Exclusieve elitezorg

1 mei 2014

De nieuwste trend in de gezondheidszorg is participatory healthcare: de patiŽnt als partner. Door de patiŽnt de regie te geven over zijn eigen behandeling, moet de zorg beter en democratischer worden. Maar is dat eigenlijk wel haalbaar?

Het Radboudumc experimenteert met technologische snufjes die de patiŽnt een zekere autonomie geven en tegelijkertijd de kwaliteit van zorg meetbaar verbeteren. Daarin is de patiŽnt niet langer meer het lijdend voorwerp in het behandelingstraject, maar een actieve partner die zelf aan de touwtjes trekt. Tegenlicht maakte er een interessante documentaire over.

Op de afdeling REshape & Innovatie van het Radboudumc worden onder leiding van Lucien Engelen allerlei eHealth-technologieŽn ontwikkeld. Een van de uitvindingen van REshape is FaceTalk. Met deze software kan een beveiligde videoverbinding worden gelegd tussen patiŽnt en arts of tussen zorgverleners onderling. Het schisisteam in het Radboudumc maakt er al volop gebruik van om controles bij kinderen met schisis uit te voeren. REshape wil de patiŽnt uitrusten met apps en apparaten om je eigen data mee te verzamelen en uit te lezen. Om mensen daarbij te helpen, is het Radboudumc begonnen met Hereismydata. Dit online platform is bedoeld om alle gegevens te verzamelen, inzichtelijk te maken en patiŽnten de kans te geven om die data zelf te beheren.

Niet iedereen zal die rol op zich kunnen of willen nemen. Het kunnen omgaan met die apps en data, het maken van weloverwogen beslissingen over gezondheid en ziekte, vereist bepaalde cognitieve vaardigheden, gezondheidsvaardigheden, motivatie en inzet. Nederland telt anderhalf miljoen laaggeletterden. Hoe gaan die hun eigen data beheren? Vallen die dan buiten de boot? 

Geld is een andere factor. Een moeder in de bijstand met drie kinderen zal zich geen dure iPad kunnen veroorloven. Krijgen we straks exclusieve elitezorg voor hoogopgeleide, mondige zorgconsumenten? Nu al waarschuwen wetenschappers als prof. dr. Jan de Maeseneer, hoogleraar huisartsgeneeskunde, voor sociale onrechtvaardigheid in de zorg. Als de patiŽnt de regie over de eigen zorg krijgt, mag extra ondersteuning voor maatschappelijk kwetsbare groepen niet ontbreken.

Ziekenhuizen zijn nog lang niet klaar voor de cultuuromslag die Lucien Engelen wil bewerkstelligen. Die moet in alle gelederen draagvlak krijgen: van telefoniste tot chirurg. Dat is ook in het Radboudumc nog geen realiteit. Daarnaast speelt er een financieel probleem. Participatory healthcare staat op gespannen voet met de productie die een ziekenhuis moet draaien om financieel overeind te blijven. Als de patiŽnt zelf mag bepalen welke zorg hij wil, dan zou dat wel eens kunnen leiden tot minder invasieve zorg, minder diagnostiek, minder screening en dus minder opbrengsten. Welk ziekenhuis durft die keuze te maken? 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ĎVeiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteitení dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om Ė in het geval van een ernstig incident of calamiteit Ė een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

FACT-werk en specialistische zorg in ťťn team

ĎBinnen GGZ Noord-Holland-Noord hebben we drie programmaís geschreven die de komende drie jaar hun beslag moeten krijgení, vertelt Marijke van Putten, lid van de raad van bestuur. ĎVoorheen werkten we via twee sporen: de FACT-teams en diagnostisch gerichte specialistische teams. Deze voegen we samen tot geÔntegreerde teams die wijk- en herstelgericht zijn. Teams met ervaringsdeskundigen en IPS-medewerkers die mensen begeleiden naar werk, maar ook met specialistische behandelkennis.í
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten