Dr. Bart Bemelmans (1962)

Bart Bemelmans studeerde Geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Hij promoveerde aan diezelfde universiteit in 1992. Van 1998 t/m 2004 werkte hij als uroloog in het UMC St. Radboud. Op 1 december 2004 werd hij benoemd als gewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit van Amsterdam met als leeropdracht ‘algemene urologie’. Als uroloog maakte hij zowel in het UMC St. Radboud als aan het VU Medisch Centrum deel uit van vele bestuurlijke organen, raden, commissies, opleidings- en scholingsactiviteiten. Als hoogleraar/afdelingshoofd was hij integraal verantwoordelijk voor de afdeling urologie waaronder de patiŽntenzorg, de opleiding van jonge artsen en medisch specialisten en het wetenschappelijk onderzoek. In 2008 verlegde hij als lid van de Raad van Bestuur van de MCA/Gemini Groep de focus van praktische patiŽntenzorg naar ziekenhuisbestuur. Van 2010 tot 2013 was hij lid van de Raad van Bestuur van het SJG Weert. 

Sinds 2013 is hij voorzitter Raad van Bestuur bij het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis Nijmegen. En sinds 2016 is hij ook lid bestuur bij de NVZ (Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen).

 

Opinie door Bart Bemelmans:

'Mijn strategie is simpel: samenwerken'

19 januari 2017

Interview met dr. Bart Bemelmans, voorzitter Raad van Bestuur bij het CWZ Nijmegen.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Het F-woord in de zorg

2 mei 2012

Het F-woord zit in het hoofd van grote ego's, samenwerken zit in het hart van echte professionals!
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Professionele autonomie is passť!

27 november 2011

In een recent themanummer van Medisch Contact en Zorgvisie werd uitvoerig stilgestaan bij wie nou eigenlijk echt verantwoordelijk is voor de kwaliteit van zorg binnen een ziekenhuis: de medisch specialist of de bestuurder.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Staat de patiŽnt wel centraal?

Enige tijd geleden sprak ik een vrijgevestigd klinisch psychologe over haar ervaringen binnen de geestelijke gezondheidszorg. Zij vertelde over een depressieve patiŽnte die zij wilde verwijzen naar de crisisdienst van de regionale GGZ-instelling. Zij vertelde dat zij deze patiŽnte niet kon/mocht doorverwijzen, dat de huisarts dat moest doen, maar dat die op vakantie was en zijn waarnemer de patiŽnte eerst wilde zien voordat hij zou kunnen doorverwijzen, dat deze waarnemer deze patiŽnte niet wilde doorverwijzen, omdat hij het met de diagnose niet eens was, dat de psychologe de patiŽnte toen presenteerde aan een bevriende psychiater, die patiŽnte vervolgens terstond verwees naar de crisisdienst, die de patiŽnte tijdelijk in behandeling nam, en om het af te sluiten niet met de klinisch psychologe, de behandelaar overlegde maar met de bevriende psychiater, die de patiŽnte na ťťn gesprek had doorverwezen, en haar nauwelijks kende.
Meer

Reageer |  reacties

Millennials missen een ontwikkeld backoffice

De Facebookgeneratie ofwel de millennials (geboren tussen 1980 en 2000) overbevolken onze GGZ. In tien jaar tijds nam bij deze generatie het slikken van antidepressiva met 40% toe. 72.000 zitten er vanwege arbeidsongeschiktheid thuis; in grote meerderheid gaat het om psychische thema’s. In de GGZ trakteren wij ze op een etikettenepidemie: dyslexie, ADHD, ADD, hoogbegaafdheid, PTSS, autisme, Asperger, NLD, dyscalculie, borderline.
Meer

Reageer |  reacties

Voorkůmen is beter dan genezen

Denkt u eens na over het volgende rijtje: een jurist, een kantoorbeambte cq boekhouder, een rechtsgeleerde, een leraar, een voormalig metaalarbeider en vakbondsbestuurder, een arts, een jurist, een scheikundige, een voormalig secretaresse, een politicoloog en jurist, een TV-producer, een arts, een econoom, een historicus annex internationale betrekkingen-expert, een socioloog en een politicoloog. Weet u al waar ik op doel? Dat is de achtergrond van de ministers die de afgelopen 40 jaren Volksgezondheid in hun portefeuille hebben gehad.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten