Exclusieve elitezorg

1 mei 2014

De nieuwste trend in de gezondheidszorg is participatory healthcare: de patiŽnt als partner. Door de patiŽnt de regie te geven over zijn eigen behandeling, moet de zorg beter en democratischer worden. Maar is dat eigenlijk wel haalbaar?

Het Radboudumc experimenteert met technologische snufjes die de patiŽnt een zekere autonomie geven en tegelijkertijd de kwaliteit van zorg meetbaar verbeteren. Daarin is de patiŽnt niet langer meer het lijdend voorwerp in het behandelingstraject, maar een actieve partner die zelf aan de touwtjes trekt. Tegenlicht maakte er een interessante documentaire over.

Op de afdeling REshape & Innovatie van het Radboudumc worden onder leiding van Lucien Engelen allerlei eHealth-technologieŽn ontwikkeld. Een van de uitvindingen van REshape is FaceTalk. Met deze software kan een beveiligde videoverbinding worden gelegd tussen patiŽnt en arts of tussen zorgverleners onderling. Het schisisteam in het Radboudumc maakt er al volop gebruik van om controles bij kinderen met schisis uit te voeren. REshape wil de patiŽnt uitrusten met apps en apparaten om je eigen data mee te verzamelen en uit te lezen. Om mensen daarbij te helpen, is het Radboudumc begonnen met Hereismydata. Dit online platform is bedoeld om alle gegevens te verzamelen, inzichtelijk te maken en patiŽnten de kans te geven om die data zelf te beheren.

Niet iedereen zal die rol op zich kunnen of willen nemen. Het kunnen omgaan met die apps en data, het maken van weloverwogen beslissingen over gezondheid en ziekte, vereist bepaalde cognitieve vaardigheden, gezondheidsvaardigheden, motivatie en inzet. Nederland telt anderhalf miljoen laaggeletterden. Hoe gaan die hun eigen data beheren? Vallen die dan buiten de boot? 

Geld is een andere factor. Een moeder in de bijstand met drie kinderen zal zich geen dure iPad kunnen veroorloven. Krijgen we straks exclusieve elitezorg voor hoogopgeleide, mondige zorgconsumenten? Nu al waarschuwen wetenschappers als prof. dr. Jan de Maeseneer, hoogleraar huisartsgeneeskunde, voor sociale onrechtvaardigheid in de zorg. Als de patiŽnt de regie over de eigen zorg krijgt, mag extra ondersteuning voor maatschappelijk kwetsbare groepen niet ontbreken.

Ziekenhuizen zijn nog lang niet klaar voor de cultuuromslag die Lucien Engelen wil bewerkstelligen. Die moet in alle gelederen draagvlak krijgen: van telefoniste tot chirurg. Dat is ook in het Radboudumc nog geen realiteit. Daarnaast speelt er een financieel probleem. Participatory healthcare staat op gespannen voet met de productie die een ziekenhuis moet draaien om financieel overeind te blijven. Als de patiŽnt zelf mag bepalen welke zorg hij wil, dan zou dat wel eens kunnen leiden tot minder invasieve zorg, minder diagnostiek, minder screening en dus minder opbrengsten. Welk ziekenhuis durft die keuze te maken? 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Staat de patiŽnt wel centraal?

Enige tijd geleden sprak ik een vrijgevestigd klinisch psychologe over haar ervaringen binnen de geestelijke gezondheidszorg. Zij vertelde over een depressieve patiŽnte die zij wilde verwijzen naar de crisisdienst van de regionale GGZ-instelling. Zij vertelde dat zij deze patiŽnte niet kon/mocht doorverwijzen, dat de huisarts dat moest doen, maar dat die op vakantie was en zijn waarnemer de patiŽnte eerst wilde zien voordat hij zou kunnen doorverwijzen, dat deze waarnemer deze patiŽnte niet wilde doorverwijzen, omdat hij het met de diagnose niet eens was, dat de psychologe de patiŽnte toen presenteerde aan een bevriende psychiater, die patiŽnte vervolgens terstond verwees naar de crisisdienst, die de patiŽnte tijdelijk in behandeling nam, en om het af te sluiten niet met de klinisch psychologe, de behandelaar overlegde maar met de bevriende psychiater, die de patiŽnte na ťťn gesprek had doorverwezen, en haar nauwelijks kende.
Meer

Reageer |  reacties

Millennials missen een ontwikkeld backoffice

De Facebookgeneratie ofwel de millennials (geboren tussen 1980 en 2000) overbevolken onze GGZ. In tien jaar tijds nam bij deze generatie het slikken van antidepressiva met 40% toe. 72.000 zitten er vanwege arbeidsongeschiktheid thuis; in grote meerderheid gaat het om psychische themaís. In de GGZ trakteren wij ze op een etikettenepidemie: dyslexie, ADHD, ADD, hoogbegaafdheid, PTSS, autisme, Asperger, NLD, dyscalculie, borderline.
Meer

Reageer |  reacties

Voorkůmen is beter dan genezen

Denkt u eens na over het volgende rijtje: een jurist, een kantoorbeambte cq boekhouder, een rechtsgeleerde, een leraar, een voormalig metaalarbeider en vakbondsbestuurder, een arts, een jurist, een scheikundige, een voormalig secretaresse, een politicoloog en jurist, een TV-producer, een arts, een econoom, een historicus annex internationale betrekkingen-expert, een socioloog en een politicoloog. Weet u al waar ik op doel? Dat is de achtergrond van de ministers die de afgelopen 40 jaren Volksgezondheid in hun portefeuille hebben gehad.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten