Summerschool Farmacogenetica in de psychiatrische praktijk

 Dinsdag 30 augustus 2016, Amsterdam, Locatie: volgt

Vervelende bijwerkingen van psychofarmaca medicijnen zetten de therapietrouw ongewenst onder druk. Een veelvoorkomend probleem in de psychiatrische praktijk, met alle gevolgen van dien. Bij andere patiŽnten heeft het middel geen effect, waar je dat wel zou verwachten. Gelukkig is er steeds meer kennis beschikbaar over onderliggende genetische mechanismen, die de reacties van een individu op een medicijn kunnen beÔnvloeden. Dit is waar de farmacogenetica zich mee bezighoudt. Hoe en bij welke patiŽnten zou u het genetisch profiel kunnen laten bepalen om de behandeling te optimaliseren?

Programma

09.00-10.00 Ontvangst 

10.00-10.10 Opening door de dagvoorzitter

10.10-10.50 De (farmaco)genetica van psychiatrische aandoeningen

10.50-11.30 Farmacogenetica in de psychiatrische praktijk: casuÔstiek

11.30-11.45 Pauze

11.45-12.25 Farmacogenetica als verklaring voor metoprolol geÔnduceerde                                   psychose

12.25-13.05 PGP-pomp polymorfismen en de effecten van verschillende                                       antidepressiva 

13.05-14.05 Lunch 

14.05-14.45 Imipramine monitoring (TDM) bij depressieve stoornissen 

14.45-15.25 Implementatie landelijk richtlijnen op het Erasmus MC 

15.25-15.55 Pauze

15.55-16.35 Implementatie op het UMC Utrecht 

16.35-16.45 Slotbeschouwing 

Als u de nascholing volledig heeft gevolgd dan ontvangt u van de onderstaande instanties accreditatiepunten:

Accreditatie is aangevraagd bij de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP)
Accreditatie is aangevraagd bij Eerstelijnspychologie (NIP)
Accreditatie is aangevraagd bij het Accreditatiebureau Federatie van Gezondheidszorgpsychologen en Psychotherapeuten (FGzPt)
Accreditatie is aangevraagd bij het Accreditatiebureau Kwaliteitsregister V&V en Register Zorgprofessionals ( V&V)

Klik hier voor meer informatie over deze nascholing.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zo’n foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ‘Veiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteiten’ dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om – in het geval van een ernstig incident of calamiteit – een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten