Als het golft komt het goed?

8 januari 2015

‘Als het golft dan golft het goed
niet te stuiten, niet te sturen
duurt het dagen, duurt het uren
als het golft dan golft het goed’,

zong Huub van der Lubbe van De Dijk op plaats 678 van de TOP2000, de lijst der lijsten van de hedendaagse popmuziek. Ik moest bij het horen van dit mooie lied onwillekeurig denken aan de veranderingen in de zorg (en de taal die erbij hoort). ‘De maatschappij verandert en de zorg verandert mee’, hoorde ik in een radiobericht van de overheid om de burger ervan te doordringen dat de zorg verandert, mee verandert met de verandering in de samenleving en alles de goede kant op gaat. De overheid probeert zo aan haar burgers duidelijk te maken dat de hele transitie van zorg (de grootste verandering in het Nederlandse zorgstelsel ooit) er op gericht is de zorg kwalitatief beter en beter bereikbaar te maken en dat men gerust kan zijn, dat het echt allemaal goed komt. Of dat het ook het geval zal zijn, moeten we afwachten. De gemeentes zijn er nog niet klaar voor, maar de zorg voor kwetsbare mensen kan niet wachten. Dus moeten we wel waakzaam zijn bij alles wat ons te wachten staat.

De laatste jaren zijn er steeds meer woorden en slogans geÔntroduceerd om de burger in slaap te doezelen, om de tuin te leiden of in het beste geval echt te doen geloven dat het allemaal goed komt. Woorden als:
vernieuwingsagenda als er fors bezuinigd moet worden,
implementatietrajecten als zaken moeten worden ingevoerd die nooit van de grond gaan komen,
transitie als er onheilspellende veranderingen aan zitten te komen,
challenges als je in iets waar je huizenhoog tegenop ziet een uitdaging moet zien,
en ga zo maar door.

De slogan die het beste illustreert hoe de overheid te werk gaat, is die van de belastingdienst:
‘Leuker kunnen we het niet maken wel makkelijker’.

Iedereen weet wat dat betekent. Maar misschien is het niet verstandig cynisch te zijn en moeten we de veranderingen in de zorg (met uitzondering van de positie van de zorgverzekeraars, waar niemand anders dan de zorgverzekeraars zelf wijzer van worden) zien als een kans, als een uitdaging om het inderdaad beter te maken en het tij van regels, controle, bureaucratie, verantwoording afleggen en afvinken achter ons te laten. Misschien ontstaat door de regelvrijheid de ruimte zorg op maat te gaan leveren aan mensen die het hard nodig hebben. 

Ik deed lacherig over het zogenoemde keukentafelgesprek met de toekomstige klanten, maar het fenomeen wijst er in ieder geval op dat zorg over mensen gaat en niet over schadelast(jaren). Ik was onlangs in Tanzania en sprak daar met gezondheidswerkers en bezocht de instellingen waar zij werken. Ik was in het academische ziekenhuis van Moshi waar de patiŽnten op de gang liggen en de meest elementaire dingen afwezig zijn, of gewoon niet werken en was er van onder de indruk hoe de mensen van niets iets kunnen maken. Ik besloot heel lang niet meer te klagen over onze omstandigheden en te blijven proberen van iets nog meer iets te maken. Het grote voordeel van een transitie (of hoe je het ook noemt) is dat het beweegt, en onthoudt: ‘Als het golft dan golft het goed’; en misschien komt het ook wel goed. 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Snor

Het enige geluid dat ik hoor is het getik van de klok. Zo nu en dan springt er een vogeltje uit tevoorschijn, dat een paar keer hard roept. Gelukkig hoef ik daar niets meer mee.Ooit was ik een echt feestbeest, kon ik nachten doorhalen met mijn buurtgenoten. Maar de laatste tijd hoefde ik niet meer zo nodig. Overbodig voelde ik me. Ik was leeg, waar ik ooit v... Meer

Reageer |  reacties

Mensen helpen die Ďde droad effe kwiet biní

Mediant Geestelijke Gezondheidszorg in Twente opende in 2015 de Helmer-Es, een nieuwe High Intensive Care (HIC). Teampsychiater Marije Vermaas voelt zich hier als een vis in het water. Er is ťťn probleem: ze is de enige psychiater op de afdeling, er moet nodig een collega bij. Maar dat is lastig. Veel collega's zien Twente als een uithoek. Ze gooit graag een... Meer

Reageer |  reacties

Deze cliŽnt zit nog steeds in mijn hoofd

AriŽtte van Reekum, psychiater en lid raad van bestuur van GGZ Breburg in Brabant, heeft een open inborst. Niet te beroerd om een fout toe te geven. Toch zit ze soms in een spagaat: een organisatie heeft een structuur en cultuur nodig om open te zijn over fouten en ervan te leren. Maar na een uitzending van Zembla is ze naar de buitenwereld voorzichtiger. ĎH... Meer

Reageer |  reacties