prof. dr. R. (Roel) Verheul

Roel Verheul is voorzitter Raad van Bestuur van de Viersprong, landelijk instituut voor persoonlijkheidsproblematiek. Hij studeerde Psychologie aan de Rijksuniversiteit Leiden en promoveerde in 1997 aan de Universiteit van Amsterdam. Vanaf 2002 is hij werkzaam bij de Viersprong, eerst als projectmanager academisering en later als manager van het Viersprong Institute for Studies on Personality Disorders (VISPD). In 2007 werd hij voorzitter van de Raad van Bestuur. Sinds 2003 is hij tevens als bijzonder hoogleraar Persoonlijkheidsstoornissen verbonden aan de Universiteit van Amsterdam.

Roel Verheul vervult diverse nevenfuncties, zoals bestuurslid van GGZ Nederland en lid van de Gezondheidsraad (commissie Hoogspecialistische zorg). In het verleden is hij o.a. voorzitter geweest van de Werkgroep Multidisciplinaire Richtlijn Persoonlijkheidsstoornissen, lid Raad van Toezicht Kenniscentrum Persoonlijkheidsstoornissen, lid van de DSM-5 werkgroep persoonlijkheid en persoonlijkheidsstoornissen en bestuurslid van de stichting Topklinische GGZ.
Met regelmaat schrijft hij blogs op de website van Zorgvisie. Zijn wetenschappelijke publicaties zijn te vinden op http://www.deviersprong.nl/nieuws/publicaties.html

 

Opinie door Roel Verheul:

Laten we de DSM-5 koesteren!

13 februari 2013

Psychologen en psychiaters maken zich frequent schuldig aan DSM bashing.
Lees meer >>

Reageer |  reacties


  

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geen personalised medicine zonder personomics

Het is de nieuwe heilige graal: personalised medicine. De leek die erover hoort, denkt al snel dat het walhalla binnen handbereik is. Nog even, en de dokter kan een behandeling geven die helemaal op jouzelf is toegesneden. Zou het?

Big data Het heet natuurlijk niet voor niets personalised medicine, en niet gepersonaliseerde zorg; al is de Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra NFU niet zo stellig in dit onderscheid. De toelichting op dit begrip begint de NFU met de zinnen: ‘Precies de juiste zorg voor elke individuele patiŽnt, met een minimum aan bijwerkingen, tegen minimale kosten, zo dicht mogelijk bij huis. (...) Daarvoor is een revolutie nodig, zowel in kennisverwerving als in de organisatie van de zorg.’
Meer

Reageer |  reacties

Staat de patiŽnt wel centraal?

Enige tijd geleden sprak ik een vrijgevestigd klinisch psychologe over haar ervaringen binnen de geestelijke gezondheidszorg. Zij vertelde over een depressieve patiŽnte die zij wilde verwijzen naar de crisisdienst van de regionale GGZ-instelling. Zij vertelde dat zij deze patiŽnte niet kon/mocht doorverwijzen, dat de huisarts dat moest doen, maar dat die op vakantie was en zijn waarnemer de patiŽnte eerst wilde zien voordat hij zou kunnen doorverwijzen, dat deze waarnemer deze patiŽnte niet wilde doorverwijzen, omdat hij het met de diagnose niet eens was, dat de psychologe de patiŽnte toen presenteerde aan een bevriende psychiater, die patiŽnte vervolgens terstond verwees naar de crisisdienst, die de patiŽnte tijdelijk in behandeling nam, en om het af te sluiten niet met de klinisch psychologe, de behandelaar overlegde maar met de bevriende psychiater, die de patiŽnte na ťťn gesprek had doorverwezen, en haar nauwelijks kende.
Meer

Reageer |  reacties

Millennials missen een ontwikkeld backoffice

De Facebookgeneratie ofwel de millennials (geboren tussen 1980 en 2000) overbevolken onze GGZ. In tien jaar tijds nam bij deze generatie het slikken van antidepressiva met 40% toe. 72.000 zitten er vanwege arbeidsongeschiktheid thuis; in grote meerderheid gaat het om psychische thema’s. In de GGZ trakteren wij ze op een etikettenepidemie: dyslexie, ADHD, ADD, hoogbegaafdheid, PTSS, autisme, Asperger, NLD, dyscalculie, borderline.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten