Smart patients hebben een ander type dokter nodig

5 februari 2015

Al voor een paar euro kun je thuis een zwangerschapstest doen en binnen vijf minuten weten of je zwanger bent. Dat vinden we nu doodgewoon, maar toen de eerste zwangerschapstest voor thuisgebruik in 1971 werd geÔntroduceerd, was dat groot nieuws. Vrouwen hoefden voortaan niet meer naar de huisarts voor een test, maar konden die gewoon kopen bij de drogist en meteen de uitslag zien! Je zou verwachten dat sindsdien het delen van medische gegevens met patiŽnten en het zelf testen een hoge vlucht heeft genomen, maar nee. PatiŽnten moeten zelfs voor een eenvoudige bloedafname naar het ziekenhuis, terwijl dat veel eenvoudiger kan.  Ze beschikken niet over hun eigen medisch dossier. Ze zijn de laatsten die de resultaten horen van onderzoek en moeten deemoedig wachten – in de wachtkamer, aan de telefoonlijn – totdat de dokter tijd heeft om met hen te praten. Wanneer ze vervolgens op basis van door henzelf vergaarde informatie die dokter bestoken met vragen, weet hij zich geen raad met deze ‘eisende patiŽnten’.

Informatiemonopolie
Er is te veel informatie, en niet-professionals weten niet hoe ze ermee om moeten gaan, is de klacht. Hetzelfde bezwaar klonk toen informatie niet langer werd voorgelezen of in handmatig gekopieerde boeken in zeer beperkte hoeveelheden vermenigvuldigd, maar afgedrukt op papier dat iedereen kon kopen. Johannes Gutenberg vond rond 1445 de drukpers uit, en ontketende daarmee een revolutie: vanaf toen was het informatiemonopolie van de elite gebroken, en die ontwikkeling gaat dankzij internet nog steeds door. Inmiddels kan iedereen die een smartphone heeft – en dat is over vijf jaar 90 procent van de wereldbevolking – daarop alle informatie opzoeken en delen die hij maar wil.

Smartphone als medisch instrument
Daar komt bij dat patiŽnten de smartphone in de toekomst steeds meer zullen gebruiken als een medisch instrument: om (eenvoudige) diagnoses te stellen, zichzelf te monitoren en data te verzamelen. De Amerikaanse cardioloog en onderzoeker Eric Topol beschrijft in zijn boek ‘The patient will see you now’ hoe hij met behulp van een smartphone-ECG kon vaststellen dat een vliegtuigpassagier die zich onwel voelde, een hartaanval had en dat een noodlanding nodig was. Een andere keer gebruikte hij zijn smartphone om bij een flauwgevallen passagier verschillende metingen te doen (ECG, bloeddruk, zuurstofconcentratie in het bloed en hartimaging) waaruit bleek dat deze niet in gevaar verkeerde en het vliegtuig gewoon in de lucht kon blijven. ‘Geen van deze passagiers had een dokter nodig om de diagnose te stellen’ schrijft hij. ‘Het enige wat nodig was, waren de tools om de data te verzamelen.’

Ander type dokter
Daarmee is niet gezegd dat dokters een ander beroep moeten gaan kiezen, maar wel dat zij hun beroep anders moeten gaan uitoefenen. De smartphone brengt onvermijdelijk de smart patient voort, en die vraagt om een ander type dokter: iemand met wie hij een partnership kan aangaan, en die meerwaarde heeft omdat hij als specialist zijn expertise optimaal gebruikt. Een dokter die zijn tijd en energie niet steekt in routinematige handelingen, maar in complexe patiŽnten met multifactoriŽle aandoeningen die zijn volle aandacht en denkvermogen verdienen. PatiŽnten die hij in een virtuele spreekkamer kan zien, of zo nodig thuis kan bezoeken met zijn medische mobile devices in de broekzak. Niet ‘the doctor will see you now’, maar ‘the patient will see you now’. Waarom niet? 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Snor

Het enige geluid dat ik hoor is het getik van de klok. Zo nu en dan springt er een vogeltje uit tevoorschijn, dat een paar keer hard roept. Gelukkig hoef ik daar niets meer mee.Ooit was ik een echt feestbeest, kon ik nachten doorhalen met mijn buurtgenoten. Maar de laatste tijd hoefde ik niet meer zo nodig. Overbodig voelde ik me. Ik was leeg, waar ik ooit v... Meer

Reageer |  reacties

Mensen helpen die Ďde droad effe kwiet biní

Mediant Geestelijke Gezondheidszorg in Twente opende in 2015 de Helmer-Es, een nieuwe High Intensive Care (HIC). Teampsychiater Marije Vermaas voelt zich hier als een vis in het water. Er is ťťn probleem: ze is de enige psychiater op de afdeling, er moet nodig een collega bij. Maar dat is lastig. Veel collega's zien Twente als een uithoek. Ze gooit graag een... Meer

Reageer |  reacties

Deze cliŽnt zit nog steeds in mijn hoofd

AriŽtte van Reekum, psychiater en lid raad van bestuur van GGZ Breburg in Brabant, heeft een open inborst. Niet te beroerd om een fout toe te geven. Toch zit ze soms in een spagaat: een organisatie heeft een structuur en cultuur nodig om open te zijn over fouten en ervan te leren. Maar na een uitzending van Zembla is ze naar de buitenwereld voorzichtiger. ĎH... Meer

Reageer |  reacties