Dr. Dick de Hoop (1946)

Dick de Hoop (1946) is sinds eind 2009 gepensioneerd dermatoloog. Hij studeerde geneeskunde aan de VU en volgde de opleiding tot dermatoloog in Dijkzigt Ziekenhuis te Rotterdam. Na zijn opleiding was hij werkzaam in Ziekenhuis Gelderse Vallei. In de jaren 80 van de vorige eeuw richtte hij samen met zijn maten het Psoriasis Dagbehandelingscentrum Midden Nederland (PDBC) op. De laatste jaren was hij werkzaam in het UMCN. Naast het reguliere werk heeft hij vele jaren colleges gegeven aan medisch studenten in Blantyre (Malawi) en in Beira (Mozambique). Thans is hij voorzitter van de Raad van Toezicht van het PDBC en voorzitter van de Stichting Dermatologie Project Mozambique.

 

Opinie door Dick de Hoop:

The Immortal Life of Henrietta Lacks*

11 januari 2012

In het boek “The Immortal Life of Henrietta Lacks” wordt de geschiedenis van de HeLa cel beschreven.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Het bos en het ziekenhuis, een open deur?

22 december 2010

Dat mensen met verschillende belangen concurreren om het gebruik van publieke goederen kan goed duidelijk gemaakt worden door generaliserend te beschouwen hoe er door verschillende mensen naar een bos gekeken wordt.
Lees meer >>

Reageer |  reacties


Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Kind te zijn

De schoolarts die je af en toe onderzocht en die zei dat je op je hand moest blazen en dan tot je verbazing je broek naar beneden trok om te controleren of je ballen wel ingedaald waren. Lange tijd wist ik niet anders dan dat over de jeugdzorg en ik ging ervan uit dat het altijd zo was gebleven. De jeugdzorg breidde zich echter geruisloos uit, nestelde zich ... Meer

Kinderen in gevaar door fake fietsers,
fluisterbrommers en
yuppen-canta’s.

Kunnen onze kinderen nog wel veilig op de fiets naar school? Ben benieuwd naar ķw ervaringen maar ik voel me niet meer safe op de hoofdstedelijke fietspaden. De geringste uitwijking of onoplettendheid en je hebt een luid scheldende e-biker in je nek. …ven anticiperend in de rem knijpen of voor mijn part een bescheiden belletje, het is er niet meer bij. Liefs... Meer

Reageer |  reacties

Ze werden geslagen en ik deed niets

Eigenlijk heb ik het wel geweten. Als Mark me zijn verhaal vertelt, kan ik niet anders dan bedenken dat ik het eigenlijk wel heb geweten. Niet alles natuurlijk, maar toch. Ik had iets moeten doen. Mark is net zo oud als mijn oudste zoon, nu twintig. Zijn broertje is twee jaar jonger en daarmee net zo oud als mijn dochter. Ik ken ze alle twee al vanaf hun geb... Meer

Reageer |  reacties