Columns: 

De spoedeisende psychiatrie moet sneller

14 september 2015

2015 zou wel eens het jaar van de verwarde mensen kunnen worden.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Gevaar inschatten

24 augustus 2015

“Ik ben niet agressief! Ik heb nog nooit iemand geslagen. Nee, ook niet met een plastic schep, krijg nou wat”.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Spoedeisende psychiatrie terug naar het ziekenhuis? Helemaal zo gek nog niet.

27 juli 2015

Om nu weer te beginnen over de enorme verandergolf die het psychiatrisch (maan)landschap ontwricht is te voor de hand liggend (en te vermoeiend).
Lees meer >>

Reageer |  reacties

De spoedeisende psychiatrie; wat weten we wel en wat niet?

14 juli 2015

De psychiatrie en de GGZ bevinden zich in woelige tijden. In korte tijd is alles in de organisatie en de financiering van de zorg aan het veranderen.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Medicatie in de spoedpsychiatrie: appeltje eitje of toch niet?

6 juli 2015

Voordat ik in Amsterdam ging werken als psychiater gaf ik wel eens les aan verpleegkundigen en coassistenten over psychofarmacotherapie.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Wij benaderen de ouderenzorg
soms wat te tobberig

Discussies in de ouderenzorg gaan vaak over vroegsignalering en levenseinde, maar wat kunnen we in die tussentijd voor iemand betekenen', zegt Ron Hameleers. Als specialist ouderengeneeskunde leidt hij studenten op en geeft hij cursussen en workshops aan collega's. Tussendoor studeert hij rechten. ‘Een dementerende werd onrustig door herbelevingen uit het Ja... Meer

Reageer |  reacties

Ons brein telt niet

Mijn vakantiehotel in Portugal is ingesteld op mensen met triskaidekafobie. Triskai wat? Triskaidekafobie. Op mensen die bang zijn voor het getal 13. In de lift kun je naar etage 0, dan 00, dan door naar 12. In de Trump Tower start de nummering van de etages bij 10. De eigenaar pocht met een gebouw van 68 etages. Tien teveel. We laten ons voor de gek houden.... Meer

Reageer |  reacties

De ontmaskerde arts

“Ken je me nog?” vroeg de vrouw die tijdens een signeersessie bij een boekhandel in mijn roman ‘Broer van god' een handtekening van mij wenste. Ik deed mijn best, zag het werkelijk niet en keek haar vertwijfeld aan.“Nathalie van de gezondheidswinkel.”“Ach, nu zie ik het,” zei ik, maar om eerlijk te zijn waren er te veel jaren overheen gegaan sinds we bij ons... Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten