Merel van Dorp

19 juni 2018

Merel van Dorp is journalist en sociaal wetenschapper met als specialisatie risicojeugd en veilig opgroeien. Ze schrijft inhoudelijke achtergrondverhalen en interviews, is dagvoorzitter op congressen over jeugd, werkt als bladenmaker (online en print) en hoofdredacteur van jeugdzorgvakblad JeugdenCo en schrijft een boek over oorzaken en achtergronden van delinquentie en de begeleiding in de praktijk.

Merel legt graag de vinger op de zere plek, maar niet zonder mee te denken of werken aan verandering. Haar missie is om kennis en ervaring rond jeugdhulp en zorg op een inspirerende manier te helpen delen. Ze gelooft dat doorvragen helpt om problemen te verhelderen en oplossingen aan het licht te brengen, en gelooft in de kracht van persoonlijke verhalen en voorbeelden.

Merel voltooide de IPABO te Amsterdam, Journalistiek bij de Hogeschool Windesheim te Zwolle en de master Jeugdstudies (Algemene Sociale Wetenschappen) aan de Universiteit Utrecht.

www.merelvandorp.nl
LinkedIn
Twitter

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Waar oneindigheid ontstaat

Het was iets in die fonkelende ogen van je. Iets waardoor ik het meteen wist. Jij was degene met wie ik oud wilde worden. Al snel werd ik verliefd op elk klein detail van je. Op je houterige geur, op de kuiltjes in je wangen als je lachte. Op onze gesprekken, tot midden in de nacht. Je vertelde me hoe je baalde van al het onrecht in de wereld, dat je een nie... Meer

Reageer |  reacties

Verzuip maar in die soep!

Hij vertelde hoe hij naar zijn auto had lopen zoeken. Hij wist zeker dat hij hem hier had geparkeerd. Hij liep een rondje door de parkeergarage, en toen nog een, allengs ongeruster. Hij was al zeker twintig minuten aan het zoeken – het parkeerkaartje was allang niet meer geldig – toen hij de hulp inriep van de parkeerwachter. De jongen straalde de rust uit v... Meer

Reageer |  reacties

Schurende steentjes

Hij zit er weer. Ik zie alleen zijn achterhoofd met grijs, dik haar. Elke dag rond het middaguur zit hij in z'n eentje op het bankje dat uitkijkt over de vijver die middenin het industrieterrein ligt. Ik bekijk hem vanachter licht getint glas, zeshoog in een kantorencomplex. Ik wiebel op mijn hakken. Hij zit daar om zijn dag te breken en ik ren de hele dag m... Meer

Reageer |  reacties