Wij zijn geen potentiŽle patiŽnten!

26 juni 2014

We worden doodgegooid met leefstijladviezen en bang gemaakt voor ziekten die we mogelijk hebben of krijgen. Preventie en risicoreductie zijn sleutelwoorden in de huidige gezondheidszorg. Ging het er vroeger om weer gezond te worden als je ziek was, nu gaat het er om niet ziek te worden als je gezond bent. Wat betekent dat we allemaal in ťťn klap potentiŽle patiŽnten zijn geworden. Dat maakt ongelukkig en kost een hoop geld.

Onbetaalbaar
Ongelukkig, omdat we bang zijn voor ziekten die we vaak niet zullen krijgen, of waar geen geneesmiddelen voor zijn als we ze daadwerkelijk hebben. Zoals bij ‘de meeste gevreesde ziekte van onze tijd’ Alzheimer het geval is. Preventie en risicoreductie kosten een hoop geld, omdat het maar de vraag is of voorkomen goedkoper is dan genezen.
Zo is preventie van bijvoorbeeld tabaksgerelateerde ziekten op termijn niet goedkoper. Want al die rokers wier leven eerst vroegtijdig in rook opging, blijven nu afgekickt en wel in leven. Ze worden chronisch zieke senioren voor wie de zorg volgens onze overheid ‘onbetaalbaar’ is geworden. Een cynisch voorbeeld? Neem dan de honderdduizenden mensen die nodeloos voor miljoenen aan medicatie slikken, omdat ze tot een ‘risicogroep’ behoren. En dankzij de verscherping van medische normen worden die risicogroepen alleen maar groter.

Pre-alles
Zo geldt een onderdruk tussen de 85 en 89, en een overdruk tussen de 130 en 139, tegenwoordig als ‘prehypertensie’, schrijft de Amerikaanse hoogleraar Gilbert Welch in zijn boek ‘Overdiagnosed – Making people sick in de pursuit of health’. The British Medical Journal meldde begin deze maand dat de prevalentie van pre-diabetes in Engeland de afgelopen acht jaar is verdrievoudigd. Inmiddels lijdt meer dan een derde van de volwassen Engelsen eraan. Pre-kanker bestaat ook al. Het UMC St Radboud gaat de boer op met een kankerpreventiebus. Informatie over roken, drinken, zonnen, bewegen en voeding moet het aantal kankergevallen terugdringen. ’Het bestrijden van kanker als doodsoorzaak nummer ťťn wordt natuurlijk effectiever wanneer we ook kanker kunnen voorkomen. Daar zetten we op in’, aldus hoogleraar Nicoline Hoogerbrugge.

Tja. Je kunt overal wel ‘pre’ voor zetten – en dan? Wat heeft het voor zin om mensen die zich prima voelen de stuipen op het lijf te jagen en, soms ook nog, lastig te vallen met onnodige medicatie die niet alleen duur is, maar vaak ook nog ongewenste werkingen heeft (in het doktersjargon heten dit ‘bijwerkingen’, een onzinnige term)?

PotentiŽle tijdbom
Dan hebben we nog de veelgeprezen imaging, waardoor tumoren in een vroeg stadium opgespoord kunnen worden. Ook tumoren die niet zullen uitgroeien tot een kwaadaardige vorm van kanker.  Maar ja, voor de zekerheid toch maar verwijderen? Dat wil je natuurlijk wel, als kanker doodsoorzaak nummer ťťn is. Niemand loopt graag met een potentiŽle tijdbom in zijn lijf. Om die reden steken ook allerlei Nederlanders de grens over om een full body scan te laten maken. Minister Schippers heeft de Gezondheidsraad gevraagd te onderzoeken onder welke voorwaarden mensen ook in Nederland zo’n scan op eigen kosten kunnen laten maken. En dan, als er ‘iets’ wordt ontdekt? Wordt het vervolgonderzoek dan ook op eigen kosten gedaan, of worden die uit een risicoreductie- of preventiepotje betaald?

Goede zorg
Het kan geen kwaad je te realiseren dat we nog nooit zo gezond zijn geweest als nu, en nog nooit zo’n hoge (misschien wel te hoge?) levensverwachting hebben gehad. Denk daarom drie keer na over preventie, maar investeer wel royaal in (onderzoek naar) goede zorg voor de mensen die het resultaat zijn van medisch succes: dementerende ouderen, chronisch zieken, mensen met (ernstige) beperkingen. En laat de rest lekker met rust, in plaats van ze binnen te harken als potentiŽle patiŽnten. Want dat zijn we niet.


Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zoín foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ĎVeiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteitení dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om Ė in het geval van een ernstig incident of calamiteit Ė een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten