Onze verpleegkundigen beseffen vaak niet hoe speciaal ze zijn

7 november 2019

Robert Derksen
Robert Derksen

                                   Robert Derksen, directeur GGz Breburg

    ‘Onze verpleegkundigen beseffen vaak niet hoe speciaal ze zijn’

Discura publiceert drie interviews met bestuurders uit de zorg die met hun handen aan het bed hebben gestaan. Het thema van dit drieluik is: carriŤre in de zorg. Wat drijft hen, hoe belangrijk is hun zorgervaring in hun bestuurswerk? Robert Derksen is de derde in de rij. Hij startte als verpleegkundige, nu is hij directeur bij GGz Breburg.

Waar ben je opgegroeid?
Ik ben opgegroeid in Oss, studeerde in Maastricht en Nijmegen en heb lange tijd in Brabant gewoond.

Welke normen en waarden heb je van huis uit meegekregen?
Mijn vader was bakker en stond voor dag en dauw op, mijn moeder werkte in de winkel, ’s avonds deden ze de administratie. Als kinderen hielpen we mee. Bij ons heerste de gedachte dat hard werken je ergens kan brengen. Mijn ouders stimuleerden me om me te ontwikkelen. Ik ben opgegroeid in een harmonieus nest, daar ben ik dankbaar voor. Bij een kleine onderneming zijn de keuzes vaak simpel: er staat een klant in de winkel en die moet geholpen worden. Dat helpt me in mijn huidige werk, ook de GGZ is geholpen bij zaken simpel maken.

Hoe kijk je terug op je schoolperiode?
Van elke schoolperiode heb ik enorm veel genoten. Een opleiding geeft je nieuw perspectief. Het is nog steeds een intrinsieke motivatie: me persoonlijk ontwikkelen, maar ook randvoorwaarden scheppen voor medewerkers zodat ze zich kunnen ontplooien.

Hoe verliep jouw studie?
Ik begon in de mavo/havo-brugklas. Ik had het toen best lastig, moest Nederlands en Engels bijspijkeren. Vanaf de opleiding verpleegkunde HBO-V ging het vanzelf. Toen kon ik meer zťlf bepalen hoe ik wilde leren. Verpleegkunde vind ik nog steeds een fantastisch vak. Daarna ben ik aan de universiteit in Maastricht bedrijfskunde/gezondheidswetenschappen gaan studeren. Nu probeer ik als directeur een bijdrage te leveren aan goede zorg.

Hoe verliep je carriŤre na je studie?
Toen ik als jongetje een keer in een ziekenhuis liep, dacht ik: gaaf, hier zou ik wel directeur willen zijn. Na mijn opleiding HBO-V werkte ik een jaar als verpleegkundige in het Jeroen Bosch Ziekenhuis. Na mijn opleiding bedrijfskunde heb ik als consultant veel zorgorganisaties van binnen gezien. Daar heb ik veel van geleerd. Na dit advieswerk wilde ik aan de andere kant van de tafel zitten. Via de ouderenzorg ben ik nu directeur bij GGz Breburg. Dus die wens van dat jongetje is uitgekomen, het was voor mij de stip aan de horizon.

Welke karaktertrekken hebben jou het meest opgeleverd?
De klant in de bakkerswinkel moest worden geholpen. Snel en simpel. Ik ben nog steeds iemand van ‘eenvoud’ en ‘no-nonsense’. Het lukt me vaak complexe zaken eenvoudig te maken. Ik heb ruimte nodig om plezierig te kunnen werken. Die ruimte geef ik ook aan mijn medewerkers. Ik geef niet snel op, ben optimistisch en hopelijk vernieuwend. Als ik de stip aan de horizon zie, laat ik mijn zicht niet belemmeren door beren op de weg.

Welke mensen zijn jouw voorbeeld?
Ik heb met bestuurders gewerkt die me inspireerden. De een gaf me inzicht in de kwaliteit van zorg, de ander leerde me zaken simpeler aan te pakken en een derde liet me elke keer weer een ander perspectief zien. Als mens ťn directeur werd ik daar wijzer van. Mijn huidige directeurswerk bij Breburg doe ik als duo. Dan denk ik: wow, wat leer ik weer veel. Samen kom je verder.

Wat had je niet verwacht en is je toch gelukt?
Ik denk toch dat het die jongenswens was om directeur van een ziekenhuis te worden. Bijzonder dat dit gelukt is.

Welke belangrijke keuzes heb jij gemaakt?
Ik merkte al snel dat GGz Breburg bij me past. De organisatie heeft een innovatief karakter, ik kan hier mijn ei kwijt. De GGZ is een mooie wereld. We helpen kwetsbare mensen waar de maatschappij vaak geen oog voor heeft, terwijl het prachtige mensen zijn. Ieder mens wil iets maken van zijn leven, soms is daar even hulp bij nodig. Die hulp mogen wŪj geven. De GGZ is ook een uitdagende wereld, we moeten nu duurzame keuzes maken om de ‘GGZ van morgen’ vorm te geven.

Wat zeggen mensen die jou kennen over hoe je in het leven staat?
Ik denk dat ze zeggen dat ik plezier uitstraal, een doorzetter ben en een prettig persoon om mee samen te werken.

Wat is je visie op de krapte op de arbeidsmarkt in de GGZ-zorg?
De krapte op de arbeidsmarkt in de GGZ is een groot en breed probleem, ik maak het graag wat kleiner. Ik denk dat er twee zaken belangrijk zijn. Ten eerste moeten we onze professionals hun vak teruggeven. Ze worden nu te veel belast met administratieve rompslomp. Als professional moet je doen waar je voor geleerd hebt, waar je goed in bent. We moeten zinloze regels afschaffen, kennis vergroten en zoeken naar inhoudelijke vernieuwing. Zo loopt Breburg voorop met breburgberaad, doorbraaksessies, etc. waarbij teams elkaar op de hoogte brengen van nieuwe ontwikkelingen. Dit zijn nuttige en inspirerende middagen. Kortom elke euro moet zoveel mogelijk naar de directe zorg gaan. Ik heb nu medewerkers in dienst die alleen maar administratie doen omdat de buitenwereld dat van ons vraagt. Doodzonde. Ik schuif die euro’s graag door naar de zorg zelf.
Ten tweede moet de zorgvraag afnemen, anders keert de wal het schip. Met alleen meer medewerkers werven komen we er niet. We moeten ons afvragen of specialistische zorg altijd nodig is. Of in samenwerking met huisarts, familie en andere hulpinstanties andere oplossingen misschien beter zijn. CliŽnten te veel ‘omarmen’ met specialistische zorg is niet goed. Ze moeten de kans krijgen zelf een rol te vervullen in het oplossen van hun vragen en problemen.

Wat wil je de jongste generatie zorgmedewerkers meegeven?
Ik ga regelmatig mee met zorgverleners en dan denk ik: wow, wat een fantastische verpleegkundigen en behandelaars hebben we toch. Ze hebben vaak zelf niet in de gaten hoe speciaal ze zijn. Het blijft bijzonder dat je zo dicht bij mensen mag komen, op een moment dat ze op hun kwetsbaarst zijn. Dat gaat verder dan je salaris, dat gaat over zingeving.’

Dit interview is op verzoek van Van Der Hoef & Partners / D!scura uitgewerkt door Ben Tekstschrijver, tekstschrijver gespecialiseerd in de zorg.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Het ambtelijke reptielenbrein

Nu de Rijksoverheid de bijdragen aan de gemeenten heeft verlaagd hebben de lokale besturen er een nieuw probleem bij. De gevolgen van de decentralisaties, lees: bezuiniging van 15% en de daarbij behorende nieuwe verantwoordelijkheden, zijn nog maar amper ingedaald of het Rijk slaat de gemeenten opnieuw om de oren met een korting op de bijdrage uit het gemeen... Meer

Reageer |  reacties

Onze verpleegkundigen beseffen vaak niet hoe speciaal ze zijn

Discura publiceert drie interviews met professionals uit de zorg die een achtergrond hebben als verpleegkundige. Het thema van dit drieluik is: carrière in de zorg. Wat drijft hen, hoe belangrijk is hun zorgervaring nu nog in hun huidige werk? Hij startte als verpleegkundige, nu is hij directeur bij GGz Breburg. ... Meer

Reageer |  reacties

Ik stel doelen die verder liggen
dan hier of morgen

Discussieforum over professionaliteit in de zorg voor medisch specialisten, artsen, psychologen, bestuur en management. Van Der Hoef & Partners biedt u een platform, of forum, dat gebruikt zal worden om thema's die van belang zijn bij de dagelijkse praktijk van de geneeskunde te belichten. Een ruimte voor het voeren van een discours. ... Meer

Reageer |  reacties