'n dokter die gewoon probeerde al zijn patiŽnten te helpen: of ze nou rijk waren, arm, fit of juist doodziek. All c... Meer

Reageer |  reacties

De vierde roman van Kafka

Kafka schreef drie romans (Het Slot, Het Proces en Amerika). Ze lijken sterk op elkaar met hun sombere wereldbeeld en de afstandelijke lichte humor. Wie bijvoorbeeld ĎHet slot' van Franz Kafka leest, krijgt al snel het beangstigende gevoel in een wereld te leven waar voor hem of haar geen plaats is, een dystopie. In de roman vertoeft landmeter K. in een dorp... Meer

Reageer |  reacties