Angela Carper

Angela Carper studeerde geneeskunde aan de Vrije Universiteit, alwaar zij in 2006 afstudeerde. Tevens studeerde ze - een jaar - rechten aan de Universiteit van Amsterdam, nadat haar interesse door het keuzevak ‘gezondheidsrecht’ werd aangewakkerd. Na enige klinische ervaring opgedaan te hebben in de academie, bekwaamde zij zich in de forensische en verslavingsgeneeskunde. Ze is tot op heden werkzaam als forensisch arts bij de GGD van Amsterdam. Daarnaast verricht zij werkzaamheden voor de Nederlandse Transplantatie Stichting.

Twitter @csidokter
www.angelacarper.nl   


Minister Schippers, waar zijn we nou helemaal mee bezig?

29 september 2016

Als ik onze Minister en Staatssecretaris mag geloven, gaat het fantastisch in de zorg. De Prinsjesdag-boodschap is duidelijk: ‘de zorgkosten zijn beteugeld!’ Chapeau. Zal ik alvast de champagne ontkurken? Sigaartje erbij. Hollandsch bitterballetje erbij.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

LokpatiŽnt

16 juni 2016

Mijn grootmoeder kon het zťlf niet eens goed uitspreken, maar de specialisten in het ziekenhuis hadden dan toch echt dť oorzaak van haar langdurige bestaande loopklachten gevonden: het syndroom van Verbiest! Voor mijn gevoel een pure toevalsbevinding, nadat specialisten haar door de diagnostische mangel haalden. Op de rŲntgenfoto’s werd een vernauwing van het wervelkanaal aangetroffen. “Ja, dat wordt opereren, mevrouwtje!”
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Collega's schaam u

12 november 2015

"Ja, heeft u dat recept geschreven? Ik wil graag wat zaken verifiŽren." Aldus de apotheker-assistente, die mij belt over het recept dat ik zojuist uitschreef.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Mijn medische misser

13 mei 2015

Nog niet zo heel lang geleden heb ik iemand – bijna – naar ‘gene zijde’ geholpen.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Weg met de maatschap; op naar het Zweedse model!

22 oktober 2014

Groen van jaloezie zie ik, na elk gesprek met mijn dierbare collega en goede vriendin, werkzaam in Zweden.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zo’n foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ‘Veiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteiten’ dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om – in het geval van een ernstig incident of calamiteit – een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten