Alsjeblieft, geen nieuwe Sarahs meer

18 juli 2019

Linda Terpstra
Linda Terpstra

Aan professionals en bestuurders in de zorg worden hoge eisen gesteld. Zekerheden zijn verdwenen, regelgeving werkt verstikkend en de financiële druk is groot. Het ‘handhaven van de koers’ is niet meer voldoende, vaak zijn harde en duidelijke keuzes nodig. Succesvolle bestuurders moeten zichzelf voortdurend heruitvinden. Professionals worden geacht de structurele veranderingen te volgen en zich aan te passen.

Van Der Hoef & Partners voert regelmatig interviews met deze professionals en bestuurders, met als centrale vraag: hoe gaan zij met hun uitdagingen om?

‘Alsjeblieft, geen nieuwe Sarahs meer’

Linda Terpstra is voorzitter van de raad van bestuur van Fier, een landelijk behandel- en expertisecentrum voor slachtoffers van geweld in afhankelijkheidsrelaties. Samen met medebestuurslid Anke van Dijke richtte ze het Centrum tegen Kinderhandel en Mensenhandel op. Ze schrijft boeken, columns en houdt lezingen. Dit jaar ontving ze de hoogste koninklijke onderscheiding die dit jaar is uitgereikt – officier in de orde van Oranje Nassau - voor haar nationale en internationale verdiensten. Vanwaar die bevlogenheid? Een grote motivator is Sarah. Het trieste verhaal van Sarah staat symbool voor 130.000 beschadigde kinderen in Nederland.

Eind jaren tachtig werkt Linda Terpstra in het onderwijs. Sarah is een van haar mentorkinderen. Ze vertelt grootse verhalen. Wat erachter schuilgaat, weet Linda niet, maar Sarah raakt haar. Tijdens een verblijf in Curaçao ontvangt ze van Sarah een cassettebandje, met de mysterieuze boodschap: voel je niet schuldig. Later beseft Linda de impact van de woorden: Sarah wordt dood aangetroffen in haar kamer. Zelfdoding. Drie maanden (!) heeft ze daar gelegen. Niemand had haar gemist.
Haar onthutsende dood staat symbool voor haar hele leven. De moeder van Sarah heeft een psychiatrische stoornis, ze verkast van pleeggezin naar pleeggezin, van voorziening naar voorziening. Liefde en veiligheid zijn voor Sarah onbekende begrippen. Linda is een van de weinige mensen waar ze op terug kan vallen. Vandaar dat cassettebandje.

Machteloos en strijdlustig
Sarahs dood raakte me diep, schrijft Linda in een column in het Friesch Dagblad. Het maakt haar verdrietig en machteloos, maar ook opstandig en strijdlustig. Linda: ‘Sarah staat voor een groot maatschappelijk probleem. Ik wil mijn steentje bijdragen om kinderen als Sarah te helpen een stap verder te komen. Om deze kinderen bescherming en veiligheid te bieden. Zodat ze voelen dat ze mogen zijn wie ze zijn, dat ze meetellen. Ik gun deze kinderen een normaal leven, een fijne toekomst.’

Holistische benadering
Na de dood van haar mentorkind richt Linda al haar aandacht op deze kwetsbare kinderen. Als docent, als onderzoeker, als spreker, als columnist, en sinds 2005 als bestuurder van Fier. ‘Steeds stel ik me de vraag: hoe kunnen we de positieve krachten van mensen aanspreken. Wat heeft iemand nodig om een gezond en gelukkig leven te leiden? Bij Fier kiezen we voor een totaalaanpak, een holistische benadering. De zorg in Nederland is verkokerd. De ene instelling helpt bij psychische problemen, de andere bij schulden en de volgende bij opvoedingsproblemen. Maar in gezinnen waar geweld speelt, grijpen die problemen in elkaar. Samen kijken we wat het geweld triggert. Zijn het schulden? Is het een verslaving? Werkeloosheid? Psychische problemen? Effectieve hulp gaat over de systeemschotten van de gezondheidszorg en hulpverlening heen. Vanuit Fier bieden we veiligheid en bescherming, met het gewone leven als inspiratiebron. Dus jazeker, de trauma’s behandelen, maar ook aandacht voor een goede school, leuk werk, sport en vrije tijd en fijne vrienden.’

Bezield en zakelijk
Linda is begaan met alle Sarahs in deze wereld. Sterker, ze is begeesterd, bevlogen. Verwacht ze van haar Fier-medewerkers eenzelfde bevlogenheid? ‘Het is mijn hoop en mijn droom dat mensen die iets van deze inspiratie voelen zich aangetrokken voelen tot Fier. We zoeken mensen die bezield én zakelijk zijn. Mensen die intrinsiek gemotiveerd zijn, die weten dat je op deze wereld niet alleen voor jezelf leeft, die hun steentje willen bijdragen om de wereld een heel klein beetje mooier te maken. Die beseffen dat we buitengewoon belangrijk werk doen en voor jonge mensen in de knel het verschil kunnen maken. Maar we zoeken ook mensen die kundig zijn in hun vak, die het resultaat voor ogen houden, die op de kleintjes letten en beseffen dat de schoorsteen van onze instelling ook moet roken. Dit geldt niet alleen voor onze medewerkers in de zorg, óók voor onze klusjesman, óók voor de manager finance die we op dit moment zoeken.’

Talent
Tijdens de begrafenis van Sarah vraagt iemand waar haar fotocamera gebleven is. Ze had talent voor fotografie, alleen niemand had dat ooit gezien. Omdat niemand écht oog voor haar had. ‘Ik vraag aan iedereen in de maatschappij, aan al onze medewerkers en aan onze toekomstige manager finance kinderen als Sarah te zien, ze vast te houden en ze pas los te laten als ze genoeg houvast hebben om alleen verder te kunnen. Want alsjeblieft, geen nieuwe Sarahs meer!’ 

Curegie, onderdeel van Van Der Hoef & Partners, zoekt voor Fier een manager finance. Klik hier voor meer informatie over de vacature.

Dit interview is op verzoek van Van Der Hoef & Partners / D!scura uitgewerkt door Ben Tekstschrijver, tekstschrijver gespecialiseerd in de zorg

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Patiënt doorkruist liefde verpleegkundige

Waar kun je de liefde vinden?... Vroeger dronk je een biertje in de stamkroeg of zwierde je op een zwoele dansavond. Vandaag vinden we de liefde vooral online. Zo ging het ook met Nicole (34) en Monique (52) *), verpleegkundigen in twee ziekenhuizen in de Randstad. Beiden zijn recent single geworden. Nicole nam zelf afscheid van haar partner; Monique werd pi... Meer

Reageer |  reacties

Beroepsgeheim in een protocollentijdperk

In de zorg zijn de professionals actoren van een protocollaire praxis geworden. Onder invloed van een misinterpretatie van de betekenis van wetenschappelijk onderzoek voor de klinische praktijk, met een veel te sterk en zelfs kwalijk accent op big data, werd de klinische expertise, de door jarenlange ervaring gevormde intuïtie gedegradeerd tot een derderangs... Meer

Reageer |  reacties

De grenzen van het beroepsgeheim

Stel je nou maar eens voor dat het jouw zoon, dochter, neef, nicht, oom, tante, vader of moeder betreft. Doorgaans een adequate en goede reden om elk gebod m.b.t. het beroepsgeheim te omzeilen. Zo dacht ik er ongeveer 10 jaar geleden over. En zo denk er nog steeds over. Kan ik wat ik gedaan heb voor een rechter verantwoorden? Die vraag stel ik mijzelf als ik... Meer

Reageer |  reacties