Het 10-minutengesprek

18 mei 2017

Recent mochten mijn vrouw en ik weer eens op audiŽntie komen bij de basisschooldocente van ons zoontje. In de onderwerpregel van het emailbericht werd meteen aan verwachtingsmanagement gedaan: “10-minutengesprek.” Omdat de juf ruim een kwartier uitliep, was er in de hal een mini-wachtkamertje ontstaan waarin gemopperd werd door ťťn van de ouderparen. “Ik begrijp het niet, mensen weten toch dat ze maar 10 minuten hebben? Hoe kan ze dan nu al uitlopen, er waren maar 5 ouders vůůr ons.” Om een en ander in perspectief te zetten probeerde ik nog in te brengen dat ik al tevreden ben als mijn spreekuur aan het einde van de dag niet langer dan half uur uitloopt, maar ik vond geen gewillig oor. Eenmaal binnen liepen we in precies 10 minuten de goede en verbeterpunten van onze kleuter door, waarna het rinkelen van de eierwekker een einde maakte aan het gesprek.

Een Google-search naar de term “10-minutengesprek” levert ruim 32.000 resultaten op. De eerste 100 daarvan staan bol van tips om van beide kanten goed voorbereid het gesprek aan te gaan; in het onderwijs welteverstaan. Na toevoeging van wat medische termen komt er ook een aantal sites met tips om je gesprek met de huisarts beter voor te bereiden. Deze voert gemiddeld bijna 9.000 van deze 10-minutengesprekken per jaar (bron: https://www.lhv.nl/uw-beroep/over-de-huisarts/kerncijfers-huisartsenzorg). Met 8812 huisartsen voeren zij per jaar dus zo’n 70 miljoen 10-minutengesprekken! En dan te bedenken dat de huisartsen hiermee in Nederland 94% van de zorg in de eigen praktijk afhandelen tegen nog geen 4% van het totale zorgbudget, wat neerkomt op 2,7 miljard euro. Zeer recent werd bekend dat in het nieuwe zorgakkoord voor 2018 maximaal 75 miljoen euro beschikbaar is voor verschuiving van zorg naar de eerstelijns-praktijken. Uitgaande van de € 9,23 (!) voor een 10-minutengesprek bij de huisarts betekent dit in het beste (of zo u wilt ergste) geval ruim 8 miljoen extra consulten op het toch al overvolle bord van de huisarts. Zeer terecht dat de huisartsen aan de noodbel trekken; eerder onderzoek van MOVIR liet al zien dat ruim 70% van de huisartsen signalen van overspannenheid bij zichzelf geconstateerd hadden. De titel die Nieuwsuur recent gebruikte om dit aan de kaak stellen (“Help, de dokter verzuipt!”) liet weinig aan de verbeelding over. Bij diverse huisartsen is het kookwekkertje inmiddels al gesignaleerd in de spreekkamer.

Zo’n 20 jaar geleden zal de huisarts nog wel uitgekomen zijn met 10 minuten; patiŽnten waren in het algemeen minder mondig, de prevalentie van stress-gerelateerde klachten was lager, de griep werd gewoon thuis uitgeziekt en tegen het advies van de dokter in gaan was al helemaal not done. Met de opkomst van dr. Google, de toenemende mondigheid van de patiŽnt die waar wil voor zijn premiegeld, het sluiten van veel verpleeg- en verzorgingstehuizen en de gestegen administratieve lasten is gebleken dat die 10 minuten veelal niet meer voldoende zijn. Om het systeem van de huisarts als poortwachter niet in elkaar te laten vallen, moet er tijd (en dus geld) bij. De zorgverzekeraars lijken de eerst-aangewezenen om dit geld beschikbaar te stellen, aangezien pilot-studies al lieten zien dat meer tijd voor de patiŽnt zorgt voor minder verwijzingen naar het ziekenhuis. Op deze manier kunnen de kookwekkertjes terug de doos in, houden we de huisarts vitaal en worden bovendien de patiŽnten efficiŽnter geholpen. Want optimale zorg blijft een kwestie van geven en nemen: aandacht geven en de tijd nemen. 

Bertho Nieboer is op Twitter te volgen via @DokterBertho 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Regelruimte

In 1991 was ik in Kiev. De stad zat in een transitiefase Ė de schraalheid van het Sovjet-communisme was nog zichtbaar en voelbaar op straat. De prachtige oude gebouwen die het Sovjet tijdperk hadden overleefd, stonden al jaren in de steigers. In de restaurants was overdaad - met name dŠŠr waar de voormalige Sovjet-bobo's zich niet geneerden om hun, op dubieu... Meer

Reageer |  reacties

De slechtste chirurg van Nederland

Wat een nachtmerrie. Je staat levensgroot op de voorpagina van de New York Times als de slechtste hartchirurg van de stad. Het overkwam dokter Richard Dal Col, een hardwerkende collega met, althans tot op die bewuste dag, een prima reputatie. Zo'n dokter die gewoon probeerde al zijn patiŽnten te helpen: of ze nou rijk waren, arm, fit of juist doodziek. All c... Meer

Reageer |  reacties

De vierde roman van Kafka

Kafka schreef drie romans (Het Slot, Het Proces en Amerika). Ze lijken sterk op elkaar met hun sombere wereldbeeld en de afstandelijke lichte humor. Wie bijvoorbeeld ĎHet slot' van Franz Kafka leest, krijgt al snel het beangstigende gevoel in een wereld te leven waar voor hem of haar geen plaats is, een dystopie. In de roman vertoeft landmeter K. in een dorp... Meer

Reageer |  reacties