Geen personalised medicine zonder personomics

19 oktober 2017

Het is de nieuwe heilige graal: personalised medicine. De leek die erover hoort, denkt al snel dat het walhalla binnen handbereik is. Nog even, en de dokter kan een behandeling geven die helemaal op jouzelf is toegesneden. Zou het?

Big data
Het heet natuurlijk niet voor niets personalised medicine, en niet gepersonaliseerde zorg; al is de Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra NFU niet zo stellig in dit onderscheid. De toelichting op dit begrip begint de NFU met de zinnen: ‘Precies de juiste zorg voor elke individuele patiŽnt, met een minimum aan bijwerkingen, tegen minimale kosten, zo dicht mogelijk bij huis. (...) Daarvoor is een revolutie nodig, zowel in kennisverwerving als in de organisatie van de zorg.’
Aan die revolutie in de kennisverwerving wordt al gewerkt – deels. Tegenwoordig is het Big Data all over the place; dat gaat altijd over kwantificeerbare gegevens, medische data waar je aan kunt rekenen. Natuurlijk is het een fijne ambitie om het one size fits all te vervangen door medicatie op maat. Maar als je ernaar streeft ‘precies de juiste zorg’ te bieden aan ‘elke individuele patiŽnt’, ben je er niet met geÔndividualiseerde farmacotherapie.

Personomics
PatiŽnten zijn meer dan een verzameling biologische mechanismen en hun interacties; ze zijn ook unieke mensen met high-personalised verlangens, die leven in een high-personalised omgeving. Deze persoonlijke omgevingsinvloeden zijn onmisbaar voor het ontwikkelen van succesvolle gepersonaliseerde zorg.
‘While genomics, proteomics, pharmacogenomics, metabolomics, and epigenomics promise enhanced diagnostics and therapeutics, understanding the unique circumstances of the person — what may be called personomics — is at least as critical to patient care’, schrijft cardioloog Roy Ziegelstein (John Hopkins). Het gaat dan om iemands psychologische, sociale, economische, culturele en gedragskenmerken. En daarbij gaat het ook om de vraag: wat wil een patiŽnt zelf?
Zelfs patiŽnten met dezelfde diagnose kunnen behoefte hebben aan ondersteuning bij heel verschillende problemen. Neuroloog Bas Bloem illustreert dat (vanaf 8:00) door de prioriteitenlijstjes van twee patiŽnten met Parkinson naast elkaar te leggen. De een wil graag hulp als het gaat om spreken, kauwen en slikken, speekselverlies en voeding. De ander heeft vooral problemen met het geheugen, slapen, vrijetijdsbesteding, aandacht voor het werk en de motoriek. Dat kun je als arts niet uit objectieve cijfers afleiden; dat zul je toch echt van de patiŽnt zelf moeten horen.

Biografie
De Nationale Wetenschapsagenda heeft een route ‘Personalised medicine: uitgaan van het individu’. Daarbij staat onder het kopje ‘Goede communicatie en educatie’ dat ‘artsen en andere zorgprofessionals’ de patiŽnt dienen te ‘informeren en te motiveren’, om ‘samen met de patiŽnt te beslissen over mogelijke behandelingen’. Oftewel: wij leggen uit, en op grond van onze informatie gaan we samen beslissen. Die positie – wij leggen uit, en op grond van onze informatie gaan we samen beslissen – verdienen patiŽnten net zo goed.
PatiŽnten zijn meer dan alleen ziektedragers en targets van medische interventies. Ze zijn ook mensen met persoonlijke ervaringen en verlangens, met een eigen biografie. Personal medicine die ťcht wil uitgaan van het individu, kan niet zonder personomics.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Snor

Het enige geluid dat ik hoor is het getik van de klok. Zo nu en dan springt er een vogeltje uit tevoorschijn, dat een paar keer hard roept. Gelukkig hoef ik daar niets meer mee.Ooit was ik een echt feestbeest, kon ik nachten doorhalen met mijn buurtgenoten. Maar de laatste tijd hoefde ik niet meer zo nodig. Overbodig voelde ik me. Ik was leeg, waar ik ooit v... Meer

Reageer |  reacties

Mensen helpen die Ďde droad effe kwiet biní

Mediant Geestelijke Gezondheidszorg in Twente opende in 2015 de Helmer-Es, een nieuwe High Intensive Care (HIC). Teampsychiater Marije Vermaas voelt zich hier als een vis in het water. Er is ťťn probleem: ze is de enige psychiater op de afdeling, er moet nodig een collega bij. Maar dat is lastig. Veel collega's zien Twente als een uithoek. Ze gooit graag een... Meer

Reageer |  reacties

Deze cliŽnt zit nog steeds in mijn hoofd

AriŽtte van Reekum, psychiater en lid raad van bestuur van GGZ Breburg in Brabant, heeft een open inborst. Niet te beroerd om een fout toe te geven. Toch zit ze soms in een spagaat: een organisatie heeft een structuur en cultuur nodig om open te zijn over fouten en ervan te leren. Maar na een uitzending van Zembla is ze naar de buitenwereld voorzichtiger. ĎH... Meer

Reageer |  reacties